Mitsubishi Cordia

De voorwiel aangedreven Mitsubishi Cordia maakte in 1982 zijn debuut en werd gebouwd tot 1990. Het model kreeg zijn plek tussen de Lancer en de Galant samen met de grotere Tredia en de Mirage. De Cordia was een van de eerste auto’s die Mitsubishi in de Verenigde Staten importeerde en verkocht zonder de hulp van Chrysler Corporation, dat een belang in Mitsubishi had.

Mitsubishi Cordia

De 4,28 meter lange Cordia kreeg standaard een 68 PK sterke 1,4-liter motor. Er was echter keuze uit drie motoren:

• 68 pk 1,4-liter
• 74-87 pk 1,6-liter
• 112 pk turbo 1,6-liter

Sommige exportmarkten kregen ook een carb-gevoede 110 pk sterke 1,6-liter. Een Amerikaanse versie van de 2,0-liter genereerde 88 pk voor het model uit 1984. Mitsubishi integreerde MacPherson veerpoten / asophanging, schijfremmen voor en leverde het model met een handgeschakelde of automatische transmissie.

De bijzonder Supershift in de Mitsubishi Cordia

Super shift op de Mitsubishi Cordia

De Super Shift-transmissie, ook op de markt gebracht als Twin-Stick, was een handgeschakelde transaxle-transmissie die eind jaren zeventig door Mitsubishi Motors werd ontwikkeld en in een beperkt aantal van de straatauto’s van het bedrijf werd gebruikt, waarvan de meeste in de jaren tachtig werden geproduceerd. Het was ongebruikelijk omdat het 8 versnellingen vooruit had in een 4×2-opstelling. Het installeerde in wezen een gekoppelde overdrive-unit op de handgeschakelde versnellingsbak, iets wat zeldzaam is in een productie-auto van dit type.

Mitsubishi Cordia Turbo

Het model kreeg een kleine facelift in 1983 en de optie van vierwielaandrijving werd in 1984 aangeboden. De motoren werden in 1985 aangepast om de auto’s op loodvrije brandstof te laten rijden met de introductie van een 1.8-liter motor in een 100 pk atmosferische motor en een 135 pk sterke versie met turbocompressor.