Citroën DS

Wspaniały Citroën DS Został zaprezentowany publiczności na Salonie Samochodowym w Paryżu w październiku 1955 roku. I cóż to była za prezentacja! Projekt był absolutnie unikatowy jak na tamte czasy i miał futurystyczny charakter. Potocznie znamy ten samochód również jako Pike lub Iron.

Pierwsza generacja Citroëna ID/DS

Prasa szeroko rozpisywała się o komforcie jazdy, jaki zapewniało nowe zawieszenie hydropneumatyczne, zmienny prześwit, ogromna panoramiczna szyba przednia, wspomaganie układu kierowniczego i oczywiście napęd na przednie koła. W tamtym czasie nigdy wcześniej nie zastosowano tego w jednym projekcie.

Historia i tło

Kiedy Citroën zaprezentował DS na Salonie Samochodowym w Paryżu w 1955 roku, publiczność dosłownie patrzyła z otwartymi ustami. To nie był już samochód; to był statek kosmiczny na kołach. W ciągu jednego dnia odnotowano ponad 12 000 zamówień, co było rekordem jak na tamte czasy. DS był nie tylko następcą Traction Avant; to była rewolucja na czterech kołach.

Dzięki DS-owi Citroën definitywnie ugruntował swoją reputację jako marka postępowa. Wszystko w tym samochodzie emanowało innowacyjnością: aerodynamiczna konstrukcja, futurystyczne wnętrze i oczywiście słynne zawieszenie hydropneumatyczne. To ostatnie pozwalało DS-owi sunąć po złych drogach niczym po dywanie. Dla kraju wychodzącego z wojny, gdzie infrastruktura nie wszędzie była jeszcze doskonała, nie był to zbędny luksus.

DS był produkowany do 1975 roku i był stale udoskonalany. Od prezydenckiego samochodu państwowego po wierny samochód rodzinny, DS nadawał się do każdego celu. Charles de Gaulle uwielbiał nim jeździć, a wielu Francuzów uważało go za symbol postępu technologicznego. Z ponad 1,4 miliona wyprodukowanych egzemplarzy, DS stał się ikoną, którą podziwia się do dziś.

Citroën ID/DS

Projektowanie i wnętrza

DS został zaprojektowany przez włoskiego projektanta Flaminio Bertoniego, który wcześniej zaprojektował również 2CV i Traction Avant. Jego projekt DS był przełomowy: długie, niskie nadwozie o płynnych liniach i opływowym przodzie. Aerodynamika była bezprecedensowa jak na tamte czasy i nadała samochodowi niemal nieziemski wygląd.

Wnętrze było równie progresywne. Kierownica miała tylko jedno ramię, deska rozdzielcza była minimalistyczna i nowoczesna, a fotele zaprojektowano z myślą o maksymalnym komforcie podczas długich podróży. DS to nie tylko samochód, ale i doświadczenie. Jazda nim przypominała jazdę w swoistym salonie, który akurat miał koła. Później dodano elementy techniczne, takie jak obracane reflektory, które podążały za zakrętem – innowacja, która nie pojawiła się jeszcze przez dziesięciolecia.

Media mówiły wówczas o „La Bombe Citroën”. Pierwszego dnia targów motoryzacyjnych odnotowano 12 000 zamówień na Citroëna DS19, co było absolutnym rekordem, który utrzymuje się do dziś.

Luksusowe wnętrze Citroëna DS Pallas

Panel DS

warianty modelowe

Do 1975 roku ID/DS był produkowany w wielu różnych, coraz bardziej luksusowych i mocniejszych wersjach. W ciągu dwudziestu lat wyprodukowano łącznie 1 455 746 egzemplarzy. ID był prostszą wersją DS, natomiast Pallas – najbardziej luksusową. DS był dostępny w różnych wersjach, z których każda miała swój własny charakter:

• DS Sedan (standardowy czterodrzwiowy sedan)
• DS Break / ID Break (kombi, popularny jako samochód rodzinny i karetka pogotowia)
• DS Décapotable (kabriolet, zaprojektowany przez konstruktora nadwozi Henriego Chaprona)
• DS Présidentielle (rozszerzenie wersji limuzyn do użytku państwowego)
• ID (prostsza, tańsza wersja DS, z mniejszym luksusem i nieco słabszym silnikiem)

We wrześniu 1964 roku rozpoczęto produkcję niezwykle luksusowej wersji DS z oznaczeniem typu „Pallas”. Fotele były bardziej tapicerowane, dostępne również w brązowej lub czarnej skórze, a ich wnętrze wyposażono w grube poduszki z pianki gumowej „Dunlopillo”. Na zewnątrz nadwozia, na trzech poziomach, zamontowano listwy ozdobne ze stali nierdzewnej; wprowadzono liczne dodatkowe środki tłumiące dźwięk i drgania, a wykończenie całości zostało dopracowane w najdrobniejszych szczegółach.

W 1968 roku ID/DS przeszedł gruntowny lifting, zainicjowany przez Bertoniego, a ukończony przez jego protegowanego i następcę, Roberta Oprona. Wersja ta posiadała podwójne reflektory za szkłem, a w większości modeli światła drogowe doświetlające zakręty.

Citroën DS facelift

źródła zasilania

Przez dwadzieścia lat produkcji pod maską modeli ID i DS można było znaleźć tylko cztery różne silniki. Od 1911 cm³ w DS19 do 2347 cm³ w DS23. Pierwsze silniki były pochodną 75-konnego silnika z Traction Avant. Ten silnik o długim skoku tłoka był bardzo niezawodny, ale przestarzały. Silnik o pojemności 1985 cm³ z 1965 roku trafił do modeli DS19A i DS20, przy czym ten drugi charakteryzował się nieco większą mocą.

Mniej więcej w tym samym czasie pojawił się również model DS21 z silnikiem o pojemności 2175 cm³. W 1969 roku Citroën wprowadził na rynek swój pierwszy silnik z wtryskiem paliwa. Ostatecznie, w 1972 roku, na rynek trafił model DS23 z ostatnią wersją silnika, również dostępną z wtryskiem paliwa. Pierwotnie DS miał otrzymać sześciocylindrowy silnik typu bokser, ale nigdy do tego nie doszło, co oznacza, że ​​silnik w tym modelu był od zawsze najmniej innowacyjną częścią samochodu.

Ambulans Citroen DS

Citroën DS Henri Chapron

Henri Chapron był francuskim konstruktorem nadwozi. Założył swoją firmę w 1919 roku w Neuilly-sur-Seine. Chapron rozpoczął działalność od budowy nadwozi do pojazdów użytkowych na podwoziach byłych pojazdów wojskowych (zwłaszcza Fordów). Następnie, do lat 50. XX wieku, budował głównie samochody osobowe na podwoziach droższych marek, takich jak: Bugatti, Fiat, Hispano-Suiza, Talbot, Delage, Delahaye en hotchkiss.

Citroen DS Henri Chapron

Po tym, jak w latach 50. XX wieku coraz więcej producentów samochodów przeszło na konstrukcje samonośne (i w związku z tym zaprzestało produkcji oddzielnych podwozi), producenci nadwozi również musieli szukać alternatyw. Chapron dostrzegł w Citroënie DS dobrą okazję. Na podstawie tego modelu Chapron opracował DS Décapotable type usine, czyli kabriolet DS. Do 1961 roku Chapron wyprodukował 389 różnych wersji kabrioletu na własny rachunek. W latach 1961–1971 Chapron wyprodukował 1.365 egzemplarzy pod marką Citroën. Następnie Chapron opracował również kabriolet Citroëna SM.

Po jego śmierci, przez pewien czas firmę kontynuowała jego żona. W tym czasie rozwijano samochody na bazie Citroëna. CX i na przykład Peugeot 604 en Peugeot 104Produkcja przez Chapron zakończyła się w 1985 roku.

Konkurenci

DS konkurował przede wszystkim z bardziej luksusowymi modelami z Niemiec i Włoch. Pomyślmy o Mercedesie-Benzie W111, BMW 2500/2800 i Lancii Flaminii. Jednak DS był tak odmienny, że grał w swojej własnej lidze.

W 1962 roku DS uratował życie prezydenta Charles'a de Gaulle'a. Podczas zamachu w Paryżu, kilka pocisków trafiło w opony jego DS-a. Dzięki hydropneumatycznemu zawieszeniu i stabilności, kierowca zdołał uciec z dużą prędkością. W rezultacie DS zyskał we Francji niemal mityczny status.

Przydomek „La Déesse” (bogini) wziął się nie tylko od skrótu DS, ale również z niemal religijnego podziwu, jakim Francuzi darzyli ten samochód.

W 1975 roku produkcja DS-a dobiegła końca, a do tego czasu z linii montażowej zjechało ponad 1,3 miliona egzemplarzy. DS był w tym okresie produkowany w różnych wersjach: DS – z DS Pallas jako uosobieniem komfortu – ID, Break (wersja furgon), Ambulance i Cabriolet. Wraz z zakończeniem produkcji rozpoczęło się drugie życie tego wyjątkowego samochodu, który jako projekt przemysłowy nie stracił nic na wartości. W rezultacie Citroën DS cieszy się rzeszą entuzjastów na całym świecie.