Mazda 616 (1970 - 2002)

De eerste Mazda 616 werd in 1970 geïntroduceerd en werd gebouwd tot 1978. Het model werd op de thuismarkt het Capella-model genoemd en kreeg in veel exportmarkten ook de naam 626. De auto moest concurreren met de Honda Accord, Toyota Corona en de Nissan Bluebird.

Mazda 616

Geschiedenis en achtergrond

De Mazda 616 verscheen begin jaren zeventig als onderdeel van Mazda’s ambitie om internationaal serieus mee te spelen. Het model was gebaseerd op de Capella-reeks en werd vooral geëxporteerd naar Europa en andere markten waar een betrouwbare, betaalbare middenklasser in trek was. Voor Mazda was dit een belangrijke stap: het merk wilde laten zien dat het meer kon dan alleen compacte auto’s en experimentele rotatiemotoren.
De 616 kwam op een moment dat Japanse auto’s langzaam maar zeker terrein begonnen te winnen in Europa. Betrouwbaarheid, lage gebruikskosten en een scherpe prijs maakten ze aantrekkelijk, en de Mazda 616 paste perfect in dat plaatje. Hij was degelijk gebouwd, eenvoudig te onderhouden en verrassend comfortabel voor zijn klasse.

Hoewel de 616 nooit de iconische status bereikte van sommige concurrenten, speelde hij wel een belangrijke rol in het opbouwen van Mazda’s reputatie buiten Japan. Het model vormde bovendien de basis voor latere, succesvollere Mazda’s in het middensegment, zoals de 626. De productie liep tot midden jaren zeventig, waarna de modelnaam langzaam verdween ten gunste van de meer bekende 626-serie.

Dashboard Mazda 616

Design en interieur

Qua design is de Mazda 616 een schoolvoorbeeld van jaren zeventig-functionaliteit. Strakke lijnen, een duidelijke driedelige carrosserie en weinig overbodige versiering. Het ontwerp oogt misschien bescheiden, maar heeft juist daardoor een tijdloze charme. Geen overdreven franjes, gewoon een nette sedan die precies doet wat je verwacht.

De coupé-variant gaf het geheel nog een iets sportiever karakter, met een lagere daklijn en iets dynamischere proporties. Maar verwacht geen sportwagenuitstraling — het bleef vooral een keurige middenklasser met een sportief randje.

Binnenin was het interieur overzichtelijk en praktisch. Het dashboard was eenvoudig opgebouwd, met duidelijke meters en logisch geplaatste bedieningselementen. Materialen waren degelijk, al lag de nadruk duidelijk op functionaliteit in plaats van luxe. Toch bood de 616 voldoende comfort voor dagelijks gebruik en langere ritten, wat hem tot een prettige reisauto maakte.

Eerste generatie (1970-1978)

De eerste Capella werd in 1970 geïntroduceerd en werd gebouwd tot 1978. Het model werd aangedreven door een 1,5 of 1,6 liter vier-cilinder motor met respectievelijk 92 of 100 PK. De eerste modellen hadden allemaal rechthoekige koplampen, terwijl de modellen met rotatiemotor ronde dubbele koplampen kregen in oktober 1971. Vanaf 1972 kregen alle modellen de dubbele koplampen.

Een optionele Mazda wankelmotor werd aangeboden en staat bekend als de Capella Rotary in Japan of de Mazda RX-2 voor de export. De Capella kreeg een vrij grondige facelift in februari 1974. Deze facelift omvatte een nieuw ontworpen voorkant en een vernieuwd dashboard. Dit model kreeg een optionele 1,8 liter motor voor een aantal markten en in Japan werd het model verkocht met de toevoeging “AP” voor “Anti-Pollution”. De 1500 was daar niet langer leverbaar. De herontworpen versie met de rotatiemotor kwam op op de exportmarkt terecht als de Mazda 616 als sedan en, voor sommige markten, coupé versie.

De 616 was een belangrijke schakel in de expansie van Mazda in de Verenigde Staten in 1971, die werd voorafgegaan door de RX-2. De Amerikaanse Capella werd in 1972 aangepast en omgedoopt tot de Mazda 618 met een grotere 1.8 liter motor.

Achetrzijde Mazda 616

Tweede generatie (1978-1982)

De tweede generatie achterwielaandrijving Capella beschikbaar was tussen oktober 1978 en 1982, zowel in sedan en coupé vormen. Het was bekend op de exportmarkten als de 626, met uitzondering van het Verenigd Koninkrijk, waar het de Mazda heette Montrose, de naam werd veranderd in de lokale Mazda dealer in Montrose eren. Het begon te verschijnen in 1978, hoewel het model inleiding op de meeste markten werd uitgesteld tot 1979.

Deze generatie werd ook geassembleerd in Nieuw-Zeeland in drie versies – handgeschakeld met vier versnellingen was de standaard, daarnaast ware ner een drie-traps automaat en een handgeschakelde vijfversnellingsbak “Limited”. Facelift modellen waren veel hetzelfde, maar sommigen hadden velours bekleding en getint glas. In 1982 kwam er in Nieuw Zeeland een lokaal geassembleerde limited edition model genaamd de 10 Year Anniversary om de lokale productie te vieren. Dit model had grotere Amerikaanse-stijl bumpers, extra lichten in de grille, een standaard AM-radio (dit was een jaar voordat FM stereo radio werd in NZ geïntroduceerd) plus lichtmetalen wielen en unieke velours bekleding.

Mazda stond in deze periode bekend om zijn experimenten met rotatiemotoren, maar de 616 hield het bewust bij conventionele techniek, wel zo verstandig voor de export. De auto droeg bij aan het vertrouwen in Japanse auto’s in Europa, vooral op het gebied van betrouwbaarheid. Het is zo’n model dat je zelden op posters ziet, maar wel vaak de basis vormde voor jarenlang probleemloos rijden.

Concurrenten

De Mazda 616 opereerde in een druk bezet segment met onder andere:

• Toyota Corona
• Datsun 510
• Ford Taunus
• Opel Ascona

Opvolgend model

De rol van de 616 werd overgenomen door de Mazda 626, die uitgroeide tot een van Mazda’s belangrijkste modellen wereldwijd.