Suzuki Cappuccino / EA11R / EA21R (1991-1998)

De Cappuccino Suzuki To samochód sportowy produkowany przez japońską firmę Suzuki w latach 1991–1998. Jest to dwumiejscowy roadster ze zdejmowanym twardym dachem, zaprojektowany zgodnie z japońskimi przepisami dotyczącymi kei-carów. Marzenie o przywróceniu sportowego wizerunku Suzuki zrodziło się w 1987 roku, a w ciągu dwóch lat „samochód projektowy” został po raz pierwszy zaprezentowany na salonie samochodowym w Tokio.

Suzuki Cappuccino z 1996 roku

Historia i tło

Marzenie o odtworzeniu sportowego wizerunku Suzuki zrodziło się w 1987 roku, a dwa lata później „projekt samochodu” po raz pierwszy zaprezentowano na Tokyo Motor Show.

Suzuki zaprojektował Cappuccino celowo wyłącznie na rynek japoński, spełniając wymogi podatkowe klasy Kei: długość nadwozia poniżej 3,3 m, szerokość nie większa niż 1,4 m i pojemność skokowa silnika poniżej 0,66 litra. Początkowo nie planowano eksportu Cappuccino.

Cappuccino, kei car wypuszczony na rynek przez Suzuki w listopadzie 1991 r., był samochodem, który udowodnił, że te wydajne małe samochody mogą być jednocześnie stylowe i sportowe. Dołączył do grona legendarnych już modeli Honda Beat i Mazda Autozam AZ-1.

Te trzy modele stały się znane jako „ABC” japońskich samochodów sportowych kei – Autozam AZ-1, Beat i Cappuccino. Święta trójca japońskiej sztuki mikrosamochodowej, która na początku lat dziewięćdziesiątych zyskała kultowy status i do dziś pozostaje silna.

Wnętrze Suzuki Cappuccino z 1996 roku

Projektowanie i wnętrza

To lekki pojazd o kompaktowym nadwoziu i układzie FR. Silnik to rzędowy, trzycylindrowy silnik z turbodoładowaniem o pojemności 657 cm³. Podnieś maskę, a zobaczysz, że silnik jest zamontowany niemal centralnie. Już samo to powinno przekonać Cię, że to prawdziwy samochód sportowy.

Cappuccino miało unikalną, trzyczęściową, zdejmowaną osłonę dachu – dach typu T-bar można było zdemontować w trzech oddzielnych panelach: dwóch małych nad siedzeniami i panelu tylnym. Dzięki temu kierowca mógł wybierać między jazdą całkowicie zamkniętą, z dachem typu T-bar lub całkowicie otwartą – trzema samochodami w jednym.

Późniejsze wersje w Japonii charakteryzowały się wczesną wersją produkcyjną wspomagania układu kierowniczego zależnego od prędkości i aluminiowym zawieszeniem dwuwahaczowym.

warianty modelowe

EA11R (1991–1995) — pierwsza generacja:

Kod podwozia EA11R. Silnik F6A, rzędowy, trzycylindrowy, turbodoładowany, o pojemności 657 cm3. Moc 63 KM przy 6.500 obr./min. Prędkość maksymalna 8.500 obr./min. Masa 679 kg. Przyspieszenie od 0 do 100 km/h w 11,3 sekundy. 5-biegowa manualna skrzynia biegów. Mechanizm różnicowy o ograniczonym poślizgu. Silnik umieszczony centralnie z przodu, napęd na tylne koła.

EA11R BA (1991–1995) — wysoka specyfikacja:

Zarówno wersje EA11R, jak i EA21R (tylko MT) miały opcjonalne warianty BA o „wysokiej specyfikacji”. Dodatkowe wyposażenie, specyficzne wykończenie.

EA21R (1995–1998) — druga generacja:

Późniejsza specyfikacja EA21R, wprowadzona w 1995 r., miała nowy, lżejszy silnik z wałkiem rozrządu napędzanym łańcuchem, nieznacznie zwiększony moment obrotowy, lżejsze koła i opcjonalną 3-biegową automatyczną skrzynię biegów ze wspomaganiem kierownicy.

Dzięki przeprojektowanemu zawieszeniu na wszystkich czterech kołach i czterokołowym hamulcom tarczowym (wentylowane tarcze z przodu) Suzuki Cappuccino było prawdziwym sportowym samochodem marzeń w segmencie kei carów.

Europejska wersja eksportowa (1992–1995):

Modyfikacja Cappuccino na rynek brytyjski i spełnienie wymogów brytyjskiej homologacji typu zajęło 18 miesięcy. Wersja europejska różniła się subtelnie od japońskiej – zmodyfikowanymi zderzakami, innym oświetleniem i certyfikowanymi modyfikacjami bezpieczeństwa.

Model K6A ma o jeden centymetr sześcienny większą pojemność skokową i wykorzystuje aluminium w konstrukcji. Ma również wyższy moment obrotowy. Wyższy moment obrotowy przy niższych obrotach sprawił, że EA21R był bardziej komfortowy w prowadzeniu niż jego poprzednik – subtelna, ale zauważalna poprawa.

Suzuki Cappuccino z 1996 roku

Konkurenci

Największymi konkurentami Cappuccino były Autozam AZ-1, Honda Beat i Daihatsu Leeza Spyder — AZ-1, Beat i Cappuccino nazywano sportowymi samochodami kei ABC.

• Honda Beat (silnik umieszczony centralnie, lżejszy, ale o mniejszym momencie obrotowym)
• Mazda Autozam AZ-1 (drzwi skrzydłowe, silnik środkowy)
• Daihatsu Leeza Spyder (wariant otwarty)

Model następczy

Firma podjęła decyzję o zaniechaniu prac nad zmodernizowaną wersją europejską ze względu na ogromne koszty i brak oszczędności wynikających z ograniczonej produkcji. Po Cappuccino, Suzuki na stałe wycofało się z segmentu kei-sportowych samochodów – nigdy nie powstał jego bezpośredni następca. Cappuccino pozostało zatem ostatecznym i najbardziej dopracowanym wyrazem ambicji Suzuki w zakresie samochodów sportowych.