Glas GT

Do 1964 roku dostępne były zupełnie nowe modele coupé i kabrioletów, z eleganckimi nadwoziami zaprojektowanymi przez Pietro Fruę. Znane były one jako S1300GT i stanowiły uzupełnienie dla modelu S1004, który firma planowała nadal produkować. Samochody charakteryzowały się ulepszonym podwoziem z dłuższym rozstawem osi i konwencjonalnym zawieszeniem przednim z podwójnymi wahaczami. Hamulce tarczowe były już standardem na przednich kołach, a silnik powiększono do pojemności 1289 cm3 i mocy 75 KM przy 5800 obr./min, co dawało obu modelom prędkość maksymalną około 160 km/h. W 1964 roku dostępny był również model 1500, czterodrzwiowy sedan z zawieszeniem podobnym do modeli 1300GT, ale z dłuższym rozstawem osi.

Firma zmierzała ku kłopotom finansowym, ponieważ Glas chciał utrzymać wszystkie modele w produkcji pomimo rozczarowujących wyników sprzedaży. W ofercie nadal znajdowały się modele Goggomobil i Isar, a także warianty modeli S1004, 1300 i 1500. Popyt na mniejsze modele dawno już załamał się wraz z rozwojem marek takich jak Volkswagen i wielu innych producentów małych samochodów, jednak nadal były one produkowane. Do 1965 roku w katalogu znajdowały się zarówno sedan, jak i kombi modelu 1004, oba dostępne z opcjonalnymi silnikami o pojemności 1289 cm³, podczas gdy model 1500 rozrósł się do 1700.

Glas deklarował prędkość maksymalną modelu 1700 wynoszącą około 150 km/h, choć kierowcy testowi w magazynach zdołali wycisnąć z niego tylko 135 km/h. W katalogu pojawiła się również wersja TS z silnikiem o mocy 100 KM przy 5500 obr./min. Silnik ten był również dostępny w wersjach 1300 GT coupé i kabriolet, znanych jako 1700 GT. Według Glasa, model 1700 osiągał prędkość maksymalną znacznie przekraczającą 175 km/h, ale wersje 1300 pozostały w produkcji dla osób o mniej sportowym usposobieniu. Niezadowolony z tak powolnego zakresu, Glas wprowadził w 1965 roku dużą limuzynę – luksusowy model z nowym silnikiem V8.