Renault Fuego

De Renault Fuego (“vuur” in het Spaans) was een sportwagen van Renault die werd gebouwd tussen 1980 en 1986 (in Zuid-Amerika tot 1995), ter vervanging van de Renault 15 en 17 coupés van de jaren 1970. Het was het eerste model dat werd ontworpen met behulp van een windtunnel.

Renault Fuego

De Fuego werd ontworpen door Michel Jardin onder het toeziend oog van Robert Opron die we nog kennen van zijn ontwerpen voor Citroën modellen als de SM, GS en CX. De Renault Fuego is technisch sterk gebaseerd op de Renault 18 met hetzelfde chassis en aandrijflijn en in 1984 kreeg de gefacelifte R18 het dashboard van de Fuego.

Het Europese voorwielaangedreven model was leverbaar met verschillende krachtbronnen:

• een 1.4 liter TL met 63 PK en vier versnellingen handbak
• een 1.6 liter GTL met 73,5 PK en vier versnellingen handbak (later ook een 2.0 liter met 5 versnellingen handbak)
• een 2.0 liter GTS met 95 PK en een vijf versnellingen handbak of een drie versnellingen automaat
• een 2.0 liter TX en GX met 108 PK en een vijf versnellingen handbak of een drie versnellingen automaat
• een 2.1 liter Turbo Diesel die alleen tussen 1982 en 1984 werd gebouwd

In die tijd was het model met de Turbo Diesel de snelste productie-diesel van dat moment. De Turbo-versie kwam in 1983 tegelijk met de facelift van het model waarbij er een nieuwe grille, bumpers, velgen, interieur en een gewijzigd dashboard werden doorgevoerd. Ook kreeg het model een aantal opmerkelijke extra’s die je eerder in duurdere merken zou verwachten: centrale deurvergrendeling met afstandsbediening en radiobediening vanaf het stuur op modellen vanaf 1983.

Het model werd de best verkopende coupé in Europa tussen 1980 en 1982. Renault heef er in totaal 265.367 exemplaren van gebouwd. In Frankrijk, dus met uitzondering van Argentinië en Spanje, was het aantal geproduceerde exemplaren tussen 1980 en 1985 226.583.

Interieur van de Renault Fuego

Het interieur was voorzien van een modern, gebogen dashboard met veel knoppen en had een futuristische uitstraling. De stoelen waren comfortabele met sportieve steun in de Turbo en GTX uitvoeringen. Luxe versies beschikten over elektrische ramen, centrale vergrendeling en soms airconditioning

Interieur Renault Fuego

Primeur op de Fuego: Remote sleutel

Een bijzonder weetje over de Fuego is dat dit de eerste auto was die werd geleverd met remote sleutel. Vijf jaar later werd het pas echt populair op veel modellen van General Motors in de Verenigde Staten.

Concurrenten

De Renault Fuego nam het op tegen andere sportieve coupés uit de jaren ’80, zoals:

• Volkswagen Scirocco
• Ford Capri (laatste generatie)
• Opel Manta B
• Alfa Romeo GTV6
• Toyota Celica

De Fuego was vaak goedkoper en praktischer, maar kon qua imago niet helemaal tippen aan sommige van deze sportievere rivalen. De Renault Fuego werd opgevolgd door de Renault Mégane Coupé (1995), die Renault opnieuw in het sportieve coupé-segment positioneerde.