Maserati Khamsin / Tipo AM120 (1963–1975)

De Maserati Khamsin (Tipo AM120) został zaprezentowany jesienią 1972 roku na Salonie Samochodowym w Turynie jako prototyp Bertone. W następnym roku Khamsin prezentowany był na Salonie Samochodowym w Paryżu z logo Maserati.

Nazwa modelu pochodzi od gorącego północnoafrykańskiego wiatru pustynnego, który wieje przez Egipt i Libię. Khamsin był niezwykłym pojazdem; był nie tylko ostatnim dziełem Giulio Alfieriego jako szefa działu technicznego Maserati, ale także pierwszym seryjnie produkowanym samochodem Maserati zaprojektowanym przez Bertone.

Produkcja rozpoczęła się w 1974 roku, a ważący 1635 kilogramów włoski samochód został wyposażony pod maską w 4,9-litrowy silnik V8 o mocy 320 KM, który przekazywał całą moc na tylne koła. Dzięki temu prędkość maksymalna wynosiła 270 km/h. Nadwozie Khamsina przypominało bardziej płaski i niższy model. Ghibli, również projektu Bertone.

Maserati Khamsin

Historia i tło

Maserati Khamsin pojawił się w 1974 roku jako jeden z najbardziej charakterystycznych modeli GT, jakie kiedykolwiek zbudowała marka. Nazwa nawiązuje do pustynnego wiatru znad Egiptu, i nie bez powodu: Maserati pragnęło samochodu egzotycznego, mocnego i nieco nieprzewidywalnego. Opracowany w czasach, gdy Maserati znajdowało się pod skrzydłami Citroëna, Khamsin łączył włoski styl z francuską inżynierią. Model miał być następcą Ghibli, ale z nowocześniejszym podejściem i większym komfortem.

Lata 70. XX wieku były dla Maserati burzliwe, z kryzysami naftowymi, zmianami na rynkach i problemami finansowymi Citroëna. Mimo to marka wytrwała i zaprezentowała Khamsina jako prototyp na Salonie Samochodowym w Turynie w 1972 roku. Wersja produkcyjna pojawiła się dwa lata później i miała konkurować z takimi gigantami jak Ferrari 365 GT4 2+2 i Lamborghini Espada. Jednak pomimo swoich zalet, Khamsin pozostał rzadkością, głównie ze względu na warunki ekonomiczne i niechęć klientów do zakupu żwawego silnika V8 w okresie niedoboru paliwa.

Wnętrze Maserati Khamsin

Projektowanie i wnętrza

Khamsin został zaprojektowany przez Marcello Gandiniego z Bertone, człowieka odpowiedzialnego również za takie ikony jak Lamborghini Miura i Countach. Projekt był kanciasty i smukły, typowy dla lat siedemdziesiątych, a jednocześnie elegancki. Najbardziej uderzającym elementem był tył z pełnym szklanym panelem, w którym tylne światła zdawały się unosić w powietrzu. Ten element designu do dziś pozostawia Cię bez słowa.
Wnętrze Khamsina łączyło luksus ze sportowym charakterem.

Pierwsze wersje były wyraźnie inspirowane Citroënem, z hydraulicznymi układami wspomagania kierownicy, hamulców, reflektorów, a nawet regulowanymi fotelami. Deska rozdzielcza miała modernistyczny wygląd, z wieloma wskaźnikami i przełącznikami, które dawały kierowcy wrażenie pilotowania myśliwca.

Później, po odejściu Citroëna, część tych osobliwych francuskich rozwiązań została zastąpiona bardziej konwencjonalnym podejściem Maserati. Pozostał przestronny układ 2+2, mnóstwo skóry i poczucie ekskluzywności, które można znaleźć tylko w Maserati.

warianty modelowe

Europejska specyfikacja Khamsina (1974–1982):

Wyprodukowano 435 egzemplarzy w latach 1974-1982. Pięciobiegowa manualna skrzynia biegów, moc 320 KM, prędkość maksymalna 270–275 km/h. Szklana tylna szyba w standardzie.

Specyfikacja amerykańska Khamsina (1975–1980):

Sfederalizowany Khamsin trafił do sprzedaży w 1975 roku. Modele te wymagały montażu solidnej wersji szklanego panelu tylnego. Tylne światła musiały zostać przeniesione w dół, w miejsce dawnego tylnego zderzaka.

Khamsin 1977 po liftingu:

W 1977 roku, po delikatnym liftingu, Khamsin otrzymał trzy poziome listwy w przedniej części, zapewniające lepsze chłodzenie. Wewnątrz pojawiła się przeprojektowana deska rozdzielcza i nowa, wyściełana kierownica.

Konkurenci

Khamsin zmierzył się z Ferrari 365 GT4 2+2, Lamborghini Espadą i Astonem Martinem V8 Vantage. Wszystkie te samochody łączyły komfort i osiągi, ale żaden z nich nie miał spektakularnego szklanego panelu tylnego, charakterystycznego dla Maserati.

Specjalne szkło tylne

Szczegóły Maserati Khamsin

Model ten posiadał szereg specjalnych funkcji, takich jak układ kierowniczy ze zmiennym wspomaganiem DIRAVI, zapewniający dodatkową pomoc przy parkowaniu. To dziedzictwo Citroëna. Szklany panel tylny między tylnymi światłami zapewniał lepszą widoczność do tyłu. Inne innowacje jak na tamte czasy obejmowały hydrauliczne fotele i regulowaną kierownicę. Khamsin był standardowo wyposażony w klimatyzację.

Model następczy

Następcą był Maserati SzamalShamal pojawił się dopiero w 1989 roku — siedem lat po zakończeniu produkcji Khamsina. W międzyczasie Maserati nie miało w swojej ofercie żadnego Gran Tourera z silnikiem V8 z przodu, pustki, której rodzina Biturbo nigdy nie była w stanie w pełni wypełnić. Wyprodukowano zaledwie 430 egzemplarzy Khamsina. Tradycyjna konfiguracja Gran Turismo tego modelu, dużego samochodu sportowego z silnikiem z przodu i napędem na tylne koła, zwiastowała koniec ery, która powróciła dopiero pod koniec lat dziewięćdziesiątych wraz z… 3200GT.