PORSCHE 911 CARRERA RS 2.7 (1972–1973)

De Porsche 911 Carrera RS 2.7 uit 1973 is de ultieme klassieke sportwagen. Ontworpen als homologatiemodel voor de racerij, combineert deze legende een iconische ‘ducktail’-spoiler en een laag gewicht met een 2.7-liter zescilindermotor die goed is voor 210 pk.

Porsche 911 Carrera RS 1974

Geschiedenis en achtergrond

Vijftig jaar geleden ontwikkelt Porsche een nieuwe 911-variant voor racing en rallying. Gewicht, aerodynamica, motor en chassis werden allemaal intensief bewerkt. Circa vijftien ingenieurs ontwikkelden de auto vanaf mei 1972, later bijgestaan door productiepersoneel.

Porsche was aanvankelijk van plan 500 exemplaren te bouwen om de 911 Carrera RS 2.7 te homologeren voor Groep 4 Special GT-auto’s. Het werd een voor klanten goedgekeurde wegauto die ook aan racewedstrijden wilde deelnemen. Op 5 oktober 1972 werd het nieuwe model gepresenteerd op de Paris Motor Show. Tegen eind november waren alle 500 exemplaren verkocht. Porsche was verrast door het succes van de auto en wist de verkoopcijfers tegen juli 1973 te verdrievoudigen.

De RS bestaat vanwege motorsportreglementen. In de vroege jaren zeventig vereiste FIA Groep 4 (Special GT) racing dat fabrikanten ten minste 500 straatlegale exemplaren van een auto produceerden voordat hij voor competitie gehomologeerd kon worden. Porsche had een lichtgewicht, krachtigere 911 nodig die kon concurreren tegen de groeiende dreiging van Ferrari, Ford en BMW op het Europese racecircuit.

De 1973 Porsche 911 Carrera RS 2.7 is de originele RS. Het was ook de eerste Porsche die de naam RS droeg — Renn Sport, Duits voor motorsport. Een naam die sindsdien tot de meest begeerde letters in de automobielbouw is uitgegroeid.

Design en interieur

De Carrera RS debuteerde in oktober 1972 op de Paris Motor Show en was de top van de eerste generatie 911 en een van de beste wegauto’s aller tijden.

Fuchs gesmede 6J × 15 wielen met 185/70 VR-15 banden waren te vinden aan de voorkant, 7J × 15 met 215/60 VR-15 banden achteraan. Om ze te laten passen verbreedde Porsche de carrosserie met 42 mm aan de achterkant bij de wielkasten.

De ducktail-achterspoiler — officieel de “Bügelgriff” — was de eerste vaste achtervleugel op een productieauto ooit. Vandaag zo vertrouwd dat het moeilijk voor te stellen is dat niemand hem vóór 1972 had bedacht.

De ducktail-spoiler was zo revolutionair dat Porsche aanvankelijk twijfelde of klanten hem zouden accepteren. De naam “Bügelgriff” — greepbeugel — deed bijna amateuristisch aan voor zo’n radicaal ontwerp. Dat hij vandaag het meest gekopieerde spoilerdesign in de automobielgeschiedenis is illustreert hoe goed het functioneerde.

Officiële cijfers plaatsen het gewicht op slechts 960 kg uitgerust met de optionele Sport-stoelen. Dat is volledig 115 kg lichter dan de Touring-versie.

achtervleugel Porsche 911 Carrera RS 1974

Modelvarianten

1525 werden in totaal geproduceerd. Dit cijfer omvatte: 17 naar Carrera RS H trim (homologatieauto’s, allemaal linksgestuurd), 200 naar M471 Sport-specificatie (waarvan 17 rechtsgestuurd) en 1308 naar M472 Touring-specificatie (waarvan 100 rechtsgestuurd).

M471 Sport / Lightweight (200 exemplaren):

Van alle 1.580 Carrera RS 2.7’s werden slechts 200 besteld in deze lichtgewicht Sport-trim die de auto responsiever en doelgerichter maakte. Rapporten van 75 kg afgenomen van het standaardmodel door lichtgewicht carrosseriepanelen en lichtgewicht glas te monteren. Prijs in 1973: DM 34.700 — goedkoper dan de Touring.

M472 Touring (1.308 exemplaren):

Porsche bouwde 1.308 Touring-modellen, wat het meest voorkomende variant maakt. Ondanks dat het de “comfortabele” RS is, gebruikt het dezelfde 210 pk motor, Type 915-versnellingsbak en bredere achterste spatborden als de Homologatieauto. Het prestatieverschil tussen de twee komt neer op gewicht.

RSH Homologatieauto’s (17 exemplaren):

Slechts zeventien stuks — de allereerste exemplaren gebouwd uitsluitend voor homologatiedoeleinden. Allemaal linksgestuurd. De zeldzaamste Carrera RS-variant.

911 Carrera RSR (55 exemplaren) — de racewagen:

De RSR is de volledige racingversie. Hij gebruikt een 2,8-liter motor die circa 300 pk produceert. Porsche bouwde 49 RSR-auto’s voor klanten-racingteams, met aanvullende auto’s gebouwd als fabrieksdeelnemers. De RSR concurreerde in het World Championship for Makes, won de Targa Florio in 1973 en eindigde tweede overall op Le Mans. Hij won ook de 24 uur van Daytona in 1973.

Concurrenten

De noodzaak voor een auto zoals de RS 2.7 was, op vele manieren, het resultaat van Italiaanse merken die dreigden de GT-klasse te winnen door pure brute kracht. Ondanks de behendigere handling van de 911 had de 2,4-liter 911 S een meer competitief voordeel nodig. Directe concurrenten waren:

• Ferrari 365 GTB/4 Daytona (GT-klasse concurrent)
• BMW 3.0 CSL (directe concurrent in GT-racing)
• Ford Capri RS 2600 / RS 3100
• De Tomaso Pantera GT (racingvariant)

Opvolgend model

Voor 1974 werd de 2.7 Carrera RS vervangen door de nog extremere 3.0 Carrera RS die was gebaseerd op het zwaar herziene G-model chassis. De 3.0 Carrera RS was uitsluitend een racewagen zonder comfortabele Touring-variant — de democratisering van de Carrera RS was definitief voorbij.