Packard

Packard była marką luksusowych samochodów ze Stanów Zjednoczonych, która istniała w latach 1899–1958. Firma Packard Motors Company miała siedzibę w Detroit (Michigan, USA), a w 1954 roku połączyła się z Studebaker do Studebaker-Packard. Packard użył bardzo znanego sloganu: „Zapytaj człowieka, który posiada taki samochód”. Dziś Packardy są bardzo poszukiwane przez kolekcjonerów.

historia Packarda

W 1898 roku inżynier James Packard kupił Wintona. Był to jeden z pierwszych samochodów wyprodukowanych i sprzedanych w USA. Alexander Winton, który go zbudował, generalnie produkował dobre samochody, ale ten zepsuł się już podczas pierwszej jazdy. Jamesowi Packardowi nie spodobało się to i wrócił do Alexandra Wintona, z którym wdał się w ostrą kłótnię. W końcu Winton rzucił Packardowi wyzwanie, aby sam zbudował lepszy samochód. Packard natychmiast zabrał się do pracy.

Wczesny model Packard C z 1900 roku

W 1899 roku James Packard wraz z bratem Williamem Packardem założył firmę Ohio Automobile Company w swoim rodzinnym mieście Warren w stanie Ohio. W tym samym roku zadebiutował ich pierwszy model, z silnikiem jednocylindrowym. Bracia chcieli budować niezawodne, wysokiej jakości pojazdy. Marka zyskała rosnącą popularność, nawet za granicą, gdzie Packardy były kupowane przez głowy państw.

Rozwój firmy wymagał nowego kapitału, który pozyskał Henry Joy, członek zamożnej rodziny z Detroit. Joy kupił Packarda i był pod wrażeniem jego niezawodności. Odszukał braci Packard i zebrał grupę inwestorów. 2 października 1902 roku firma zmieniła nazwę na Packard Motor Car Company, a James Packard został jej prezesem.

Przeprowadzka do Detroit

Niedługo potem Packard przeniósł się do Detroit, a Henry Joy został pierwszym dyrektorem generalnym, a później prezesem zarządu. Zbudowano nową fabrykę o powierzchni 325 000 m². W 1904 roku wprowadzono na rynek Grey Wolf, samochód wyścigowy z 4-cylindrowym silnikiem, który ustanowił kilka rekordów. Najważniejszym osiągnięciem było czwarte miejsce w Vanderbilt Cup w 1904 roku. Grey Wolf stał się również samochodem produkcyjnym, dzięki czemu Packard stał się jednym z pierwszych amerykańskich producentów samochodów wyścigowych. W międzyczasie Packard koncentrował się głównie na dużych, luksusowych i niezwykle drogich limuzynach. W tamtych czasach Packard był zaliczany do trzech P w USA. Pozostałe dwa to Pierce Arrow en NiezrównanyPackard odniósł sukces i wyprodukował w latach 1910–1920 znacznie więcej samochodów niż np. Cadillac.

W latach 30. XX wieku wszystko się zmieniło. Z powodu Wielkiego Kryzysu, który nastąpił po krachu giełdowym w 1929 roku, popyt na samochody luksusowe załamał się, a konkurencja w tym segmencie stała się zacięta jak nigdy dotąd. W tym czasie Packard produkował silniki V12 w swoich topowych modelach. Kiedy Cadillac wprowadził na rynek swój silnik V16, sprzedawał się on lepiej niż V12 Packarda. Co więcej, Packard nie miał spółki-matki, która mogłaby zrekompensować ewentualne straty. Cadillac miał w tym celu General Motors, a Lincoln Forda.

Aby uniknąć problemów, Packard wprowadził na rynek w 1935 roku model Packard 120. Był to pierwszy samochód Packarda dostępny w cenie poniżej 1000 dolarów. Model 120 umożliwił osobom mniej zamożnym zakup samochodu ze statusem Packard i odniósł ogromny sukces. Sprzedaż marki potroiła się w ciągu jednego roku.

Packard w tarapatach

Pomimo tego sukcesu, firma popełniła w tym okresie szereg błędów kapitałowych. Na przykład, w 1937 roku wprowadzono na rynek model Packard 115C z silnikiem V6. Chociaż ten sześciocylindrowy silnik odniósł krótkotrwały sukces, w dłuższej perspektywie nie przyniósł on korzyści reputacji Packarda jako marki premium. Tuż przed przystąpieniem Stanów Zjednoczonych do II wojny światowej wprowadzono na rynek zupełnie nowy model, Packard Clipper. Kilka miesięcy później produkcja została wstrzymana z powodu wojny. Gdyby poczekano do końca wojny, Clipper mógłby być pierwszym powojennym samochodem. Packard zbudował również drugą linię montażową. Zwiększyło to koszty pracy i przyspieszyło produkcję tańszych samochodów klasy średniej. W rezultacie reputacja marki uległa dalszemu pogorszeniu.

Druga wojna światowa

W lutym 1942 roku wszyscy amerykańscy producenci samochodów otrzymali nakaz zaprzestania produkcji samochodów i rozpoczęcia produkcji na potrzeby wojny. Podczas II wojny światowej Packard produkował na licencji silniki lotnicze Rolls-Royce Merlin oraz silniki do amerykańskich kutrów torpedowych. Dopiero w 1945 roku wojna się skończyła i firma mogła powrócić do produkcji samochodów. Produkcja wojenna przyniosła Packardowi zysk w wysokości 33 milionów dolarów. Firma znajdowała się w doskonałej sytuacji finansowej i zainwestowała kolejne 2 miliony dolarów w modernizację zakładu produkcyjnego.

Po drugiej wojnie światowej

Po zakończeniu wojny Packard zdecydował się wznowić produkcję wyłącznie modelu Clipper. Dopiero w 1948 roku, mniej więcej w tym samym czasie co inne marki, wprowadzono na rynek Packard Eight jako pierwszy nowy model powojenny. Sprzedaż pozostała jednak niska, częściowo dlatego, że droższe i tańsze modele zaczęły się do siebie coraz bardziej upodabniać. Modele zostały przeprojektowane na rok 1951, ale nowy styl spotkał się z negatywną reakcją kupujących.

Ówczesny dyrektor James Nance chciał przekształcić Packard w markę luksusową. W tym celu chciał oddzielić tańsze modele od droższych. Wszystkie tańsze modele otrzymały nazwę Clipper. Zamiarem Nance'a było uczynienie z Clippera osobnej marki w 1956 roku, która miałaby konkurować z marką General Motors. Oldsmobile en Mercury FordaW 1956 roku faktycznie to nastąpiło, ale nowa marka nie przyjęła się wśród klientów, ponieważ nie były to samochody marki Packard. Na prośbę dealerów samochody ostatecznie otrzymały napis Clipper, by Packard. Model Clipper nie dotrwał do końca roku i został wycofany z produkcji.

Pod koniec lat 1940. XX wieku do Packarda po raz pierwszy zwrócił się George Mason, dyrektor firmy produkującej samochody. NashUważał, że era niezależnych producentów samochodów dobiega końca i że producenci ci mogą przetrwać tylko wtedy, gdy połączą się w jeden duży koncern, taki jak General Motors i Ford. W Packardzie jednak myśleli inaczej.

W międzyczasie Mason zaczął nawiązywać kontakty z innymi producentami samochodów, co w 1954 roku doprowadziło do fuzji z Nashem. Hudson aż do American Motors. Packard zmienił zdanie i również szukał partnera do przejęcia. Ostatecznie został nim Studebaker. 1 października 1954 roku Packard połączył się ze Studebakerem, tworząc Studebaker-Packard. Prawnie rzecz biorąc, Packard przejął Studebakera. Packard dostrzegł możliwości w fuzji ze względu na większą sieć dealerską Studebakera. Studebaker, który znajdował się w słabej kondycji finansowej, ujrzał ratunek w lepszej sytuacji finansowej Packarda. Tymczasem sprzedaż Packarda utrzymywała się poniżej oczekiwań. Zysk został osiągnięty w 1955 roku dzięki wprowadzeniu pierwszego silnika V8 Packarda, ale rok 1956 był katastrofalny, w którym produkcja spadła o 80%.

Obie firmy, Studebaker-Packard i American Motors, rozpoczęły już współpracę. W latach 1955 i 1956 SP dostarczał silniki i skrzynie biegów do AM. Planowano, że obie firmy połączą się, tworząc korporację American Motors. Spór kontraktowy dotyczący współpracy doprowadził do fiaska tego planu i obie firmy rozeszły się. American Motors istniało do 1987 roku.

W czerwcu 1956 roku produkcja Packarda została wstrzymana. W latach 1957 i 1958 wprowadzono na rynek wersję Studebaker President pod nazwą Packard Clipper. Modele z 1958 roku nie otrzymały nawet nazwy modelu i były sprzedawane po prostu pod marką. Samochody sprzedawały się słabo i nie były w stanie utrzymać Packarda na powierzchni. Nadano im przydomek Packardbaker. Tymczasem koniec był już bliski, a dealerzy również zaczęli się wycofywać.

Rok 1958 przyniósł koniec Packarda. W 1962 roku nazwa firmy została ponownie usunięta z nazwy, a następnie powróciła do Studebaker Corporation. Firma ta zawarła w 1958 roku umowę z niemieckim Daimler-Benz na równoległą sprzedaż swoich pojazdów. Studebaker chciał również zawrzeć umowę z francuskim Facel Vega na sprzedaż Facel Vega Excellence w USA pod marką Packard, ale Niemcy zablokowali tę możliwość. W 1966 roku Studebaker zbankrutował, po tym jak przeniósł się już do Kanady.