Voor velen zijn het zeker niet de mooiste Maserati’s die er zijn, maar wij houden ervan: de biturbo’s uit de jaren tachtig. De hoekige lijnen uit de pen van Zagato maakten het model tot een snelle, maar onopvallende Italiaan. De vroege exemplaren met carburateurs kenden de nodige problemen met onder andere koeling, de turbo’s en electronica, maar de latere versies vanaf 1986 kregen injectiemotoren en waren een stuk betrouwbaarder.
Ook de biturbo spider is en blijft een mooi model dat je weinig ziet op de Nederlandse wegen. De biturbo is wel een auto die zijn onderhoud op tijd nodig heeft (we spreken uit ervaring) en er eentje van Marktplaats plukken voor een paar duizend Euro, doe je alleen als je de handen uit de mouwen wilt steken en geld wilt uitgeven. De laatste modellen werden gebouwd in 1994. De jongste modellen zijn te herkennen aan de ‘katteoog’-koplampen in plaats van de vroegere dubbele rechthoekige koplampen. We hebben hier dus ook met een ‘jong’ exemplaar te maken.
Toch zijn er altijd weer liefhebbers die van een afgetrapt exemplaar weer iets moois weten te maken. Zo ook deze boys die in een serie van 71(!) korte clipjes, geen idee waarom op deze manier, laten zien wat ze met een 222 4v doen. Wij hebben alle 71 clipjes even in een kanaal gezet zodat je ze hier achter elkaar kunt bekijken. Helaas is er niet gefilmd vanaf de aankoop, maar als we zien hoe de Maser er bij staat in de eerste clip dan is het duidelijk dat er al het nodige werk verzet is.
Ook het hout wordt onder handen genomen
Italiaans bouwpakket
Onduidelijk of de motor ook uit elkaar is geweest, maar hij loopt weer
Het eindresultaat mag er zijn, al zal de TLC in dit geval zeker ook Tender Loving Cash betekend hebben. Het bevestigt wel onze liefde voor de biturbo, het is en blijft een schitterend model.
Een mooi eindresultaat in onze favoriete kleur: Nero Carbonio
