Maserati Spyder / Tipo AM333 (1984–1994)

De Maserati Spyder werd geïntroduceerd op de Autosalon van Turijn in november 1984, drie jaar na de Biturbo waarop het model is gebaseerd. De wielbasis werd verkort met bijna 12 cm tot 2,4 meter met een design door Zagato uit Milaan, waar hij ook werd geassembleerd.

Maserati Spyder

Geschiedenis en achtergrond

De Maserati Spyder is een naam die meerdere keren in de geschiedenis van het merk is teruggekeerd, telkens als een stijlvolle open variant van een coupé. Maar de meest iconische en vaak bedoelde Spyder is die van de Biturbo-generatie uit de jaren tachtig.

Maserati wilde met de Biturbo een breder publiek aanspreken, en wat is er nu beter om kopers te verleiden dan een cabriolet die Italiaanse flair combineert met turbovermogen? In 1984 werd de Spyder gepresenteerd, gebaseerd op de kortere wielbasis van de coupé, en getekend door niemand minder dan Zagato.

Daarmee kreeg Maserati niet alleen een sportieve open auto in het gamma, maar ook een directe concurrent voor auto’s als de Mercedes SL en de Porsche 944 Cabrio. De Spyder was duidelijk bedoeld voor mensen die vonden dat een gewone Biturbo nét iets te gewoontjes was en dat zegt al genoeg.

De motoren waren dezelfde 2.0 liter blokken voor de binnenlandse markt en 2,5 liter voor de export zoals met de Biturbo. Het vouwdak kreeg alcantara hemelbekleding en de spyder kreeg een lederen interieur en gouden Maserati klok op het dashboard. Onder de 3793 kopers van alle Spyder-versies ware nonder andere vier keer F1 kampioen Alain Prost en Sir Elton John.

Design en interieur

Het design van de Spyder werd dus toevertrouwd aan Zagato, en dat zie je meteen terug. De lijnen zijn scherper en gespierder dan bij de coupé, en de kortere wielbasis gaf de auto een meer dynamisch en compact voorkomen. Met de stoffen kap dicht oogde de Spyder als een elegante coupé, en met de kap open liet hij zien dat je niet alleen van snelheid hield, maar ook van zon en aandacht.

Binnenin kreeg de Spyder hetzelfde luxueuze interieur als de Biturbo coupés, compleet met houtfineer, leer dat net zo zacht was als een Italiaanse leren jas en natuurlijk een instrumentarium dat soms meer drama gaf dan de motor zelf. De cabrio had bovendien een wat exclusievere uitstraling – je kon het gevoel krijgen dat je in een mini-Ferrari zat, al hing er dan wel een iets minder betrouwbare reputatie aan vast.

Interieur van de Maserati Spyder uit 1994

Modelvarianten

Door de jaren heen verschenen verschillende varianten van de Maserati Spyder. Er was de originele Spyder, gevolgd door de Spyder i (met brandstofinjectie), en later de krachtigere Spyder 2.24v en Spyder 2.8. De Spyder bleef in productie tot 1994 en werd daarmee een van de langstlopende versies van de Biturbo-familie.

Maserati Spyder i

De brandstofinjectie variant van de Spyder werd geïntroduceerd in september 1986, met een verhoogd vermogen verhoogd van 185 PK. 297 exemplaren werden gebouwd, voor de restyling van 1990, waarbij het vermogen verder omhoog ging.

Biturbo Spyder (1984–1988) — eerste serie:

De Maserati Biturbo Spyder werd geproduceerd van 1984 tot 1986. In slechts bijna drie jaar productie werden slechts 276 exemplaren van dit model geassembleerd, waardoor het vrij zeldzaam is. 2,0-liter of 2,5-liter V6 twin-turbo, 180 pk, topsnelheid 215 km/u.

Spyder i (1986–1989) — brandstofinjectie:

Overgang naar brandstofinjectie in lijn met de rest van de Biturbo-familie. Verbeterde betrouwbaarheid ten opzichte van de carburateur-versie.

Spyder 90 / Spyder i (1989–1992) — herontwerp:

De Maserati Spyder 90, ook bekend als de Tipo AM333, werd geïntroduceerd in 1989 als een herontworp versie van de Biturbo Spyder. Vervaardigd door Zagato, verschilden deze auto’s van vorige modellen met bijgewerkte voor- en achterbumperontwerpen en grotere 15-inch lichtmetalen velgen. Onder de motorkap van de Maserati Spyder 90 zat een krachtige 2,0-liter V6 twin-turbo motor die 220 pk ontwikkelde. Productie van de Maserati Spyder 90 liep van 1989 tot 1992. Gedurende deze periode werden slechts 122 exemplaren van dit exclusieve model geproduceerd.

Spyder Zagato (1992–1994) — eindversie:

Finale evolutie van de Spyder-lijn met de meest geavanceerde motor en afwerking van de gehele reeks. 2,0-liter 24-klepper of 2,8-liter twin-turbo opties.

Vanaf 1990 kreeg de export versie een 2,8 liter V6 motor die 250 PK leverde (225 PK met katalysator) en een top haalde van 230 km/u. In 1991 kreeg de Spyder een flinke facelift. De 2-liter versie, voornamelijk bestemd voor de Italiaanse markt, kreeg broodnodige mechanische upgrades maar de 2.8-liter export versie bleef onder de motorkap eigenlijk hetzelfde. Het design van de auto werd wel aangepast met nieuwe, slankere koplampen, groter bumpers en dorpels, 16 inch zeven-spaaks velgen, meer aerodynamische buitenspiegels en een spoiler aan de basis van de voorruit.

Maserati Spyder uit 1994

In totaal werden 3.076 exemplaren gebouwd over een periode van tien jaar, waarmee een productierecord voor Maserati Spyders werd gevestigd. Per serie: circa 276 exemplaren eerste Spyder (1984–1988), circa 122 exemplaren Spyder 90 (1989–1992), rest als Spyder i en eindversies. Het productierecord voor open Maserati’s staat daarmee op naam van de Biturbo Spyder — meer dan alle eerdere Maserati open modellen gecombineerd.

De Spyder was Zagato’s eerste werk voor Maserati sinds de A6G/2000 van dertig jaar eerder. Drie decennia na de legendarische double-bubble A6G/54 keerde Zagato terug bij het Trident — een hereniging van twee Italiaanse legenden.

Concurrenten

De belangrijkste concurrenten van de Maserati Spyder waren de Mercedes-Benz SL (R107), de BMW 635CSi Cabrio, de Jaguar XJ-S Cabriolet en, in mindere mate, de Porsche 944 Cabrio. Waar de Duitsers degelijkheid en betrouwbaarheid boden, was de Maserati de flamboyante Italiaan die je charmeerde maar af en toe wat kuren had – zeg maar de James Bond van de boulevard.

Opvolgend model

Op het kortere Spyder-chassis werd later de sportieve hardtop Karif ontwikkeld. De Karif was daarmee de directe evolutie van het Spyder-platform — dezelfde 2.400 mm wielbasis, dezelfde mechanica, maar dan met een vaste dakconstructie voor maximale sportiviteit. Na de Karif eindigde de open Maserati-lijn totdat de Maserati Spyder 4200 GT in 2001 verscheen, ontworpen door Giugiaro. Dat model zette Maserati opnieuw stevig op de kaart en liet zien dat de traditie van elegante open sportwagens springlevend was.