Ford Cortina MK2 (1966–1970)

De Ford Cortina Mk2 (1966-1970) Był to najlepiej sprzedający się samochód w Wielkiej Brytanii, z ponad milionem wyprodukowanych egzemplarzy. Zaprojektowany przez Roya Haynesa, z nadwoziem szerszym o 6,4 cm i nowymi silnikami Crossflow, był najlepiej sprzedającym się samochodem w Wielkiej Brytanii. Z wariantami od podstawowego modelu 1300 Deluxe po luksusowy sportowy model 1600E z fornirem orzechowym i 105-konnym Lotusem Cortiną Mk2 w 4.032 egzemplarzach, model Mk2 znacząco poszerzył gamę Cortiny, pozostając jednocześnie wiernym formule swojego poprzednika.

Ford Cortina MK2

Historia i tło

Druga wersja Cortiny, zaprojektowana przez Roya Haynesa, została zaprezentowana 18 października 1966 roku na salonie samochodowym Earls Court – cztery lata po premierze pierwszej Cortiny. Stoisko Forda na tym wydarzeniu było prawdziwym widowiskiem, z podwójnym gramofonem prezentującym modele GT i Super w otoczeniu floty innych Cortin.

Hasło reklamowe premiery, „Nowa Cortina to więcej Cortina”, idealnie podsumowało podejście Forda. Mk2 był nieco krótszy od swojego poprzednika, ale szerszy, z bardziej przestronną kabiną i większym bagażnikiem. Zastosowanie zaokrąglonych szyb bocznych dodało 6,3 cm (6,3 cm) przestrzeni na ramiona – większy komfort dla pasażerów.

Ford wprowadził drugą generację Cortiny w 1966 roku, która szybciej niż ktokolwiek inny znalazła się na szczycie list sprzedaży. Mk2 ostatecznie pokonał Austina w walce o sprzedaż – brytyjskiego rywala, który od lat był na prowadzeniu. Kiedy w 1967 roku wprowadzono silniki Crossflow, Cortina była najlepiej sprzedającym się samochodem w Wielkiej Brytanii.

Wnętrze Forda Cortiny MK2 z 1968 roku

Projektowanie i wnętrza

Mk2 dzielił elementy stylistyczne z amerykańskim Fordem Falconem trzeciej generacji – Roy Haynes wzorował się na amerykańskim biurze projektowym Forda. Samochód był nieco krótszy, ale szerszy niż Mk1, co przełożyło się na przestronniejszą kabinę i większy bagażnik.

Zaokrąglone szyby boczne – innowacja technologiczna w tej klasie – zapewniały więcej miejsca na ramiona niż płaskie szyby w Mk1. Dla przedstawicieli, którzy stanowili trzon bazy klientów Cortiny, większy bagażnik był równie ważny, jak dodatkowy komfort.

Model 1600E bazował na mechanice modelu 1600 GT, ale został wyposażony w orzechową okleinę drzwi i deski rozdzielczej, bogate wyposażenie i luksusowe wykończenie — połączenie sportowo-luksusowe, które w 1967 roku było zupełną nowością w tym segmencie cenowym.

warianty modelowe

Cortina Standard / Deluxe (1966–1970) — modele podstawowe:

Wprowadzony z silnikami o pojemności 1.298 cm³ i 1.499 cm³ z modelu Mk1. Dostępny jako dwu- i czterodrzwiowy sedan. Dźwignia zmiany biegów na kolumnie kierownicy z przednią ławką jako opcja w wersjach podstawowych.

Cortina Super (1966–1970) — średnia półka:

Lepsze wyposażenie, nieco wyższa specyfikacja. Dostępny jako dwu- i czterodrzwiowy sedan oraz kombi. Kombi – wprowadzone na rynek na początku 1967 roku – było liderem pod względem przestrzeni w swojej klasie i mogło być dostarczone w wersji GT na specjalne zamówienie.

Cortina GT (1966–1970) — model sportowy:

Wersja GT z mocniejszym silnikiem i bogatym zestawem wskaźników. Początkowo 1.499 cm³, później 1.598 cm³ Crossflow. Obniżone zawieszenie, bardziej sportowa konfiguracja.

Cortina 1600E (1967–1970) — luksusowy, sportowy model najwyższej klasy:

Zaprezentowany na Salonie Samochodowym w Paryżu w październiku 1967 roku. Bazujący na mechanice modelu 1600 GT – Crossflow o pojemności 1.598 cm³ i mocy 88 KM – ale wyposażony w deskę rozdzielczą i wykończenie drzwi fornirem orzechowym, rozbudowany zestaw wskaźników, felgi Rostyle i obniżone zawieszenie. Najbardziej pożądany wariant Mk2 wśród współczesnych kolekcjonerów.

Lotus Cortina Mk2 (1967–1970) — samochód wyścigowy przeznaczony do jazdy po drogach:

W przeciwieństwie do modelu Mk1 Lotus Cortina, który został wyprodukowany przez samego Lotusa, model Mk2 został opracowany w oddziale Forda w Boreham i produkowany w Dagenham, równolegle z modelami Mk2 GT. Silnik Lotusa z podwójnym wałkiem rozrządu o pojemności 1.558 cm3 i mocy 105 KM jest teraz dostępny w wersji czterodrzwiowej. Liczba wyprodukowanych egzemplarzy: 4.032.

W 1967 roku – zaledwie rok po premierze Mk2 – silniki 1300 i 1500 zostały zastąpione słynnymi silnikami Crossflow o pojemności 1300 i 1600 cm3. Były one technicznie lepsze i bardziej wydajne niż poprzednie silniki Kent.

Konkurenci

Cortina Mk2 ponownie rywalizowała w brytyjskim i europejskim segmencie B/C. Bezpośrednimi konkurentami byli:

• BMC Austin/Morris 1100 / 1300 (bezpośredni brytyjski konkurent)
• Vauxhall Victor FC
• Łowca Hillmanów
• Triumph Toledo / 1300

Model następczy

De Mk3 Cortina zadebiutował w 1970 roku jako pierwsza Cortina opracowana na wspólnej, ogólnoeuropejskiej platformie z Fordem Taunusem. Gama silników została całkowicie wymieniona – definiującym dodatkiem był 2,0-litrowy silnik Pinto z pojedynczym wałkiem rozrządu w głowicy, który był produkowany w całej europejskiej gamie Forda przez prawie trzy dekady. To fundamentalne zerwanie z erą Kent/Crossflow.