Volkswagen

Volkswagen, często w skrócie VW, jest główną marką samochodową Grupy Volkswagen. Dwa modele Volkswagena znajdują się w pierwszej piątce najlepiej sprzedających się samochodów wszech czasów na świecie, a mianowicie Volkswagen Beetle i Volkswagen Golf.

Historia Volkswagena

Ferdinand Porsche to osoba, od której rozpoczęła się historia Volkswagena. Już w 1922 roku zaproponował projekt taniego samochodu, ale wówczas nie było nim zainteresowania, nawet ze strony jego ówczesnego pracodawcy, Austro-Daimlera. Kiedy Porsche zaczął mówić o swoim niedrogim samochodzie marzeń w Mercedes-Benz, oznaczało to koniec ich współpracy.

Porsche próbował również sprzedać swój pomysł NSU i Zündapp, gdzie zrealizowano szereg prototypów. W 1934 roku założył własną firmę i otrzymał zlecenie od Adolfa Hitlera na zaprojektowanie samochodu „Kraft durch Freude”: samochodu dla ludu. Lista wymagań dla tego samochodu była obszerna. Samochód KdF musiał osiągać prędkość maksymalną 100 km/h; musiał być w stanie przewieźć dwie osoby dorosłe i dziecko lub trzech żołnierzy i karabin maszynowy. Ponadto samochód musiał mieć silnik chłodzony powietrzem, aby mógł stać na zewnątrz zimą bez zamarzania. Kolejnym warunkiem było zużycie paliwa od 6 do 7 litrów benzyny na 100 kilometrów i koszt nie większy niż 900 marek niemieckich.

Porsche ukończył już projekt tego samochodu. W 1932 roku zaprojektował czteromiejscowy samochód, silnie inspirowany projektami Béli Barényiego oraz prototyp Hansa Ledwinki, projektanta Tatry, z montowanym z tyłu, czterocylindrowym silnikiem chłodzonym powietrzem. W tym czasie Zündapp zbudował trzy prototypy. Modelem tym interesowało się również NSU, ale przejęcie firmy przez Fiata oznaczało koniec NSU-Volksauto. Oferta Hitlera pojawiła się zatem w idealnym momencie dla Porsche. 12 października 1936 roku Porsche zaprezentowało trzy jeżdżące prototypy, które już wtedy miały charakterystyczny kształt przyszłego Volkswagena Garbusa. Każdy z samochodów pokonywał dystans 50 000 km w ciągu siedemdziesięciu dni bez konieczności poważniejszych napraw.

Hitler osobiście szukał odpowiedniej lokalizacji dla fabryki. Ponieważ jedyne dwie dostępne fabryki samochodów – Opla i Forda – nie były w całości niemieckie, Hitler nakazał swojemu „Arbeitsfrontowi” budowę fabryki w centrum Niemiec, niedaleko Fallersleben. Niemcy mieli gromadzić pieniądze na produkcję za pośrednictwem systemu oszczędnościowego. Dla pracowników fabryki i ich rodzin miało zostać zbudowane również nowe miasto o nazwie Stadt des KdF-Wagens bei Fallersleben (w skrócie KdF-stadt, później Wolfsburg), z rezydencją Hitlera i bulwarem, na którym po wojnie miała się odbyć parada zwycięstwa.

II wojna światowa

Samochód ostatecznie kosztowałby około 1.400 marek niemieckich. Za tę kwotę Niemcy mogli kupić certyfikat uprawniający do Volkswagena, gdy tylko był gotowy. W ogromnej fabryce, największej fabryce samochodów w Europie, miało być produkowanych około 800 000 samochodów rocznie. 26 maja 1938 roku Hitler położył kamień węgielny pod fabrykę KdF, a w 1940 roku z linii montażowej zjechał pierwszy samochód. Wyprodukowano zaledwie kilkaset samochodów osobowych, prawie wszystkie dla urzędników partyjnych. W tym czasie wybuchła II wojna światowa, a nowa fabryka produkowała Kübelwagen, pojazd wojskowy zaprojektowany przez Porsche i Erwina Komendę na podwoziu Garbusa. Później produkowano tu również Volkswagena Schwimmwagena. Budowano również wojskowe wersje Volkswagena Garbusa, naprawiano samoloty i produkowano części do rakiet. Niemieccy ratownicy nie mogli odebrać swoich samochodów aż do zakończenia wojny (i licznych procesów sądowych).

Po drugiej wojnie światowej

Fabryka na zamku w Wolfsburgu została mocno zbombardowana pod koniec II wojny światowej i zdobyta przez armię amerykańską w kwietniu 1945 roku. Miasto przemianowano na Wolfsburg, a fabrykę KdF przekazano brytyjskim władzom okupacyjnym. Major Ivan Hirst został mianowany szefem firmy. Fabryka została przeznaczona do naprawy pojazdów wojskowych; maszyny uznano za łup wojenny i miały zostać usunięte. Jednak z powodu niedoboru pojazdów w armii brytyjskiej podjęto decyzję o wznowieniu produkcji. We wrześniu 1945 roku armia brytyjska złożyła zamówienie na 20 000 sztuk, a do 1946 roku budowano już tysiąc samochodów miesięcznie, mimo że dach fabryki był nadal uszkodzony, a stal potrzebna do produkcji musiała zostać wymieniona na nowe samochody. Fabrykę zaoferowano amerykańskim, brytyjskim i francuskim producentom samochodów, ale nikt nie dostrzegł potencjału w dziwnym, pękatym małym samochodzie. Zaczęli działać pod nazwą Wolfsburg Motor Works (w oparciu o nieprawidłowe tłumaczenie Bayerische Motoren Werke); Później zmieniono nazwę na Volkswagen. Firma miała kontynuować działalność niezależnie, zarządzana przez rząd niemiecki. Nazwa Volkswagen została zainspirowana reklamą Standardu.

W 1948 roku Heinrich Nordhoff został zatrudniony z Opla na stanowisko dyrektora Volkswagena, a w 1949 roku Hirst zrezygnował. Volkswagen wprowadził na rynek furgonetkę (typ 2), ale poza tym produkował tylko Garbusa (typ 1). W 1955 roku z linii montażowej zjechał milionowy egzemplarz. Później pobito wiele kolejnych rekordów produkcyjnych. Od 1955 roku firma Karmann w Osnabrück budowała model Karmann Ghia na lekko poszerzonym podwoziu Garbusa.

Jeden z pierwszych Volkswagenów Garbusów, który zjechał z linii produkcyjnej w 1938 roku.

Autobus Volkswagena

Pierwszy model znanego autobusu Volkswagena, model Typ 1, z przednią szybą z metalowym prętem pośrodku, był produkowany od 8 marca 1950 roku do końca 1967 roku. Początkowo autobus był nadal produkowany w Wolfsburgu, ale od 8 marca 1956 roku produkcję przeniesiono do zupełnie nowej fabryki samochodów w Hanowerze.

Mikrobus/Transporter ma w Volkswagenie wewnętrzne oznaczenie Typ 2 (cyfry po cyfrze 2 wskazują, do którego modelu należy). Zmodernizowany model trafił na rynek w lutym 1955 roku. Volkswagen wprowadził radykalne zmiany w nadwoziu. Dach otrzymał wystającą osłonę nad przednimi szybami, z otworami wentylacyjnymi do wlotu świeżego powietrza; pokrywa silnika i komora silnika zostały znacznie obniżone. Stworzyło to miejsce na tylną klapę, o której marzyło wielu robotników budowlanych, hydraulików i cieśli, ponieważ można było teraz przewozić dłuższe ładunki, ponieważ ładowano je przez tylną klapę. Podobnie jak VW Garbus, furgonetki były wyposażone w 25-konny, 1131-centymetrowy, 4-cylindrowy silnik typu bokser; znajdował się on z tyłu i był chłodzony powietrzem. W 1953 roku silnik ten przekształcił się w silnik o pojemności 1192 cm3 i mocy 30 KM. Dostępna była również wersja 36-konna. Miała ona tę samą pojemność skokową, ale dzięki wyższemu stopniowi sprężania mogła generować nieco większą moc. Ta wersja stała się standardowym silnikiem w 1955 roku. W 1959 roku na rynku pojawił się silnik o mocy 40 KM, ale okazał się on tak podatny na awarie, że VW wycofał wszystkie samochody z rynku i wymienił silniki.

Autobus Volkswagen Typ 1 z rozpoznawalnym prętem na przedniej szybie.

22 sierpnia 1960 roku Volkswagen został przekształcony w Volkswagenwerk Aktiengesellschaft, a w 1964 roku firma przejęła również Niemiecki Związek Samochodowy (German Auto Union). Doświadczenie techniczne Audi odegrało później ważną rolę w rozwoju Golfa. Wraz z odejściem Nordhoffa – który miał ustąpić w 1968 roku – porzucono jego politykę jednego modelu. W 1967 roku pojawił się długo oczekiwany następca Garbusa, Volkswagen 1500/1600 (Typ 3), a w 1969 roku Volkswagen 411/412 (Typ 4). Oba modele, produkowane w różnych wersjach, okazały się nieudane; model K70, przejęty od NSU, okazał się nawet całkowitą klapą. W 1972 roku Volkswagen pobił rekord produkcji legendarnego T-Forda dzięki modelowi Garbus, a do 1973 roku wyprodukowano już ponad 16 milionów Garbusów. Nieźle jak na projekt, którego część pochodziła z 1931 r., ale koniec był już bliski.

Volkswagen Golf

W 1974 roku Volkswagen wprowadził na rynek Golfa. W przeciwieństwie do poprzednich modeli, posiadał on silnik chłodzony cieczą umieszczony z przodu. Golf odniósł i nadal odnosi ogromne sukcesy. Najnowszym modelem jest Golf VI. Oprócz Golfa pojawiły się nieco mniejsze Polo, Scirocco i Passat. Produkcja Garbusa została stopniowo wycofana; po 1978 roku odbywała się ona tylko poza granicami Niemiec, głównie w Brazylii i Meksyku, a 21 lipca 2003 roku ostatni egzemplarz zjechał z linii montażowej w meksykańskiej fabryce w Puebla. Rok wcześniej, w 2002 roku, produkcja Golfa przekroczyła już produkcję Garbusa. 1 kwietnia 2005 roku, na targach AMI w Lipsku, zaprezentowano nowego, małego, 3-drzwiowego Foxa. Od czerwca 2005 roku jest on dostępny w sprzedaży w Holandii i zastępuje Lupo.

Golf z 1974 roku

W międzyczasie, w 1998 roku, Volkswagen wypuścił nowego Garbusa – New Beetle – ale nie odniósł on wielkiego sukcesu. Sprzedaż drogiego Phaetona również nie spełniła oczekiwań, ale Touareg, tzw. SUV, sprzedawał się dobrze. Mniej znanym modelem jest chłodzony powietrzem Volkswagen Brasilia, projekt brazylijskiego oddziału Volkswagena, który nigdy nie trafił na rynek europejski. Tylko jeden egzemplarz jeździ po Holandii.

Do 2006 roku Volkswagen stał się międzynarodową grupą, do której oprócz niego samego należały Audi, Seat, Škoda, Lamborghini, Bentley, Bugatti i Yamaha. Grupa Volkswagen posiadała zatem 49 fabryk na trzech kontynentach. Ponadto Volkswagen AG posiadał znaczący udział w Scania Trucks i MAN. Firmy te próbowały połączyć się w lutym 2007 roku, ale z powodu słabej komunikacji rozmowy zakończyły się fiaskiem.