MERCEDES-BENZ TYP 170 / 170 V (W15, W136, 1931 - 1955)

De Mercedes-Benz Typ 170 werd in 1936 geïntroduceerd op hetzelfde moment met de populaire 170 V versie. Hoewel de twee voertuigen dezelfde motor deelden, had de H-versie de motor achterin liggen zoals bij de 130 (W23) gehouden.

Mercedes-Benz Typ 170 voorzijde

Geschiedenis en achtergrond

De Typ 170 maakte zijn debuut op de Paris Motor Show in oktober 1931, waar hij werd beschouwd als het belangrijkste nieuwe model van dat jaar. Het was ook de meest significante creatie van Hans Nibel, de prominente technisch directeur van de fabrikant die de positie van Ferdinand Porsche had overgenomen begin 1929.

Met de economie nog steeds herstellende van de opeenvolgende naschokken die volgden op de Wall Street Crash, bedacht Hans Nibel, de technisch directeur van Mercedes-Benz, de 170 als een compacte lichtgewicht auto. Mercedes-Benz had toen een reputatie gekregen als fabrikant van grote dure auto’s die bij elke upgrade groter en minder betaalbaar werden: de 170 van 1931 vertegenwoordigde een bewuste strategie om het gamma naar beneden uit te breiden — een patroon dat zou worden herhaald met de 190 in 1982 en de A-klasse in 1997.

De Mercedes-Benz W136 was Mercedes-Benz’s voornaamste lijn van viercilinderauto’s van het midden van de jaren dertig tot in de jaren vijftig. Het model 170 V maakte zijn publieke debuut als opvolger van de W15 Typ 170 in februari 1936. Tussen 1936 en 1939 was het Mercedes’ best verkopende model.

Tussen 1936 en 1942 werden meer dan 75.000 gebouwd, waarmee het veruit het populairste Mercedes-Benz model was tot dat punt. Genoeg van de gereedschappen van de W136 overleefden de geallieerde bombardementen tijdens de Tweede Wereldoorlog om te dienen als fundament waarop het bedrijf kon herbouwen.

Mercedes-Benz Typ 170 achterzijde

Vanwege de plaatsing van de motor en de achterwielaandrijving, was de auto niet populair bij kopers geworden ondanks een lichte handling verbetering en een grotere kofferbak volume. Daarbij was het geluid van de motor behoorlijk luid wat samen leidde tot een korte productietijd van slechts 3 jaar. Hiermee onderging de 170 hetzelfde lot als de 130. De auto werd wel een zeer gewild verzamelobject, omdat door intensief naoorlogs gebruik er maar weinig exemplaren overleefden.

Interieur van de Mercedes-Benz Typ 170

Design en interieur

De 170 was de eerste Mercedes-Benz met rondom onafhankelijke ophanging. Er was geen volledige breedte-as aan de voorkant, de wielen waren opgehangen aan twee dwarse bladveren. Aan de achterkant waren er twee halve schommelassen. De ophangingsindeling, die ongeveerde massa minimaliseerde en een hoog niveau van stabiliteit bood, werd vervolgens ingevoerd in het hele Mercedes-Benz gamma.

De 170 V werd in 1936 geïntroduceerd ter vervanging van de 1,7-liter zescilinder Mercedes-Benz 170 (W15). Ondanks hun vergelijkbare cilinderinhoud was de nieuwe M136 zijklep motor van de nieuwe auto krachtiger. De handgeschakelde versnellingsbak was viertraps synchromesh. De motor was bevestigd met slechts twee montagepunten en stelde de norm voor soepelheid van viercilinder motoren.

De gestroomlijnde carrosserieën van de 170 sedan in 1934 suggereerden de vorm van de volgende generatie 170, de Mercedes-Benz W136 geïntroduceerd in 1936. De wielbasis van 2.845 mm zette het nieuwe uiterlijk beter neer dan de kortere wielbasis van 2.600 mm van de W15 170.

Modelvarianten

Eerste generatie — W15 / Typ 170 (1931–1936):

• 170 Limousine (W15) — vierdeurs sedan, basismodel bij introductie
• 170 Cabriolet C (W15) — vierzitters cabriolet, meest gebouwde open variant
• 170 Cabriolet D (W15) — zeszitters cabriolet, lange wielbasis
• 170 Roadster (W15) — tweezitters sportroadster, zeldzaam
• 170 Kübelwagen (W15) — militaire variant
• L300 Kastenwagen — lichte bestelwagen op 170-mechanica, vanaf 1932

Tweede generatie — W136 / Typ 170 V (1936–1942 en 1946–1953):

• 170 V Limousine (W136) — vierdeurs sedan, meest gebouwde variant
• 170 V Cabriolet A (W136) — tweezitters cabriolet
• 170 V Cabriolet B (W136) — vierzitters cabriolet
• 170 VG (W133 III) — vierwielaandrijving personeelsvoertuig, 62 gebouwde exemplaren
• 170 VL (W139) — vierwielbesturing en -aandrijving, 42 gebouwde exemplaren
• 170 G/G5 (W152) — terreinvoertuig voor export, 378 gebouwde exemplaren van 1938–1941
• 170 VG houtgasgenerator (1939–1942) — generator achterop gemonteerd vanwege benzineschaarste voor burgers, 22 pk, 80 km/u topsnelheid

Naoorlogse varianten (1946–1955):

• 170 V naoorlogs (1946–1953) — vrijwel identiek aan vooroorlogse versie, eerste naoorlogse Mercedes-Benz
• 170 S (1949–1953) — verbeterde versie, 52 pk, nieuwe carrosserie
• 170 D (1949–1953) — eerste naoorlogse dieselversie, OM636 diesel
• 170 DS (1952–1953) — diesel met 170 S-carrosserie
• 170 D OTP (1951–1952) — vierdeurs cabriolet voor politiegebruik, verplicht “Politiegroen” maar meeste geleverd in blauw

Concurrenten

Mercedes-Benz introduceerde de Typ 170-serie in 1931 en hielp de Duitse autofabrikant de Grote Depressie te overleven. Na de Wall Street Crash in late 1929 begonnen de effecten zich wereldwijd te verspreiden en troffen Duitsland in de zomer van 1931. Het management van Mercedes-Benz nam de gedurfde stap om een nieuw, meer betaalbaar voertuig te ontwikkelen. Directe concurrenten waren:

• Opel P4 / Opel Olympia
• Hanomag Rekord
• DKW F5 / F7
• Adler Trumpf

Opvolgend model

De W136 diende als het fundament waarop het bedrijf kon herbouwen na de Tweede Wereldoorlog. Genoeg van de gereedschappen overleefden de geallieerde bombardementen om de productie te hervatten. De 170-familie werd opgevolgd door de Mercedes-Benz 180 (W120) “Ponton” in 1953 — de eerste Mercedes-Benz met een volledig nieuwe monocoque-carrosserie en het begin van een nieuw tijdperk.