Jeden z 93 pozostałych egzemplarzy, a zatem rzadki Gordon Keeble Modele powróciły do swojego „miejsca narodzin” na lotnisku w Southampton w Anglii, gdzie produkcja rozpoczęła się w 1964 roku, aby uczcić pięćdziesiątą rocznicę. Samochody były produkowane w budynku, w którym do 1966 roku produkowano również pierwsze samoloty Spitfire. Na to wyjątkowe wydarzenie zgromadziło się czterdzieści dziewięć samochodów z całego świata.
Gordon Keeble GT.
Samochody odwiedzą również Beaulieu, Southampton Civic Centre, Winchester i Eastleigh High Street. Ponownie przejadą nawet legendarny tor testowy Jima Keeble'a, gdzie Jim osobiście testował każdy samochód przy prędkościach przekraczających 200 km/h. Samochody, wyprodukowane przez Johna Gordona i Jima Keeble'a, miały moc amerykańskiego muscle cara w lekkiej karoserii wykonanej z tego samego materiału, co Robin Reliant:włókno szklane. Był to zatem jeden z najszybszych samochodów seryjnych na brytyjskich drogach, czego można by się nie spodziewać po samochodzie z żółwiem w logo. Tylko Typ E. Był szybszy w sprincie do 100 km/h, ale Gordon-Keeble mógł pomieścić również dwóch pasażerów z tyłu. Samochód miał również dwa zbiorniki paliwa, co dawało zasięg około 600 kilometrów.
Wnętrze rzadkiego Gordona Keeble'a
Spektakularna deska rozdzielcza Gordona Keeble'a
Silnik to 5,4-litrowy silnik V8 o mocy 300 KM z Corvetty, a nadwozie pochodziło z Turynu i zostało zaprojektowane przez głównego projektanta Carozzeria Bertone, Giugiaro, który później zaprojektował kolejny klasyczny brytyjski samochód sportowy: oryginalnego Lotusa Esprita. Wnętrze charakteryzuje się deską rozdzielczą pełną pokręteł i przełączników, a także bogatą pikowaną tapicerką i zapachem drewna i skóry, co tylko potęguje wrażenie prawdziwego klasycznego brytyjskiego samochodu sportowego. Gordon Keeble bywa czasem mylony z Aston Martin DB5.
byli pracownicy i duża liczba Gordonów Keeblesów w Southampton.
Gordon-Keeble planował produkować około 200 pojazdów rocznie, ale wkrótce po rozpoczęciu produkcji firma popadła w trudności finansowe. Cena sprzedaży wynosząca 2800 funtów była wówczas średnią ceną domu, a problemy logistyczne z dostawcami uniemożliwiły utrzymanie produkcji i zapewnienie stabilnego źródła dochodu. Firma zbankrutowała w 1965 roku, a w 1967 roku z fabryki zjechał ostatni z 99 egzemplarzy Gordona Keeble'a.
http://vimeo.com/99401704
