Rust To chyba największy koszmar właściciela klasycznego samochodu. No dobrze, rozbicie samochodu i kradzież mogą być nieco bardziej ryzykowne, ale diabeł rdzy może wyrządzić ogromne szkody Twojemu klasycznemu pojazdowi. Rdza to nic innego jak utlenione żelazo, jak nam zawsze powtarzano w chemii. To żelazo łączy się z tlenem i wtedy masz prawdziwy problem z rdzą. Modele takie jak Alfa Romeo 33, Ford Fiesta i Opel Corsa były znane ze swojej podatności na rdzewienie. Ale jest jeszcze coś do powiedzenia na temat tego bezlitosnego procesu. Czym właściwie jest rdza i jak działa?

Przede wszystkim nie mówimy o żelazie, ale o stali, która składa się z wielu metali. Podczas produkcji stali przetapia się i miesza z nią złom. Złom ten składa się z wszelkiego rodzaju pozostałości metalowych, takich jak aluminium i miedź, pochodzących na przykład z wraków samochodów. Każdy z tych metali zachowuje się inaczej i charakteryzuje się niewielkimi różnicami napięcia, znanymi również jako… potencjalne różnice Wspomniano już o tym. Tu zaczyna się robić trudno, ponieważ jeśli substancja przewodząca, taka jak deszczówka, spowoduje kontakt między różnymi rodzajami kryształów metalu, powstaje niewielki prąd elektryczny, który powoduje, że najmniej szlachetny metal zaczyna się powoli rozpuszczać.

Wilgoć jest wszędzie, nawet jeśli jej nie widzisz ani nie czujesz.

Nawet jeśli metal nie wydaje się mokry w dotyku, na jego powierzchni zawsze znajduje się bardzo cienka warstwa wody, wynikająca z panującej wokół nas wilgoci. Ta cienka warstwa wody przewodzi prąd elektryczny, zwłaszcza z dodatkiem soli drogowej lub innych zanieczyszczeń. W związku z tym mamy do czynienia z nieczystą stalą, składającą się z wielu metali, powiązaną z cienką warstwą wody zawierającą zanieczyszczenia. Oba te zjawiska powodują niewielkie różnice potencjałów, a w konsekwencji niewielkie prądy elektryczne. Po stronie negatywnej mamy rozpuszczający się metal najmniej szlachetny (często żelazo), a po stronie pozytywnej – wodę, która ulega rozpuszczeniu.

Uwolnione jony wodorotlenkowe mają ładunek ujemny i następnie wiążą się z dodatnio naładowanymi jonami żelaza, tworząc wodorotlenek żelaza. Staje się on widoczny gołym okiem jako czerwonobrązowa substancja, a w miarę postępu procesu przekształca się w czerwonobrązowe płatki tlenku żelaza, które stanowią dla nas niemiłą niespodziankę w naszych ukochanych klasycznych samochodach. Dodatkową wadą jest to, że rdza zawsze zawiera wodę, a zaledwie jedna cząsteczka wody wystarcza, aby proces rdzewienia trwał.

Jednym ze sposobów na skuteczne powstrzymanie rdzewienia jest elektryzowanie metalu. Zapobiega to tworzeniu się jonów żelaza. Jednak ciągłe elektryzowanie klasycznego samochodu nie jest idealnym rozwiązaniem. Ciekawostką jest „ochrona katodowa”, którą uzyskuje się poprzez nałożenie cienkiej warstwy cynku. Cynk jest w rzeczywistości jeszcze „mniej szlachetny” niż żelazo, co oznacza, że ​​elektrony z niego uciekają podczas procesu rdzewienia. Dlatego zamiast rozpuszczać żelazo, rozpuszcza się cynk. Końcowym produktem korozji cynku jest „patyna cynkowa”, która jest twarda jak skała i tworzy warstwę uszczelniającą. W ten sposób proces rdzewienia zostaje zatrzymany, ponieważ koroduje cynk, a nie metal, który chcemy chronić.

Podczas recyklingu stali ocynkowanej ważne jest, aby stal była wolna od cynku. Na przykład, bloki silników nie mogą być odlewane ze stali zawierającej cynk, ponieważ może on tworzyć pęcherze, co osłabia wytrzymałość bloku. Na szczęście cynk odparowuje na długo przed osiągnięciem temperatury obróbki w piecu stalowniczym i jest wychwytywany w oddzielnym procesie parowania; z tych pozostałości odzyskuje się tlenki cynku. Te tlenki cynku są następnie wykorzystywane w lekach, suplementach diety, produktach do pielęgnacji skóry, makijażu itp.

W przeszłości wiele technologii było mniej rozwiniętych, a my byliśmy mniej świadomi ekologicznie. Usuwanie tlenków cynku z procesu było kosztowne ze względu na konieczność użycia dodatkowego sprzętu. Co więcej, nie było zapotrzebowania na tlenki cynku; były one po prostu ekstrahowane z cynku pierwotnego w rudzie cynku. Obecnie ludzie zdają sobie sprawę, że wyczerpujemy zasoby Ziemi. Z tego powodu ponowne wykorzystanie jest niezwykle istotne, a firmy, procesy i rynki recyklingu naprawdę się rozwinęły.

Częstą próbą jest kontrolowanie rdzy: lekkie zeszlifowanie i ponowne pomalowanie. Jednak to nie pomaga, ponieważ pod nową farbą rdza po prostu nadal się rozprzestrzenia i w końcu pojawią się pęcherze, które w końcu pękną jak dojrzałe wiśnie. W rezultacie wilgoć może wnikać jeszcze łatwiej, przyspieszając proces. Jeśli naprawdę chcesz pozbyć się rdzy, będziesz musiał podjąć bardzo rygorystyczne środki. Możesz to zrobić, usuwając zardzewiały fragment lub bardzo dokładnie odrdzewiając go za pomocą piaskowania. Ważne jest, aby jak najszybciej po piaskowaniu nałożyć kryjącą i całkowicie uszczelniającą warstwę farby, ponieważ jeśli metal zostanie wystawiony na działanie powietrza, zacznie ponownie rdzewieć.

Rdza wywołana przez bakterie

Nawet w przypadku nowych, dobrze przygotowanych metali, całkowicie zabezpieczonych przed dostępem tlenu za pomocą wielu warstw powłoki, rdza może się nadal pojawiać. Dzieje się tak z powodu bakterii, które osadzają się w metalu. Bakterie te wydzielają niewielkie ilości wilgoci, wystarczające, aby rdza przedostała się na zewnątrz od wewnątrz.

To wszystko brzmi beznadziejnie, jeśli chodzi o zwycięską walkę z rdzą. Czy zatem jest to przesądzone od samego początku i czy musimy pogodzić się z tym, że prędzej czy później każdy klasyczny samochód padnie ofiarą rdzy?

Jak radzić sobie z rdzą?

Aby jak najskuteczniej chronić samochód przed rdzą, ważne jest, aby zacząć od czystego i suchego samochodu. Zacznij więc od czyszczenia odpowiednimi produktami i usunięcia wszystkich osłon oraz nakładek ochronnych. Pamiętaj, aby nie zapomnieć o pustych przestrzeniach. Tego typu miejsca często zawierają brud, w którym już gromadzi się rdza. Każdy zapomniany zakamarek zwiększa ryzyko rdzewienia, dlatego należy obchodzić się z nim bardzo dokładnie i upewnić się, że można wszędzie dotrzeć myjką ciśnieniową. Następnie pozostaw samochód do dokładnego wyschnięcia; zajmuje to około 48 godzin, więc zarezerwuj na to czas.

Po drugie, istnieje niezliczona ilość produktów różnych marek, których możesz użyć. Nie będziemy doradzać w ich sprawie z prostego powodu – nie wiemy dokładnie, co działa, a co nie. Wiadomo jednak, że produkty na bazie smaru (a nie wosku) dają najlepsze rezultaty. Na rynku dostępnych jest wiele produktów, które nie spełniają swojej funkcji lub działają nieprawidłowo. Dlatego warto zasięgnąć porady specjalistów w tej kwestii. Jeśli ktoś dysponuje dobrym, niezależnym testem, chętnie się z nim zapoznamy. W każdym razie warto regularnie sprawdzać swój klasyczny samochód, przechowywać go w suchym i wentylowanym pomieszczeniu oraz unikać czynników sprzyjających rdzewieniu (np. warunków zimowych).

Miłej jazdy!

Dziękujemy Hansowi Boenderowi za jego wkład w ten artykuł.