MERCEDES-BENZ TYP 380 (W22, 1933 - 1934)

De Mercedes-Benz Typ 380 (W22) werd gelanceerd als vervanging voor de Mannheim 350 en S 380 modellen in 1933 en bracht daarmee het nieuwe W22 platform op de markt. De auto werd voor het eerst getoond op de autoshow van Berlijn.

Stijlvolle foto van twee dames bij een Typ 380

Geschiedenis en achtergrond

De Mercedes-Benz 380 (Type W22) is een achtcilinder-aangedreven automobiel geïntroduceerd door de Duitse fabrikant Mercedes-Benz op de Berlin Motor Show in februari 1933. Hij werd in 1934 uit productie genomen.

Het 380-model (W22) was een typisch product van veranderende tijden. Deze veranderende tijden kwamen aan bij Daimler-Benz in het begin van de jaren dertig en werden vooral ingeleid door technisch directeur dr. Hans Nibel en zijn hoofdontwerper, Max Wagner. Dit was een tijdperk gekenmerkt door een breuk met het traditionele automobielontwerp met zijn starre assen en bladveerophanging. Het leidde tot moderne concepten met onafhankelijke wielophanging en achterste schommelassen met spiraalveren.

De 380 diende als de opvolger van de legendarische zescilinder supercharged SS- en SSK-modellen. Alles was nieuw aan het nieuwe 380-model, van het sportchassis tot de motor en het koetswerk. De fabrikant plaatste de motor verder naar achteren achter de vooraas voor een betere gewichtsverdeling.

In 1933 was de 380 sports tourer een van de meest geavanceerde auto’s op de markt, en terecht bewonderd, hoewel hij uiteindelijk, met slechts 154 geproduceerde exemplaren over twee jaar, in sommige opzichten een overtuigend mislukking bleek.

Cabrio versie van de Typ 380

Design en interieur

Op de buitenkant behield de 380 de kenmerkende puntige radiatorgrille. De drie koplampen werden ondersteund door een gewelfde, dwarse balk gemonteerd tussen de ruime wielkasten. Aan de zijkanten van het motorcompartiment monteerde de fabrikant twee reservewielen.

De Cabriolet B was ontworpen als een open grand tourer met niet alleen een luxueus uiterlijk maar ook een krachtige lijnachtige motor. De V-vormige radiateur was omgeven door een verchroomde rand. Voor was een balk gemonteerd aan de binnenkant van de voorste spatborden, die de koplampen, een extra derde koplamp en een krachtige claxon ondersteunde.

De W22-serie had een vierbaks handgeschakelde versnellingsbak met synchromesh op de bovenste twee versnellingen. De remmen werkten op alle vier de wielen via een hydraulisch besturingsmechanisme. De koplampen werden vervaardigd door Carl Zeiss en zijn aan elke kant van de radiatorgrille geplaatst, achter de verchroomde Rudge Whitworth draadwielen.

Modelvarianten

Een vierdeurs “Limousine” (sedan/saloon) carrosserie werd aangeboden samen met een traditionele Torpedo carrosserie tweedeurs “Tourenwagen”. Er was een “Sport-Roadster” en drie verschillende cabriolet carrosserieën, aangeduid als de “Cabriolet A”, de “Cabriolet B” en de “Cabriolet C”. De voornaamste verschillen betroffen het aantal zitplaatsen (2 of 4) en het aantal zijramen (2 of 4). Ultimatespecs

• 380 Limousine — vierdeurs sedan, meest formele variant
• 380 Tourwagen — open tweedeurs vierzitter
• 380 Sport-Roadster — open tweezitter, meest sportieve variant
• 380 Cabriolet A — tweezits cabriolet
• 380 Cabriolet B — vierpersoons cabriolet, meest gebouwde open variant
• 380 Cabriolet C — vierpersoons cabriolet op langer chassis
• Chassis only — voor externe koetsenbouwers, basisprijs 13.000 Mark; standaard Mercedes-Benz carrosserieën vanaf op 19.500 Mark

In basisvorm had de Typ 380 89 pk beschikbaar, terwijl met de optionele Kompressor (supercharger), waarvan twee typen beschikbaar waren, het maximale vermogen werd verhoogd naar respectievelijk 118 of 138 pk.

Mercedes-Benz lanceerde de 380 aanvankelijk met een lijnzesmotor maar verving die snel door een lijnacht met of zonder supercharger. Later, in 1934, introduceerde het de lijnacht met OHV-kleppen en ingebouwde compressor, plus een vergrote cilinderinhoud tot 4,0 liter.

Concurrenten

De W22 werd algemeen bewonderd voor zijn geavanceerde hoog-prestatie motor, voor zijn geavanceerde onafhankelijke ophanging en voor de stijlvolle elegantie van de koetswerken. Zijn rijeigenschappen waren oneindig superieur aan die van hoog-vermogensauto’s van concurrerende fabrikanten die nog steeds starre assen gebruikten. Directe concurrenten waren:

• Bugatti Type 50 / Type 57
• Alfa Romeo 8C 2300
• Hispano-Suiza J12
• Horch 851 / 853

Opvolgend model

Dit leidde tot roepen om nog meer ruwe snelheid, en in 1934 werd de 380/W22 vervangen door de 500K (W29), een iets grotere auto met een aanzienlijk grotere motor en, waar een compressor was gespecificeerd, 160 pk. De 500K zou uitgroeien tot een van de meest iconische en begeerde vooroorlogse Mercedes-Benz modellen ooit — en de 380 bleef daarmee het briljante maar onderschatte overgangsmodel dat de weg ernaartoe effende.