MASERATI KHAMSIN / TIPO AM120 (1963–1975)

De Maserati Khamsin (Tipo AM120) werd geïntroduceerd in de herfst van 1972 tijdens de autoshow van Turijn als een Bertone prototype. Het jaar erna stond de Khamsin op de autoshow van Parijs met een Maserati badge erop.

Het model is vernoemd naar de hete Noord-Afrikaanse woestijnwind die door Egypte en Libië waait. De Khamsin was een opmerkelijk voertuig, het was niet alleen het laatste werk van Giulio Alfieri als hoofd van de technische afdeling van Maserati, het was ook Maserati’s eerste in serie geproduceerde auto die door Bertone werd ontworpen.

Productie startte in 1974 en de 1635 kilo wegende Italiaan werd geleverd met een 320 PK sterke 4,9 liter V8 onder de motorkap die alle power naar de achterwielen stuurde. Dit resulteerde in een topsnelheid van 270 km/u. De carrosserie van de Khamsin had veel weg van een plattere en lagere Ghibli, ook een ontwerp van Bertone.

Maserati Khamsin

Geschiedenis en achtergrond

De Maserati Khamsin verscheen in 1974 als een van de meest uitgesproken GT’s die het merk ooit heeft gebouwd. De naam verwijst naar een woestijnwind uit Egypte, en dat was niet voor niets: Maserati wilde een auto die exotisch, krachtig en een tikje onvoorspelbaar was. Ontwikkeld in de tijd dat Maserati onder de vleugels van Citroën viel, combineerde de Khamsin Italiaanse flair met Franse techniek. Het model moest de opvolger worden van de Ghibli, maar met een modernere insteek en meer comfort.

De jaren zeventig waren roerig voor Maserati, met oliecrises, veranderende markten en de financiële problemen van Citroën. Toch zette het merk door en presenteerde het de Khamsin op de autosalon van Turijn in 1972 als prototype. De productieversie volgde twee jaar later en was bedoeld om de strijd aan te gaan met grootheden als de Ferrari 365 GT4 2+2 en de Lamborghini Espada. Ondanks zijn kwaliteiten bleef de Khamsin echter zeldzaam, vooral door de economische omstandigheden en de terughoudendheid van klanten om in tijden van benzineschaarste een dorstige V8 te kopen.

Interieur Maserati Khamsin

Design en interieur

De Khamsin werd ontworpen door Marcello Gandini bij Bertone, de man die ook verantwoordelijk was voor iconen als de Lamborghini Miura en Countach. Het design was hoekig en strak, typisch jaren zeventig, maar tegelijkertijd elegant. Het meest opvallende element was de achterzijde, met een volledig glazen paneel waarin de achterlichten zwevend leken te hangen. Een designtrekje waar je vandaag de dag nog steeds je mond van open laat vallen.
Binnenin combineerde de Khamsin luxe met sportiviteit.

De eerste versies waren duidelijk beïnvloed door Citroën, met hydraulische systemen voor stuurbekrachtiging, remmen, koplampen en zelfs de verstelbare stoelbediening. Het dashboard had een modernistische uitstraling, met veel meters en schakelaars die de bestuurder het gevoel gaven een straaljager te besturen.

Later, na het vertrek van Citroën, werden sommige van die eigenzinnige Franse oplossingen weer ingeruild voor een meer conventionele Maserati-aanpak. Wat bleef was een royale 2+2-indeling, veel leer, en dat gevoel van exclusiviteit dat je alleen in een Maserati tegenkomt.

Modelvarianten

Khamsin Europese specificatie (1974–1982):

435 exemplaren geproduceerd van 1974 tot 1982. Vijfbaks handgeschakeld, 320 pk, topsnelheid 270–275 km/u. Glazen achterruit als standaard.

Khamsin Amerikaanse specificatie (1975–1980):

De gefederaliseerde Khamsin ging op verkoop in 1975. Deze modellen vereisten het plaatsen van een massieve versie van het glazen staartpaneel. De achterlichten moesten naar beneden worden verplaatst, naar de voormalige locatie van de achterbumpers.

Khamsin 1977 facelift:

In 1977 voegde een milde facelift drie horizontale lamellen toe aan de neus van de Khamsin voor betere koeling. Binnenin bracht het een opnieuw gestyleerd dashboard en een nieuw gevoerd stuurwiel.

Concurrenten

De Khamsin ging de strijd aan met de Ferrari 365 GT4 2+2, de Lamborghini Espada en de Aston Martin V8 Vantage. Allemaal auto’s die comfort en prestaties combineerden, maar geen van hen had dat spectaculaire glazen achterpaneel van de Maserati.

De bijzonder glazen achterzijde

Bijzonderheden aan de Maserati Khamsin

Het model had een aantal bijzonderheden zoals DIRAVI variabele stuurbekrachtiging, voor extra hulp bij het inparkeren. Dit was een erfenisje van Citroën. Het glazen achterpaneel tussen de achterlichten zorgde voor beter zicht naar achteren. Andere innovaties voor die tijd waren hydraulische stoelen en een verstelbaar stuur. Standaard had de Khamsin airconditioning.

Opvolgend model

De opvolger was de Maserati Shamal. De Shamal verscheen pas in 1989 — zeven jaar na het einde van de Khamsin-productie. In de tussenliggende jaren had Maserati geen frontmotor V8 gran tourer in zijn gamma, een leegte die de Biturbo-familie nooit volledig kon opvullen. Er werden slechts 430 exemplaren van de Khamsin gebouwd. De traditionele Gran Turismo-configuratie van het model, een grote sportwagen met voorin geplaatste motor en achterwielaandrijving, luidde het einde in van een tijdperk dat pas eind jaren negentig zou terugkeren met de 3200GT.