TOYOTA CARINA

De Toyota Carina was een middenklasser die Toyota produceerde tussen 1970 en 2001. In Japan was de Carina jarenlang een van de best verkochte auto’s en ook in Europa, met name in Nederland en het Verenigd Koninkrijk, wist de Carina een trouwe aanhang op te bouwen. Betrouwbaar, praktisch en betaalbaar — dat waren de kernwaarden van de Carina. Toyota bouwde het model in zeven generaties, waarbij het van een eenvoudige compacte sedan uitgroeide tot een moderne en veelzijdige middenklasser.

De Carina was nauw verwant aan de Toyota Celica — beide modellen deelden hetzelfde platform maar hadden een compleet verschillend karakter. Waar de Celica sportief en emotioneel was, was de Carina rationeel en praktisch. Twee kanten van dezelfde medaille.

Toyota Carina uit 1971

Geschiedenis en achtergrond

De Toyota Carina werd in 1970 geïntroduceerd als compacte middenklasser, gepositioneerd tussen de Toyota Corolla en de grotere Corona. Het model deelde zijn platform met de eerste generatie Celica en had aanvankelijk achterwielaandrijving — een eigenschap die de auto verrassend leuk maakte om te rijden.

In de jaren zeventig groeide de Carina uit tot een populaire gezinsauto in Japan en begon Toyota het model ook serieus te exporteren naar Europa. In Nederland werd de Carina met name bekend als een betrouwbaar en zuinig alternatief voor de Europese middenklassers. De reputatie van Toyota voor betrouwbaarheid droeg sterk bij aan het succes van de Carina.

In 1988 introduceerde Toyota de Carina ED — een opvallend stijlvolle vierdeurs hardtop coupé zonder B-stijl, uitsluitend voor de Japanse markt. Dit model had weinig te maken met de nuchtere gezinsauto die de Carina elders was en toonde aan dat Toyota ook in staat was een emotioneel en aantrekkelijk model te bouwen op basis van een alledaags platform.
De productie van de Carina liep door tot 2001, waarna Toyota het model verving door de Avensis. In Japan bleef de naam Carina nog een aantal jaren in gebruik als Carina Axio, maar dat was in essentie een andere auto.

Design en interieur

Het design van de Carina was door de jaren heen functioneel en degelijk, maar zeker niet opwindend. Toyota koos bewust voor een tijdloos en ingetogen uiterlijk dat breed aansprak. De vroege generaties hadden een hoekige, typisch jaren zeventig uitstraling met rechte lijnen en een duidelijke drie- of vijfdeurs opzet.

Vanaf de jaren tachtig werden de lijnen ronder en moderner. De Carina E uit 1992 had een fris en aantrekkelijk design dat goed in de smaak viel bij het brede publiek. Het interieur was altijd goed afgewerkt, praktisch ingedeeld en van degelijke materialen gemaakt — precies wat je verwacht van een betrouwbare Japanse middenklasser.

De uitzondering was de Carina ED — een auto met een opvallend laag silhouet, grote glasoppervlakken en een strak, bijna sportig interieur. De ED was duidelijk bedoeld voor kopers die meer wilden dan alleen nut.

Eerste generatie Toyota Carina A10 (1970–1977)

De eerste Carina verscheen in 1970 en was gebaseerd op hetzelfde platform als de eerste generatie Celica. Het model was verkrijgbaar als tweedeurs coupé en vierdeurs sedan en had achterwielaandrijving. De motoren varieerden van een 1,4 liter tot een 1,6 liter viercilinder. Het model was compact, licht en verrassend leuk om te rijden dankzij de achterwielaandrijving.

Tweede generatie Toyota Carina A20/A30 (1977–1981)

De tweede generatie Carina groeide in afmetingen en werd aangeboden als sedan, coupé en stationwagon. De motoren varieerden van 1,6 tot 2,0 liter. Het model werd in deze periode ook serieuzer geëxporteerd naar Europa, waar het met name in het Verenigd Koninkrijk goed aansloeg.

Carina uit 1980

In 1980 onderging het model een facelift en werd het 120 mm langer met meer crash-bestendige bumpers en een nieuwe neus met rechthoekige koplampen. In het laatste jaar van de tweede generatie werden wijzigingen snel doorgevoerd, wat ten koste ging van de prestaties. Dit werd in februari 1981 gecorrigeerd met de komst van een standaard vijfversnellingsbak. Een paar maanden later volgde er een nieuwe 1,8 liter motor met 95 PK. Het model werd gebouwd tot 1982 als de TA40.

Derde generatie Toyota Carina A40 (1981–1983)

De derde generatie Carina was een verdere evolutie van het model met moderne, hoekige lijnen die typerend waren voor het begin van de jaren tachtig. Er was een sedan en estate leverbaar met de keuze voor een 1,6- of 1,8-liter motor die gelijk was aan de tweede generatie en handbediend kon worden of middels een automaat. De nieuwe standaard voor de Carina werd voorwielaandrijving en dwars geplaatste motoren in 1984. Hiermee stegen de verkopen van het model na de daling bij de tweede generatie.

Carina TA60 uit 1982

Vierde generatie Toyota Carina T150 (1983–1987)

De vierde generatie maakte de overstap naar voorwielaandrijving. Het model was modern en praktisch met een ruim interieur en een breed motorenaanbod. In Europa was de Carina in deze periode een populaire keuze als betrouwbare gezinsauto.

Toyota Carina ED ST16x (1985–1993)

Parallel aan de reguliere Carina introduceerde Toyota in 1985 de Carina ED — een vierdeurs hardtop coupé zonder B-stijl, uitsluitend voor Japan. Het model had een opvallend laag silhouet, grote zijruiten en een sportief karakter. De topversie had een 2,0 liter 3S-GE motor met 165 PK. De Carina ED was een voorloper van de latere Corona Exiv en werd gewaardeerd om zijn combinatie van stijl en betrouwbaarheid.

Carina II T15

dashboard van de Carina II TA15

In 1985 kreeg het model een facelift met nieuwe roestvrijstalen wieldoppen en meegespoten bumpers, ook kwamen er elektrische ramen, elektrisch schuifdak en lichtmetalen velgen, en niet te vergeten de optie van airconditioning. Maar het grootste nieuws van de facelift lag onder de motorkap, waar een aangepaste benzinemotor zorgde voor 11 procent meer vermogen: 84,5 PK met daarbij passende prestaties. Het model werd gebouwd tot 1988.

Vijfde generatie Toyota Carina T170 (1987–1992)

De vijfde generatie Carina was een volledig nieuw ontwerp met rondere lijnen en een modern interieur. Het model was beschikbaar als sedan, hatchback en stationwagon en had een breed motorenaanbod van 1,6 tot 2,0 liter benzine en diesel. In Nederland was dit een van de populairste versies van de Carina.

Toyota Carina E

Zesde generatie Toyota Carina E T190 (1992–1997)

De Carina E was de meest succesvolle versie voor de Europese markt. Het model had een fris en aantrekkelijk design, een ruim interieur en een uitstekende reputatie voor betrouwbaarheid. De Carina E was beschikbaar als sedan, hatchback en stationwagon met motoren van 1,6 tot 2,0 liter benzine en een 2,0 liter diesel. In het Verenigd Koninkrijk was de Carina E jarenlang een van de best verkochte auto’s.

Zevende generatie Toyota Carina T210 (1996–2001)

De laatste generatie Carina was uitsluitend voor de Japanse markt. Het model had een conservatief design en was beschikbaar als sedan en stationwagon.

Concurrenten

De Carina opereerde in het drukbezette segment van de middenklassers en nam het op tegen:

• Nissan Bluebird / Primera
• Honda Accord
• Mazda 626
• Ford Sierra / Mondeo
• Opel Ascona / Vectra
• Volkswagen Passat

In Europa was de Carina populair als taxi, mede door zijn extreme betrouwbaarheid. Er zijn verhalen bekend van Carina’s die probleemloos de 500.000 km haalden. Na 2001 werd de Carina opgevolgd door de Toyota Avensis. in Europa en door de Toyota Allion in Japan. Beide modellen namen de rol over als comfortabele, middelgrote gezins- en zakenauto.