Bristol 411

Wprowadzony w 1969 roku, Brystol 411Podobnie jak wszystkie Bristole, był ręcznie budowany w nadwoziu z lekkiego stopu w bardzo ograniczonej liczbie egzemplarzy; wyprodukowano zaledwie 287 egzemplarzy w pięciu seriach, zanim produkcja zakończyła się w 1976 roku. Bristol korzystał z silnika V8 Chryslera od czasów modelu 407, ale w modelu 411 po raz pierwszy zastosowano silnik V8 Chryslera serii B w wersji big-block o pojemności 6,3 litra, z ulepszonym wałkiem rozrządu i innymi modyfikacjami dostarczonymi przez Bristol. W połączeniu z płynnie działającą trzybiegową automatyczną skrzynią biegów, silnik ten mógł rozpędzić model 411 do prędkości maksymalnej 240 km/h.

Brystol 411

W ciągu siedmiu lat produkcji modelu 411 zaszło wiele zmian. Seria 2 z 1971 roku otrzymała zawieszenie samopoziomujące i metryczny licznik kilometrów, a seria 3 z roku późniejszego otrzymała niższy stopień sprężania i całkowicie zmienioną stylistykę. Ta edycja była pierwszym Bristolem wyposażonym w cztery reflektory.

W serii 4 z 1974 roku współczynnik sprężania został drastycznie obniżony z 9,5:1 do 8,2:1, ale zostało to skompensowane przez zastosowanie większej wersji silnika serii B o pojemności 6.556 cm³. Tylne światła również zostały zmienione na pionowo montowane, prostokątne zestawy Lucas, które później zastosowano we wczesnych modelach 603.

Seria 5, produkowana w latach 1975–1976, ponownie miała na przodzie oryginalny emblemat Bristol. Model ten był pierwszym modelem Bristol wyposażonym w zwijane pasy bezpieczeństwa, takie same, jakie nadal można znaleźć w nowoczesnych samochodach.

Deska rozdzielcza Bristol 411

Zmiany we wnętrzu

Wnętrze charakteryzuje się szeregiem istotnych zmian w porównaniu z modelem Bristol 410. Tradycyjną dwuramienną kierownicę Blümel zastąpiono bardziej praktyczną, trójramienną kierownicą pokrytą skórą.

 
Wnętrze Bristolu 411