PORSCHE 911 SC (1978–1983)

De Porsche 911 SC is de robuuste allemansvriend binnen de klassieke 911-generaties: luchtgekoeld, mechanisch puur en met genoeg vermogen om elke rit speciaal te maken zonder intimiderend te worden. Dankzij de betrouwbare 3,0-liter zescilinder boxermotor en tijdloze lijn geldt de SC tegenwoordig als een van de eerste keuzes voor liefhebbers die een échte klassieke 911 willen rijden.

Porsche 911 SC RS 1984

Geschiedenis en achtergrond

Voor het 1978 modeljaar K-serie 911 introduceerde Porsche wat werd voorspeld de definitieve iteratie van de 911 te zijn. Als gevolg hiervan was er geen grote investering in nieuwe apparatuur.

De 911 SC was bedoeld als de laatste 911. Terwijl Porsche zijn toekomst zag in de frontmotor 928 en later de 924, zou de SC de 911-lijn waardig afsluiten. Het liep heel anders. De 60.265 Porsche 911 SC’s die werden gekocht over de coupé, cabriolet en targa-carrosseries cementeerden de 911 in de Porsche-modelreeks. De SC 911 werd vervangen door de 911 Carrera 3.2 in 1984.

De “SC” stond officieel voor “Super Carrera” — een naam die de erfenis van de Carrera RS moest oproepen terwijl de auto toegankelijker en betrouwbaarder was dan zijn voorganger. De 911 SC was een spil-model dat hielp de voortgezette productie van de 911 te verzekeren, met een duurzame 3,0-liter motor en verbeterde betrouwbaarheid ten opzichte van voorgaande generaties.

Design en interieur

De SC was gebaseerd op veel van dezelfde componenten als de uitgaande 911 3,0 Carrera. In zijn kern was de gegalvaniseerde unitaire stalen carrosserie die was geïntroduceerd voor het 1974 modeljaar. Updates omvatten zwaarder anti-rolstangen en een dikkere achterste torsiestaaf. Voor het eerst was een rembekrachtiger gemonteerd die de pedaalinspanning verminderde, met name wanneer koud.

In 1980 was het model 911 SC uitgerust met standaarduitrusting die onder meer airconditioning en elektrische ramen omvatte — een plus voor luxe-zoekers, maar uiteindelijk bekritiseerd door enthousiastelingen vanwege het verlies van vermogen en het toegevoegde gewicht.

Het interieur van de SC was luxueuzer dan de vroege G-serie 911 — meer gericht op dagelijks gebruik en comfort dan op pure sportiviteit. Dat was bewust: de SC moest bewijzen dat een 911 ook een volwaardige gran tourer kon zijn.

Modelvarianten

911 SC Coupé (1978–1983) — het basismodel:

Productie van het 1978 modeljaar K-serie 911 SC begon in augustus 1977 en liep twaalf maanden. Gedurende deze tijd werden 5.178 Coupés en 4.308 Targa’s voltooid.

911 SC Targa (1978–1983):

Verwijderbaar dakpaneel met roestvrijstalen rolbeugel — het meest verkochte carrosserietype in Californië en andere warme klimaten.

911 SC Cabriolet (1983) — historisch uniek:

In 1981 werd een conceptauto gepresenteerd op de Frankfurt Motorshow. Dit conceptauto was een cabriolet-versie die de aankondiging was van de eerste officiële 911 Cabriolet in de geschiedenis. De productie-Cabriolet verscheen in 1983 als het laatste SC-modeljaar — de eerste open 911 zonder targa-constructie in de geschiedenis van het model.

Weissach Edition (1980) — Amerikaanse limited edition:

In 1980 werd een echte limited edition model 911 SC geproduceerd voor de Amerikaanse markt. De ‘Weissach’ editie was een standaard SC met speciale verf. De helft van de 468 die werden geproduceerd was geschilderd in Black Metallic, en de andere helft in Platinum Metallic. De interieurs waren gewikkeld in Doric Grey leder met bordeauxrode pijping. Aanvullende carrosserie- en mechanische specs omvatten een flexibele lip op de voorspoiler, whale-tail achterspoiler, Bilstein-dempers en Fuchs-wielen uitgerust met Pirelli CN30-banden en Platinum Metallic-gekleurde centra.

Martini-uitvoering (1978):

De strepen waren zo populair dat Porsche ze snel beschikbaar maakte als optie voor elke eigenaar als fabriek- of retroactieve montage. Ze werden meestal gekocht om de zijkanten van Porsche 911SC’s in Grand Prix Wit te sieren.

US-varianten waren 30 kg zwaarder vanwege aanvullende emissiebeperkende apparatuur inclusief een tweewegkatalysator.

Tijdens zijn productierun tussen 1978 en 1983 overschreden de 911 SC-verkopen de 60.000 eenheden. Niet slecht voor een uitloopmodel dat de laatste der 911’s zou worden. Per carrosserie: circa 34.000 coupés, circa 21.000 targa’s en circa 4.000 cabriolets (uitsluitend 1983).

De SC had een grote stap vooruit in betrouwbaarheid ten opzichte van zijn voorgangers — de gegalvaniseerde carrosserie voorkwam roest, de motor was robuuster en het onderhoud was eenvoudiger. Dat maakte de SC tot de 911 die voor het eerst serieuze aantallen klanten trok die gewoon een betrouwbare, dagelijks bruikbare sportwagen wilden.

Porsche 911 SC

Concurrenten

De 911 SC concurreerde in het segment van de Europese sportwagens. Directe concurrenten waren:

• Ferrari 308 GTB / GTS
• Lotus Esprit S3
• BMW M1
• Alfa Romeo GTV6
• Triumph TR8

Opvolgend model

De SC 911 werd vervangen door de 911 Carrera 3.2 in 1984. De Carrera 3.2 bouwde voort op het SC-platform maar met een grotere 3,2-liter motor, Bosch DME motormanagement en nog betere betrouwbaarheid. Het was de eerste 911 met volledig elektronisch motormanagement — een fundamentele stap vooruit ten opzichte van het mechanische injectiesysteem van de SC.