TVR TUSCAN

De TVR Tuscan was in feite een Griffith met een nieuwe naam. De belangrijkste onderscheidende kenmerken waren een nieuw interieur met een herzien dashboard en het feit dat de portierruiten geen zijruitjes meer hadden.

In 1999 liet TVR, toen nog onder de bezielende leiding van Peter Wheeler, een oude naam herleven. De nieuwe Tuscan was een echte TVR: een laag gewicht, veel vermogen en een koetswerk met bijzondere details. In 2005 werd het model voorzien van nieuwe lichtunits.

TVR Tuscan uit 1970

Geschiedenis en achtergrond

De TVR Tuscan was een voormotor, achterwielaangedreven sportauto gebouwd door TVR van 1967 tot 1971 in de Blackpool-fabriek. Het was de tweede auto ontwikkeld door TVR tijdens het Martin Lilley-tijdperk.

De TVR Tuscan werd in oktober 1967 onthuld op de Earl’s Court Motor Show, wat TVR’s eerste productiemodel aangedreven door een V8-motor markeerde en een gedurfde breuk betekende met de lijnzes-configuraties die eerdere modellen zoals de Grantura hadden gedefinieerd.

De Tuscan verving de Griffith 400 op de Amerikaanse markt en de TVR Griffith 200 in Europa. Dat was geen toevallige keuze want de Griffith had een reputatie opgebouwd voor problemen met bouwkwaliteit en betrouwbaarheid, en de Tuscan moest dat imago herstellen met dezelfde ruwe V8-kracht maar dan met betere afwerking.

Prototypeontwikkeling voor de Tuscan begon in 1966 onder Lilleys leiding, met de eerste klantleveringen die begonnen eind 1967. Gericht op enthousiastelingen die superieure acceleratie en topsnelheid zochten, positioneerde de Tuscan TVR in een hogere klasse dan de Vixen.

Interieur TVR Tuscan uit 1967

Design en interieur

Het model was oorspronkelijk beschikbaar in een kortewielbasisvorm met een Vixen-carrosserie, die er sterk uitzag als een Serie IV Grantura 1800S, afgezien van de prominente motorkapbult. Deze constructie maakte gebruik van een rooster van vierkante stalen buizen, met de hand gelast door bekwame specialisten in TVR’s Blackpool-faciliteit om een hoge torsiestijfheid te bereiken terwijl de lichtgewicht filosofie centraal in de ingenieursbenadering van het merk werd gehandhaafd. De modulaire aard van het spaceframe vergemakkelijkte eenvoudige motorinstallaties en -swaps, waardoor flexibiliteit voor verschillende V6- of V8-configuraties mogelijk was zonder grote structurele wijzigingen.

In 1970 werd een breedgebouwde LWB Tuscan V8 geproduceerd, met een nieuw gestileerde carrosserie die een voorproefje was van de aankomende M-serie carrosseriestijl. Daarmee is de Tuscan V8 SE de schakel tussen de klassieke TVR-lijn en de moderne M-serie.

V8 van de TVR Tuscan uit 1967

Modelvarianten

• Tuscan V8 SWB (1967) — korte wielbasis, circa 28 gebouwd.
• Tuscan V8 LWB (1967–1968) — langere wielbasis, zelfde methode van carrosserie bouten als de Vixen S2. Circa 24 gebouwd.
• Tuscan V8 LWB SE (1970–1971) — breedgebouwde versie met opnieuw gestileerde carrosserie en Ford 302 V8 motor. Circa 7–10 gebouwd door de fabriek.
• Tuscan V6 (1969–1971) — Ford Essex V6 3,0-liter, uitgebracht als betaalbaar tussenmodel. 101 gebouwd inclusief prototype.

TVR Tuscan uit 1967

Concurrenten

De Tuscan positioneerde TVR in een hogere klasse dan de Vixen, gericht op enthousiastelingen die superieure acceleratie en topsnelheid zochten. Directe concurrenten waren: Supercars.net

• AC Cobra 289/427
• Lotus Elan +2
• Triumph TR5/TR6
• Morgan Plus 8

Opvolgend model

De productie van de V8-modellen slonk na de introductie van de V6 en werd in 1970 volledig stopgezet. Er waren in totaal 101 V6-auto’s geproduceerd voordat de lijn werd gestopt om plaats te maken voor zijn opvolger. Het model werd in 1971 uitgefaseerd om plaats te maken voor de M-serie lineup. De directe opvolger voor de V6-lijn was de TVR 3000M, die de Ford Essex V6 erfde en hem installeerde in het nieuwe M-serie chassis.