Opel Kapitän model 3800 (1938–1940)

De Opel Kapitän (model 3800) was het laatste nieuwe Opel-model dat verscheen vóór het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog. Het model werd ontwikkeld in 1938 en gelanceerd in het voorjaar van 1939 op de autosalon van Genève. De productie begon in november 1938. De eerste Kapitän was verkrijgbaar in veel verschillende carrosserievarianten, waarvan de vierdeurs sedan de populairste was.

Er werden ook tweedeurs coupé-cabriolets gebouwd. De Kapitän van voor de oorlog had een zelfdragende carrosserie, een innovatief kenmerk voor die tijd; het werd bestudeerd door Sovjet-ingenieurs en beïnvloedde het ontwerp van de GAZ-M20 Pobeda. De Kapitän erfde zijn 2,5-liter motor van zijn voorganger: in deze uitvoering werd een maximumsnelheid van 118 km/u (73 mph) gehaald

Zeldzame Kapitän cabriolet uit 1939

Geschiedenis en achtergrond

In 1938 presenteerde Opel de Kapitän, die was gepositioneerd tussen de Kadett en de Admiral en waarmee het Rüsselsheim-bedrijf de hogere middenklasse wilde veroveren. De Kapitän behoort tot de vooroorlogse ontwerpen, maar was op een moderne manier ontworpen en heeft veel technische verfijningen die pas jaren later hun weg vonden naar de automobielproductie. Dat was een goede zaak, want slechts negen maanden na de start van het nieuwe model onderbrak de Tweede Wereldoorlog de Kapitän-productie.

Geïntroduceerd in 1938 met een zelfdragende stalen carrosserie en een 2,5-liter lijnzes-motor die 55 pk produceerde, richtte de originele Kapitän zich op welgestelde professionals en bevatte innovatieve ontwerpelementen voor zijn tijd, waaronder optionele cabriolet-carrosserieën door koetsenbouwer Gläser.

De naam “Kapitän” paste in Opels traditie van maritieme rangaanduidingen — hoger dan de Kadett maar onder de Admiral. Tot in de jaren zestig was de Kapitän een alternatief voor een Mercedes voor economisch succesvolle Duitsers.

Civiele autoproductie stopte ook voor Opel en in de herfst van 1940 werd er oorlogsmaterieel geproduceerd. Tegen die tijd waren er 25.371 Kapitäns gebouwd waarvan 248 tweezits cabriolets die een carrosserie kregen van carrosseriebouwers Gläser uit Dresden en Hebmüller van Wülfrath uit Wuppertal. Na de Tweede Wereldoorlog zouden er geen Kapitän cabriolets meer gebouwd.

Vierdeurs Opel Kapitän coupé uit 1939

Design en interieur

De Kapitän viel op als Opels nieuwe bovenklasse voertuig, met een zelfdragende stalen carrosserie en geavanceerde onafhankelijke voorwielophanging met dubbele draagarmen — een zeldzaamheid voor het tijdperk.

De vooroorlogse Kapitän had een monocarrosserie-constructie, een innovatief kenmerk voor zijn tijd. Het werd bestudeerd door Sovjet-ingenieurs en beïnvloedde het ontwerp van de GAZ-M20 Pobeda.

De zeshoekige koplampen — een kenmerkend detail van de vooroorlogse versie — waren herkenbaar anders dan de ronde koplampen die op de naoorlogse versie zouden worden gemonteerd. Het interieur was royaal voor een auto in dit segment: vier tot vijf zitplaatsen, een houten dashboard en voldoende hoofdruimte voor de chauffeur en passagiers.

Modelvarianten

Carrosseriestijlen:

• 2-deurs 4-raam limousine (LZ) — 3.422 gebouwde exemplaren, prijs 3.575 RM
• 4-deurs 6-raam limousine (LV) — 17.144 gebouwde exemplaren, meest geproduceerde variant, prijs 3.975 RM
• 2-deurs vierzitters cabriolet (C4) — diverse carrosserieën door Opel, Gläser, Hebmüller en anderen, prijs 4.325–4.560 RM
• Chassis — 248 chassis geleverd aan externe koetsenbouwers, voornamelijk voor tweezitters cabriolets

Het is boven alles de ongewoon hoge flexibiliteit die deze motor onderscheidt, vertegenwoordigd door een maximaal koppel van 15 meterkilogram bij slechts 1.600 toeren. Dit maakte de Kapitän tot een soepele, moeiteloze toerwagen — ideaal voor de welgestelde bestuurder die comfort boven sportiviteit verkoos.

Concurrenten

Tot in de jaren zestig was de Kapitän een alternatief voor een Mercedes voor economisch succesvolle Duitsers. In zijn vooroorlogse periode concurreerde hij met:

• Mercedes-Benz 230 / 320
• Horch 830 BL
• Wanderer W23
• BMW 326

Opvolgend model

In oktober 1948 werd de Kapitän herintroduceerd als Duitslands eerste naoorlogse zescilinder automobile. De bezettingsregels verboden civiele verkoop van personenwagens met meer dan 1,5 liter cilinderinhoud, wat productie eerder vertraagde. De 1948 Kapitän werd aangeboden als alleen sedan/limousine, gebaseerd op de 1939 versie. De belangrijkste verschillen met het vooroorlogse model waren ronde koplampen in plaats van zeshoekige, evenals verbeterde bladveren en dempers.