TVR Tina

In 1966 toonde TVR op de autoshow in Turijn de TVR Tina Spyder. In het najaar van 1967 werd de coupé voor het eerst gepresenteerd in Parijs. Klanten boden blanco cheques aan voor de prototypes.

TVR Tina Spyder

Geschiedenis en achtergrond

Martin Lilley redeneerde dat een compacte en betaalbare TVR de masses zou kunnen verleiden, vooral op de Amerikaanse markt. Hij gaf de in Milaan gevestigde koetsenbouwer Fissore en ontwerper Trevor Fiore, bekend van de TVR Trident, de opdracht twee showcars te bouwen op basis van de bodemplaat en het rijwerk van de Hillman Imp.

De snelheid waarmee het concept vorm kreeg was opmerkelijk. In november 1965 was de auto een vaag idee. In november 1966 onthulde TVR de Tina op de Turin Motor Show. Het was een kleine 2+2 cabrioletsportauto, ontworpen door Trevor Fiore. De stalen carrosserie werd gebouwd door Fissore in Italië.

De nieuwe baby’s werden Tina gedoopt naar de dochter van de legendarische Gerry Marshall, een zakenpartner van Martin Lilley. De kleine auto’s wekten aanzienlijk interesse. Klanten boden blanco cheques aan voor de prototypes.

Op de London Motor Show in oktober 1966 werd de Tina goed ontvangen, potentiële kopers boden zelfs blanco cheques aan voor een exclusieve wachtlijstplaats. TVR had een ontwerp van een auto waarvan veel mensen hem wilden, maar beschikte niet over de capaciteit om hem te bouwen.

Om de Tina voor £998 te verkopen zoals gepland, had TVR grootschalige productiecapaciteit nodig, veel meer dan het worstelende bedrijf kon regelen. TVR zocht een partner en benaderde achtereenvolgens de Rootes Group, Jensen en Aston Martin. Rootes was niet bereid te helpen omdat zij geloofden dat er een belangenconflict zou zijn vanwege de Tina die te dicht bij hun eigen Sunbeam Alpine lag. Jensen was er niet van overtuigd dat er voldoende vraag naar de auto zou zijn om hun betrokkenheid de moeite waard te maken. Aston Martin had destijds genoeg financiële moeilijkheden om nog een potentiële aansprakelijkheid op zich te nemen. Na het verbruiken van £15.000 aan kosten werd het Tina-project stopgezet.

Design en interieur

De Tina vertoonde grote familiegelijkenis met de Trident: sierlijke eenvoud in zijn lijnen en voorkant. De kap gleed zachtjes omlaag naar de bumper. Vierkante koplampen achter perspex-afschermingen hielden de neuslijn intact. Tussen de koplampen stond het kleine Tina-badge: een ‘Cortina’ naamplaatje min de ‘Cor’ — snel bedacht voor de Turin-show.

Het model biedt voor een kleine auto gemakkelijke toegang en verrassend veel beenruimte voor zowel bestuurder als passagier. De stoelen zijn comfortabel en ondersteunend, en de vertrouwde Smiths-instrumenten zijn goed geplaatst, net als de pedalen en bedieningselementen. Fissore bespaarde niet tijdens de bouw van dit prototype en het exterieur en interieur van de Tina zijn afgewerkt op een hoger niveau dan veel productiemodellen uit het midden van de jaren zestig, inclusief die van TVR zelf. De auto werd gepresenteerd in bleekgoud met rode leren bekleding, een kleurcombinatie die hem aanzienlijk Italiaanse allure gaf, ondanks zijn Britse afkomst.

Modelvarianten TVR Tina

Er werden slechts twee exemplaren gebouwd: een cabriolet en een coupé.

• TVR Tina Cabriolet/Spyder (1966) — open tweezits 2+2, getoond op de Turin Motor Show 1966, later met aangepaste neus op de London Motor Show 1966.
• TVR Tina Coupé (1967) — het vastekop-zusje van de cabriolet, afgebouwd na de Turin-show, getoond op de London Motor Show 1966 naast de cabriolet.

Concurrenten

De Tina was bedoeld als betaalbare instapper in het sportautosegment. Als hij in productie was gegaan, had hij geconcurreerd met:

• Fiat 850 Spider
• Hillman Imp (het donorvehikel)
• Sunbeam Imp Sport
• Austin-Healey Sprite

Opvolgend model

De Tina had geen opvolger. Begin 1968 bleek de mogelijkheid om de TVR Tina in productie te nemen onhaalbaar vanwege de aanzienlijke kosten van het bouwen van een stalen carrosserie. Het project werd geannuleerd. Martin Lilley richtte zijn aandacht op de M-serie en de verdere ontwikkeling van het bestaande TVR-gamma.