MERCEDES-BENZ 190C / 200 / 230 (W110 , 1961 - 1968)

De Mercedes-Benz 190c (W110) is een 4-deurs sedan en de voorloper van de E-klasse die geproduceerd werd tussen 1961 en 1968. De auto is ook bekend onder de naam ‘Heckflosse’. Deze naam is afkomstig van de carrosserievorm en is het Duits voor vleugelstaart.

Mercedes-Benz 190c (W110) uit 1965

Geschiedenis en achtergrond

De Mercedes-Benz W110 is een serie middenklasse viercilinder executive sedans geproduceerd door Mercedes-Benz van 1961 tot 1968, bekend als de “Fintail” (Heckflosse) modellen vanwege hun kenmerkende achterste vinnen geïnspireerd door Amerikaanse automobielstijltendensen.

Geïntroduceerd in augustus 1961 als de 190c benzine en 190Dc diesel varianten, verving hij de eerdere Ponton-modellen (W120/W121) en markeerde hij het hoogtepunt van Daimler-Benz’s modulaire voertuigsysteem van dat tijdperk.

De W110 (“kleine Heckflosse”) had voornamelijk viercilinder motoren en kostenbesparende uitrusting, terwijl de W111 (“grote Heckflosse”) zescilinder vermogen, superieure interieuruitrusting en meer chroom bood.

De Mercedes-Benz W110 was het kleinste model van het bedrijf op dat moment — en een pionier op het gebied van veiligheid, ontwerp en betrouwbaarheid. De dieselversies zetten de reputatie van de Ponton voort voor duurzaamheid, terwijl de zescilinder 230 nieuwe verfijning toevoegde.

interieur Mercedes-Benz 190C 1965

dashboard Mercedes-Benz 190c (W110) uit 1965

Design en interieur

Dit esthetische debuut vond plaats met de zescilinder W111-serie in 1959 op de Frankfurt International Motor Show, onder de ontwerpleiding van Friedrich Geiger en Karl Wilfert, voordat het werd uitgebreid naar de meer toegankelijke W110 als viercilinder tegenhanger.

In Mercedes-terminologie werden de korte achtervinnen aangeduid als Peilstege — parkeerhelpers die het einde van de auto markeerden ter hulp bij achteruitrijden. Niet de glamoureuze Amerikaanse tailfins dus, maar een Duits pragmatisch ontwerpelement met een praktische functie.

De W110-reeks had aanvankelijk een 1,9-liter lijnviermotor in zowel benzine- (80 pk) als diesel- (55 pk) configuraties, met een wielbasis van 50 mm korter dan de zescilinder versies om de meer betaalbare modellen visueel te onderscheiden door ronde koplampen.

In 1965 onderging de W110 een facelift: nieuwe achterlichten met hoekiger vormgeving, meer chroomlijsten en een herzien dashboard. Tegelijkertijd breidde het gamma zich uit met grotere motoren.

1.9L motor Mercedes-Benz 190C 1965

Modelvarianten

Eerste serie (1961–1965):

• 190c (1961–1965) — 1.897 cc M121 lijnvier benzine, 80 pk, ronde enkelvoudige koplampen
• 190Dc (1961–1965) — 1.897 cc OM621 diesel, 55 pk, zuinigest variant

<

Tweede serie (1965–1968):

• 200 (1965–1968) — 1.988 cc M121 lijnvier benzine, 95 pk, vierkante koplampen
• 200D (1965–1968) — 1.988 cc OM621 diesel, 55 pk
• 230 (1965–1968) — 2.281 cc M180 lijnzes, 105–120 pk, topmodel van de W110-reeks
• Universal estate (begin 1965) — fabrieksstationwagon, eerste officiële Mercedes-Benz stationwagon ooit in de catalogus

Van de Mercedes-Benz W110 werden circa 430.000 exemplaren geproduceerd van 1961 tot 1968, en het markeerde de democratische stap van Mercedes-Benz naar een breder koperspubliek. Van de bescheiden 190Dc diesel tot de 230 met zescilinder — de W110 belichaamde wat Mercedes-Benz altijd heeft geprobeerd te zijn: degelijk, betrouwbaar en gebouwd om lang mee te gaan. De vinnen waren mooi meegenomen.

staartvinnen (Peilstege) Mercedes-Benz 190c (W110) uit 1965

Concurrenten

De W110 positioneerde zich als de betaalbare instap in de Mercedes-Benz-familie. Directe concurrenten waren:

• BMW 1500 / 1800 (Neue Klasse)
• Opel Rekord A / B
• Ford Taunus 17M / 20M
• Alfa Romeo Giulia

Opvolgend model

In 1968 drong een nieuw, iets kleiner gamma de resterende Heckflosse-modellen uit productie. Beide nieuwe auto’s waren diep schatplichtig aan de Heckflosse. De W110 werd opgevolgd door de Mercedes-Benz W115 (200/220/240D) die in 1968 werd geïntroduceerd als onderdeel van de nieuwe W114/W115 “Strich-Acht” generatie — strakker, moderner en zonder vinnen.