Maserati Racing / Tipo 331 (1990-1991)

De Maserati Racing (Tipo 331) werd gepresenteerd door Maserati in december 1990. De racing was gebaseerd op de Biturbo uit 1981. Het model was een twee-deurs, vierpersoons sedan coupe met een twee liter V6-motor met twee turbo’s. Deze nieuwste versie van de Biturbo-familie kreeg een restyling met een neus die was geïnspireerd op de Shamal, maar het belangrijkste nieuws kwam onder de motorkap vandaan. De Maserati Racing was een opgevoerde versie van de 2.24v en was bedoeld om het gat tussen de Biturbo en de Maserati Shamal op te vullen.

De Maserati Racing kreeg dezelfde 24-kleppenversie van de twee-liter motor als twee jaar eerder gepresenteerd voor de 2.24v, maar er werden een aantal wijzigingen aangebracht. De krukas was nieuw, de drijfstangen waren lichter en de compressieverhouding werd verhoogd. Samen met gemodificeerde turbocompressoren maakte dit de Racing tot de krachtigste 2-liter productieauto ter wereld.

Ook de Getrag-versnellingsbak was nieuw en de auto was uitgerust met intelligente actieve schokdempers van Koni. Met een topsnelheid van 256 km/u en een acceleratie van stilstand naar 1.000 meter in slechts 5,9 seconden waren de prestaties van de Racing indrukwekkend.

Maserati Racing uit 1991

Geschiedenis en achtergrond

Aan het eind van de jaren ’80 had Maserati met de Biturbo-reeks een flinke stempel gedrukt, maar ook een reputatie opgebouwd die niet altijd positief was. De auto’s waren snel en spannend, maar ook berucht om hun grillige betrouwbaarheid. Om te laten zien dat Maserati nog steeds een sportwagenbouwer pur sang was, besloten de Italianen een extra scherpe variant te bouwen: de Maserati Racing.

In 1990 werd hij geïntroduceerd als een coupé die de allerlaatste technologische snufjes uit de Biturbo-stal kreeg. Denk aan een 24-kleppen versie van de 2.0 V6 Biturbo, een aangepaste ophanging, grotere remmen en een interieur dat de balans zocht tussen luxe en race-ambitie. De Racing werd maar 230 keer gebouwd, wat hem vandaag de dag tot een van de zeldzaamste Maserati’s maakt. Het was een auto bedoeld voor liefhebbers die het compromisloze van een Ferrari wilden, maar met het comfort van een Maserati en zonder de volle Ferrari-prijs.

Mooi kontje

Design en interieur

Qua uiterlijk was de Maserati Racing herkenbaar als een Biturbo, maar wel eentje die naar de sportschool was geweest. Hij kreeg bumpers in carrosseriekleur, sportievere skirts, bredere lichtmetalen velgen en een iets lagere houding op de weg. Het was allemaal subtiel, maar genoeg om kenners meteen duidelijk te maken dat dit geen doorsnee coupé was.

Binnenin werd het nog interessanter: de Racing kreeg Recaro-sportstoelen die je stevig vastklemden, en het stuur was iets compacter en dikker, wat meteen meer racegevoel gaf. Natuurlijk was er volop leer en Alcantara aanwezig, want Maserati blijft Maserati, maar de focus lag meer op sportiviteit dan op pluche luxe. Het dashboard zat vol met meters die je een piloot-complex gaven, van turbodruk tot olietemperatuurm, en dat maakte duidelijk dat de Racing bedoeld was om serieus te sturen.

Maserati Racing

Concurrenten

De Maserati Racing moest het opnemen tegen auto’s als de BMW M3 (E30), de Lancia Delta Integrale Evoluzione, en in zekere zin ook de Porsche 944 Turbo. Al die auto’s hadden hun eigen trouwe schare fans, maar de Maserati Racing bood iets wat de anderen niet hadden: die heerlijke, rauwe combinatie van Italiaanse flair, turbogeweld en exclusiviteit.

De Racing is niet alleen zeldzaam, maar ook een van de laatste auto’s die nog echt de wilde kant van de Biturbo-filosofie lieten zien. Het is een beetje alsof Maserati dacht: “We weten dat dit hoofdstuk bijna klaar is, laten we nog één keer alles uit de kast trekken.”

Een ander grappig feitje: de auto werd soms gekscherend de “Maserati’s M3” genoemd, omdat hij qua formaat en prestaties dicht in de buurt kwam van de legendarische BMW M3 E30. Alleen had de Racing dat typische Italiaanse temperament, inclusief een soundtrack die je buren gegarandeerd wakker hield – of ze het nu leuk vonden of niet.

Van de Racing zijn slechts 230 exemplaren gebouwd tussen 1990 en 1992 naar een design van Gandini en deze auto was bestemd voor de Italiaanse markt. Later vonden een aantal modellen hun weg binnen Europa (Frankrijk, Zweden, Denemarken, Duitsland en Nederland). Het doel van dit model was om sommige hardware ontwikkelingen en verbeteringen te testen voordat deze toegepast zouden worden op de Ghibli II en de Shamal.

Een direct opvolger in naam kwam er niet. Wel nam de Maserati Ghibli II (1992) de rol van compacte, sportieve coupé over. Die kreeg sterk verwante techniek en was feitelijk de spirituele erfgenaam van de Racing, maar dan net wat verfijnder en meer geschikt voor dagelijks gebruik.