Citroën LN

De Citroën LN był małym Citroënem, który produkowano w latach 1976-1986. Samochód był pierwszym efektem współpracy Citroëna i Peugeota i był oparty na Peugeot 104, który wprowadzono na rynek w 1974 roku. Samochód był dostępny z dwucylindrowym silnikiem o pojemności 602 cm³.

Citroën LN

Historia i tło

Citroën LN został wprowadzony na rynek w 1976 roku, zaledwie dwa lata po przejęciu Citroëna przez Peugeota. PSA pilnie potrzebowało niedrogiego modelu podstawowego w gamie Citroëna, a Peugeot 104 stanowił idealną bazę do tego celu. LN był w zasadzie Peugeotem 104 Coupé z logo Citroëna i chłodzonym powietrzem dwucylindrowym silnikiem z modelu 2CV. To natychmiast nadało samochodowi charakterystyczny wygląd, choć był to raczej pomysłowy miks niż zupełnie nowy model.

Model LN zyskał szczególną popularność we Francji wśród młodych kierowców i osób poszukujących taniego, ekonomicznego i niezawodnego środka transportu. Pozostawał w produkcji do 1979 roku, po czym został zastąpiony przez Citroëna LNA, nieco nowocześniejszego i bardziej wszechstronnego. LN był zatem krótkotrwałym, ale ważnym rozdziałem w historii Citroëna.

Model powstał z myślą o „wygodzie”, ponieważ nadszedł czas pożegnania z 2CV. Uważano, że zbudowanie podobnego, taniego samochodu (z silnikiem 2CV) z istniejącym nadwoziem (Peugeot 104) oznaczałoby koniec słynnego „Kaczora”. Stało się jednak inaczej i 2CV przetrwał nawet LN, a później LNA. Jego technologia posłużyła później jako podstawa dla Citroën Wiza.

Wnętrze Citroëna LNA

Projektowanie i wnętrza

Pod względem designu Citroën LN był prosty, ale efektowny. Nadwozie było praktycznie identyczne jak w Peugeocie 104 Coupé, z jego kompaktowym, trzydrzwiowym nadwoziem i czystymi liniami, idealnie pasującymi do drugiej połowy lat 70. Citroën nadał mu subtelne detale, takie jak emblematy i nieco inne wykończenia, ale nie był to samochód wyróżniający się ekscentrycznym designem.

Wnętrze LN było minimalistyczne. Fotele były proste, tapicerka surowa, a deska rozdzielcza zawierała tylko tyle przycisków i wskaźników, ile było potrzeba. Żadnych futurystycznych satelitów ani miarek krawieckich, jak w innych Citroënach z tamtej epoki – to był powrót do korzeni. Mimo to LN charakteryzował się typowym dla Citroëna poczuciem prostoty i solidności, oferując zaskakująco wysoki poziom komfortu jak na samochód miejski tej wielkości.

Konkurenci

W drugiej połowie lat 70. XX wieku LN konkurował z takimi samochodami jak:

• Renault 5
• Fiat 127
• Volkswagen Polo
• Simca 1000

Każdy z nich to mały, praktyczny samochód, który zaspokaja potrzebę niedrogiego transportu w czasach kryzysów naftowych i ostrożności gospodarczej.

Silnik LN był na tyle lekki, że można go było pchać do przodu niemal jedną ręką. Przydatne, jeśli silnik nie chciał zapalić – co na szczęście rzadko się zdarzało w przypadku starych dwucylindrowców, chyba że zapomniało się dolać odrobinę oleju.

Pierwsza wersja tego modelu stała się rzadkością, w Holandii zachowało się zaledwie nieco ponad 20 egzemplarzy LN(A).

W 1979 roku LN został zastąpiony przez Citroën LNA, który opierał się na tej samej koncepcji, ale był nowocześniejszy i oferował więcej opcji silników. Ostatecznie LNA pozostał w produkcji dłużej i był bardziej logicznym wyborem dla szerszego grona odbiorców.