De Triumph Spitfire is een sportwagen van de Britse autofabrikant Triumph. De auto had als bijnaam “poor man’s Jaguar E-type” en zou onder de succesvolle Triumph TR Serie op de markt komen. Het model werd gebouwd tussen 1962 en 1980.

Geschiedenis en achtergrond

In September 1960 werd door Triumph voor het eerst gestart met het ontwikkelen van een nieuw tweezits prototype. Als basis van dit ontwerp dienden de 948cc motor en het chassis van de Triumph Herald die al geruime tijd op de markt was. Het ontwerp – van de Italiaanse ontwerper Giovanni Michelotti- vond plaats in Turijn en stond bekend onder de naam ‘The bomb’. Vanaf het begin leek het al sprekend op het latere productiemodel dat onder de naam Triumph Spitfire werd verkocht.

In 1961 werd Triumph overgenomen door de Leyland Motors company. Tijdens de bedrijfsovername werd de ontwikkeling van ‘The bomb’ stilgezet maar na goedkeuring door de nieuwe directie werd toch besloten tot verdere productie. De Triumph Spitfire, zoals de auto intussen heette, werd gebouwd op een apart en 21 cm ingekort Triumph Herald chassis zonder opstaande kanten. Hierdoor werd de auto meteen een stuk lager. De Triumph Herald stond negatief bekend om zijn wegligging; dit kwam doordat de chassisdelen nog met bouten aaneen waren gemonteerd. Daarom werd het chassis van de Spitfire geheel gelast. Ook werd besloten om alle carrosseriedelen geheel te lassen. De hele carrosserie werd daarna slechts met 12 bouten aan het chassis vastgezet.

De Spitfire verscheen in 1962 ten tonele en wist meteen te overtuigen dankzij zijn eenvoudige techniek, lage gewicht en de puurheid van rijden die je vandaag bijna alleen nog in oldtimers vindt. Door de jaren heen groeide hij door, kreeg hij betere motoren, subtiele designupdates en een steeds serieuzere rijeigenschappen, al bleef hij altijd dat speelse karakter houden dat hem zo geliefd maakt. In 1980 viel uiteindelijk het doek, maar tegen die tijd had de Spitfire zijn plek in de sportwagenhemel al lang verdiend.

Men maakte gebruik van een al eerder bij de Herald succesvol toegepaste optie. De Spitfire kreeg ook een naar voor wegkantelende motorkap; deze bestond uit het volledige plaatwerk van de voorkant van de auto.

Snelle ontwikkeling

De ontwikkeling van de Spitfire was bijzonder kort. De eerste prototypes waren begin 1962 gereed. De praktische tests waren aan het einde van de zomer volbracht en in oktober van 1962 werd de Triumph Spitfire 4 (cilinder) al getoond op de Londen Motor Show. De Spitfire was gebaseerd op de Triumph Herald, waarvan niet alleen de motor, maar ook het chassis werden overgenomen.

In januari 1968 nam Leyland Motors zijn concurrent British Motor Holdings over. Deze nieuwe firma, die British Leyland ging heten, produceerde nu Jaguar, Daimler en de door BMC geleverde merken Austin, Morris en MG. Hierdoor werden een aantal concurrerende sportwagen klassen geleverd door dezelfde firma geleverd: Triumph Spitfire, Midget/Sprite range van MG en Austin-Healey.

Design en interieur

Het ontwerp van de Triumph Spitfire lijkt op een auto die met een flinke portie optimisme is getekend. De neus is laag en puntig, de wielkasten zijn sierlijk afgerond en de motorkap klapt in één stuk naar voren open alsof de auto zegt: “Hier, kijk maar, ik heb niks te verbergen.” Het lijnenspel is typisch Michelotti: luchtig, elegant en zonder overbodige frutsels. Binnenin is het allemaal compact, maar gezellig. Het dashboard straalt klassieke eenvoud uit met zijn ronde klokken en houtaccenten die doen vermoeden dat je eigenlijk in een Brits landhuis zit—alleen dan eentje dat benzinedampen ruikt. De stoelen zitten verrassend laag en sportief, waardoor je bijna het gevoel krijgt dat je met je achterste over het asfalt schuurt, maar dat draagt alleen maar bij aan de charme.

Modelvarianten Triumph Spitfire

• Spitfire 4 / Mk1 (1962–1964)
• Spitfire Mk2 (1965–1967)
• Spitfire Mk3 (1967–1970)
• Spitfire MkIV (1970–1974)
• Spitfire 1500 (1974–1980)

Concurrenten

• MG Midget
• Austin-Healey Sprite
• Fiat 850 Spider
• Alfa Romeo Spider

Opvolger

Eind jaren zeventig ging het bergafwaarts met British Leyland met als resultaat slechte producten. De latere Spitfires en de nieuwe Triumph TR7 waren van slechte kwaliteit en onbetrouwbaar. De productie van de de laatste Triumph, de TR7/8, werd in 1981 gestaakt. De Triumph Spitfire kreeg geen directe opvolger. Triumph zelf zou later verdwijnen, waardoor zijn spirit pas decennia later door moderne retro-roadsters werd voortgezet, al niet meer door het oorspronkelijke merk.

Tegenwoordig groeit de Spitfire in populariteit onder liefhebbers. Alle benodigde onderdelen zijn bij diverse leveranciers in binnen en buitenland te bestellen; zowel nieuw, gebruikt als gereviseerd. Zelf sleutelen is dus heel goed te doen.

MODELINFORMATIE

PRESTATIES TOPMODEL

Garages en specialisten

• Hier kan uw bedrijf staan
• Speed 8 Classics - Mallespecialist
• Stalling Bollenstreek - Voorhoutspecialist
• Stoffeerderij C. van Straaten en Zn. - Woerdenspecialist
• Tony de Bruijn bekledingen - Roosendaalspecialist
• Witmer & Odijk - Warmondspecialist

Clubs, fora en verenigingen

• Club Triumph Holland
• Koninklijke Nederlandse Automobiel Club
• Oldtimer en Classic Car Club Heel
• Spitfire Club Vlaanderen
• TR Club Holland
• Triumph Owners Club Nederland
• Triumph Spitfire Club
• Triumph Stag Club Nederland
• Veenendaalse Oldtimer Club
• Vlaamse Vehikel Klub

Ook interessant

• 

  Time lapse revisie en cleanup motorblok

• 

  Bentley: even 60 liter olie verversen.

• 

  Oldtimer verzekeren. Waar moet je op letten?