Spindizzies en Tether Cars

Woensdag 16 januari 2019 om 23:02 door Frank Schippers

spindizzies en tether cars

 

We kennen allemaal de racebanen met de loopings en de kombochten. En velen van ons hebben vroeger ook op enig moment wel met een radiografisch bestuurbare auto gespeeld. Ik had zowel een Carrera racebaan met verschillende autootjes en later ook een paar radiografisch bestuurbare auto’s waaronder een Opel Ascona 400 Rally op 7.2 accublokken en een Big Wig stock car op 8,2 Volt accublokken. Beiden waren bouwpakketten van Tamiya.

 

In vroegere tijden werd er ook al serieus geraced met auto’s op schaal deze werden aangedreven door kleine tweetaktmotoren. We hebben het dan over de jaren ’30 van de vorige eeuw en deze races begonnen in Californië. In het begin werden de auto’s thuis gebouwd met behoorlijk primitieve onderdelen. Ze konden snelheden bereiken van ongeveer 60 km/u. Al snel begonnen zich clubs van enthousiastelingen te vormen, werden er regels werden opgesteld, race tracks gebouwd en evenementen gepland. De vroegste auto’s werden liefdevol gemodelleerd om authentiek te lijken met windschermen, stoelen, stuurwielen, meters en soms zelfs kleine coureurs achter het stuur.

 

Fabrikanten begonnen in te springen op deze trend en produceerden zowel kit-auto’s als in de fabriek gebouwde race-auto’s. Deze auto’s waren best prijzig voor een hobby die populair werd vlak na de crisis. De meeste in de fabriek gebouwde auto’s werden verkocht voor tussen de 20 en 30 dollar. Topstuk was de B.B. Korn met een prijskaartje van $ 53,50. Kit-auto’s werden verkocht voor een betaalbare $ 10. De snelheid ging omhoog tot wel 70 km/u en en de kabel streamliners haalden een snelheid van ruim 150 km/u.

 

b.b. korn tether car

B.B. Korn replica

 

Tijdens de Tweede Wereldoorlog stortte het clubcircuit behoorlijk in. De meeste fabrikanten gingen failliet omdat metalen alle metalen werden opgeeist voor het leger. Toen de oorlog voorbij was, begonnen de fabrikanten opnieuw modellen te bouwen. Vanwege de oorlog waren er nieuwe, lichtgewicht materialen om mee te werken, zoals kunststoffen en glasvezel. De meeste auto’s begonnen meer gestroomlijnde ontwerpen te krijgen en de topsnelheid van voor de oorlog werd eigenlijk de standaard. Toch hield het netwerk van clubs geen stand en door gebrek aan animo stierven de races langzaam uit. De auto’s verloren ook hun aantrekkingskracht toen ze een meer gestroomlijnd uiterlijk kregen en niet langer de echte midget-raceauto’s vertegenwoordigden.

 

Hoe er werd geraced

Kabelraces werden gehouden op een vlakke cirkelvormige baan, meestal op beton of asfalt. Aan het einde van een kabel was een enkele auto bevestigd, terwijl het andere uiteinde aan een draaipunt of middenstijl was bevestigd. De snelheden op kabelbanen waren veel sneller dan rails en auto’s werden getimed om hun snelheid te volgen. Snelheden boven de 170 km/u waren geen uitzondering.

 

Voorbeeld van een kabel car

 

In de racewedstrijden op spoorbanen raceten de auto’s over het oppervlak van een bordspoor dat meestal bestaat uit 4-6 rijstroken bestond. De auto’s waren bevestigd aan een paar kogellagers die op de voor- en achteras waren gemonteerd en werden geleid door een rail op de baan. Het was bijna net als “echt” racen. Railracing stelde meer dan één auto in staat om op hetzelfde moment op het circuit te zijn wat het spannender maakte om naar te kijken.

 

Spoor race met publiek

 

Zowel kabel- als railauto’s werden met verschillende technieken gestart. Meestal rende de eigenaar achter de auto en duwde hem met de hand of met een paal. Ook werd een fiets ondersteboven geplaatst en zodra het wiel ronddraaide, werd het aandrijfwiel van de auto op het fietswiel geplaatst om het op gang te krijgen. Veel eigenaren hadden ook zelfgemaakte apparaten om de wielen te laten draaien. Om de auto te stoppen, werd een “dodemansknop” gebruikt waaraan een draad was bevestigd, zodat deze gemakkelijk kon worden geactiveerd om de auto te stoppen. De eigenaar gebruikt een paal, bezem, lap, hoed of een racevlag om deze kill-switch te activeren.

 

Hoewel de tether cars nooit meer zo populair zijn geworden als vroeger, zijn er nog altijd enthousiastelingen te vinden die het nog als hobby hebben en dus ook antieke Spindizzies en Tether cars verzamelen.

 


Ook interessant

Reageren

Je e-mailadres wordt niet getoond
* Verplicht veld

*