Volkswagen Kever (1938-1957)

De Volkswagen Beetle Był produkowany przez 65 lat, między 1938 a 2003 rokiem. Model ten jest najsłynniejszym Volkswagenem, najsłynniejszym niemieckim samochodem i prawdopodobnie najsłynniejszym samochodem na świecie. Do 1967 roku model ten nazywano Typ 1, 1200 lub 1300, odnosząc się do pojemności silnika umieszczonego z tyłu, ale samochód szybko zyskał przydomek „Beetle” w potocznym języku. Nazwa ta była tak często używana, że ​​sam Volkswagen zdecydował się ją stosować. W latach 1937–2003 wyprodukowano ponad 20 milionów Volkswagenów Garbusów, co czyni ten model najdłużej i najliczniej produkowanym samochodem na tej samej platformie.

Historia Volkswagena Garbusa

Garbus był połączeniem pomysłów Ferdinanda Porsche. Adolf Hitler zlecił mu stworzenie samochodu dla „zwykłego ludu”. Jednak znaczna część samochodu nie została zaprojektowana przez Porsche, lecz przez Bélę Barényiego i/lub Erwina Komendę. Obaj twierdzą, że są autorami udanej koncepcji. Według innych, projektantem był węgierski Żyd Josef Ganz. Na razie nie jest jasne, kto był prawdziwym twórcą Garbusa, i krążą na ten temat różne historie.

Wczesny Volkswagen Beetle Typ 1

Twórcą charakterystycznego czterocylindrowego silnika typu bokser w Garbusie jest znany Franz Reimspiess. Hitler umożliwił kontynuację produkcji, ale z powodu przemysłu wojennego możliwości wprowadzenia Garbusa jako samochodu dla ludu były niewielkie. Koncepcja ta była wykorzystywana raczej jako narzędzie propagandowe. Produkcja ruszyła dopiero po wojnie. Pierwsze prototypy Garbusa nie miały tylnej szyby, ale po testach, ze względów bezpieczeństwa, zamontowano dwie małe. Szyby wyglądały trochę jak szkła okularów i stąd wzięła się nazwa pierwszych Garbusów. Chrząszcz okularowy.

VW „Spectacle Beetle” z charakterystycznymi tylnymi szybami

Po drugiej wojnie światowej

Po II wojnie światowej fabryka Volkswagena i „Stadt des KdF-Wagens” znalazły się w brytyjskiej części Niemiec. Niemcy nie były zobowiązane jedynie do samodzielnej produkcji samochodów, ale brytyjski major Ivan Hirst nakazał wznowienie produkcji, aby w ten sposób przyczynić się do spłaty reparacji wojennych. Nazwę miejscowości zmieniono na Wolfsburg, od pobliskiego zamku, a fabrykę nazwano Wolfsburg Motor Works. Później firma przyjęła nazwę Volkswagen.

Jednym z pierwszych krajów eksportowych Volkswagena była Holandia, gdzie Ben Pon rozpoczął import samochodów. Modele eksportowe były często lepiej wyposażone niż te sprzedawane lokalnie. Na początku lat 50. tylna szyba została powiększona i stała się jednoczęściowa, a ten wariant Garbusa otrzymał również przydomek: Mały Owal. Tylna szyba została następnie ponownie powiększona i stała się nieco bardziej kanciasta. Model był stopniowo modyfikowany na przestrzeni lat. Jednak przez lata Garbus pozostał natychmiast rozpoznawalny dzięki swojemu charakterystycznemu designowi.

Pod maską również ewoluowało na przestrzeni lat, a pojemność silnika powiększono z 1100 cm³ do 1584 cm³. Oczywiście, skutkowało to znacznym wzrostem mocy i prędkości maksymalnej. Ponadto Garbus otrzymał większe zderzaki, większe reflektory, kierunkowskazy, lepsze hamulce i większe tylne światła.

Projektowanie i wnętrza

Design Garbusa jest równie prosty, co genialny. Zaokrąglone błotniki, płynne linie i przyjazny przód (a właściwie tył, ponieważ silnik naturalnie znajdował się z tyłu) nadały samochodowi niepowtarzalny wygląd. Aerodynamiczny kształt był nie tylko urokliwy, ale i funkcjonalny – choć przeciętnemu właścicielowi Garbusa prawdopodobnie niewiele to przeszkadzało.

We wnętrzu surowość była na porządku dziennym, zwłaszcza we wczesnych modelach. Żadnych ozdobników, żadnych zbędnych przycisków, tylko wszystko, czego naprawdę potrzebowałeś. Później wnętrza stały się nieco bardziej komfortowe, z tapicerką, wentylacją, a nawet radiem, którego włączanie nie wymagało użycia młotka. Co więcej, prostota konstrukcji sprawiła, że ​​Garbus zaskakująco dobrze zniósł próbę czasu – wiele egzemplarzy nadal z powodzeniem jeździ po drogach.

warianty modelowe

Na przestrzeni lat pojawiły się niezliczone warianty Garbusa. Pomyślmy o standardowym Garbusie, modelach 1200, 1300, 1500 i 1600, z których każdy miał nieco mocniejszy silnik i więcej luksusu. Pojawiły się kabriolety, modele eksportowe z dodatkowymi chromowanymi dodatkami oraz edycje specjalne, takie jak Jeans Beetle i Silver Bug. W latach siedemdziesiątych pojawiły się nawet Super Beetle z wydłużonym przodem i przednim zawieszeniem McPhersona – mała rewolucja w świecie Garbusów.

Super Żuki

Największe zmiany w Garbusie nastąpiły w latach 70. Oprócz „zwykłego” Garbusa, powstały również modele 1302 i 1303, które sam Volkswagen nazywał Super Beetles. Model 1302 (sedan i kabriolet) był produkowany zaledwie przez dwa lata. Sedan 1303 był produkowany od sierpnia 1972 do lipca 1975 roku, a kabriolet 1303 do stycznia 1980 roku. Model 1303 charakteryzował się między innymi znacznie większą przestrzenią bagażową, mniejszym promieniem skrętu oraz charakterystyczną wypukłą przednią szybą, która była prawie o połowę większa niż w poprzedniku.

Mistrz Świata Volkswagena Garbusa

W 1972 roku Garbus przejął od Forda T-Forda rekord największej liczby wyprodukowanych samochodów. Aby upamiętnić ten rekord, zbudowano specjalną edycję: Weltmeister. W okresie od 19 lutego do 31 marca 1972 roku wyprodukowano od 5000 do 6000 egzemplarzy tego Garbusa. Samochód wyróżniał się silnikiem o mocy 1300 KM, metalicznym lakierem Marathon, światłami cofania, podgrzewaną tylną szybą, specjalną tapicerką i specjalnymi felgami Weltmeister.

Mistrz Świata Volkswagena Garbusa

Najlepszym modelem jest bez wątpienia Volkswagen 1303 S, ostatni i najmocniejszy klasyczny Garbus z silnikiem typu bokser o pojemności 1.6 litra.

• Moc: 50 KM
• Moment obrotowy: 106 Nm
• Prędkość maksymalna: 130 km/h
• 0–100 km/h: około 22 sekund

Nie był to dokładnie dragster, ale hej, robił to z klasą i zazwyczaj mu się to udawało.

Koniec ery

Łącznie wyprodukowano ponad 21 milionów Volkswagenów Garbusów, co stanowi niewiarygodną liczbę. Dzięki temu Garbus stał się drugim najlepiej sprzedającym się samochodem na świecie w 2003 roku, po Volkswagenie Golfie.

Ostatni klasyczny Volkswagen Garbus został wyprodukowany 30 lipca 2003 roku w Puebli w Meksyku. Ten Garbus pochodzi z serii „Última Edición”, wyprodukowanej w limitowanej serii 3000 egzemplarzy w kolorze niebieskim i beżowym. Ta edycja była wyposażona w 46-konny silnik z wtryskiem paliwa, standardowo wyposażona w radioodtwarzacz CD i alarm i była dostępna tylko na rynku lokalnym. Mimo to setki egzemplarzy trafiły za granicę, gdzie trafiły do ​​entuzjastów, którzy sami je importowali.

Produkcja Garbusa została wstrzymana, ale modele są nadal wysyłane z Meksyku, a części będą dostępne przez co najmniej kolejne dziesięć lat.

Volkswagen Beetle „Última Edición”

Konkurenci

Wśród konkurentów znaleźli się Citroën 2CV, Renault 4CV, Fiat 500 i, do pewnego stopnia, Mini. Wszystkie miały na celu uczynienie mobilności przystępną cenowo, ale żaden z nich nie osiągnął takiego globalnego statusu jak Garbus.

Produkcja w Niemczech zakończyła się już w 1978 roku. Ostatni Garbus zjechał z linii produkcyjnej w Emden. Model ten został zastąpiony kolejnym sukcesem Volkswagena: Golf.