De Maserati Indy (Tip AM116) was een eerbetoon aan de twee opeenvolgende overwinningen van de Maserati 8CTF-raceauto’s in de beroemde race van 500 mijl op de Indianapolis Speedway in 1939 en 1940. Maserati toonde de Indy voor het eerst op de autoshow van Turijn in 1969 als opvolger van de Mexico en Quattroporte.

Geschiedenis en achtergrond

De Maserati Indy verscheen in 1969 en was bedoeld als elegante maar sportieve opvolger van de Mexico en Sebring. De naam was een ode aan de legendarische overwinningen van Maserati in de Indianapolis 500 van 1939 en 1940 met de 8CTF – een subtiele hint dat dit niet zomaar een luxe GT was, maar eentje met serieuze racegenen. Maserati zat eind jaren zestig in een overgangsperiode: de klassiek ronde lijnen van de vroege jaren maakten plaats voor modernere, strakkere ontwerpen die beter pasten bij de tijdgeest. De Indy moest een comfortabele 2+2 zijn die niet alleen de Ferrari 365 GT 2+2 kon uitdagen, maar ook een wat groter publiek kon aanspreken dan de exclusieve Ghibli.

De auto werd gepresenteerd op de Salon van Genève in 1969 en kreeg meteen lovende reacties vanwege zijn mix van prestaties, ruimte en stijl. Hij was net wat praktischer dan de Ghibli, met meer hoofdruimte en een echte achterbank waar je ook daadwerkelijk iemand in kon zetten. Voor Maserati was de Indy een belangrijk model om de balans te vinden tussen pure sportiviteit en dagelijkse bruikbaarheid – al moet gezegd worden dat een Indy in de file nog steeds meer van je portemonnee vroeg dan van je geduld.

Design en interieur

Het ontwerp van de Indy kwam uit de pen van Vignale en liet zien dat strakke lijnen prima samengingen met Italiaanse elegantie. Het front had een lage neus met pop-up koplampen en een dunne grille die de auto een serieuze, bijna norse blik gaf. De lange motorkap en de vloeiende daklijn liepen over in een vrij rechte, maar smaakvol afgewerkte achterzijde. Het was duidelijk een kind van zijn tijd, maar een dat nog steeds fris oogt.

Binnenin was de Indy royaal bekleed met leer en hout, zoals je van een Maserati mag verwachten. Het dashboard was overzichtelijk, met een batterij aan ronde meters die de bestuurder het idee gaven in een cockpit te zitten. De stoelen boden meer comfort dan die van de Ghibli, waardoor lange ritten naar de Côte d’Azur prima te doen waren – mits je regelmatig langs het tankstation reed, want zuinig kon je hem niet noemen.

De standaarduitrusting omvatte een in twee richtingen verstelbare stuurkolom, antidiefstal stuurslot, lederen bekleding, getinte elektrische ramen, verstelbare stoelen, mistlampen, verwarmde achterruit, hoofdsteunen en een op het dashboard gemonteerde klok voor de passagier. Stuurbekrachtiging was echter een optionele extra, net als de automatische versnellingsbak en de radio. In 1973 nam de Indy het remsysteem over van Citroën, die de nieuwe eigenaar van Maserati was geworden.

Modelvarianten

De Indy werd geleverd met verschillende motoren die gedurende de productieperiode steeds krachtiger werden. Er waren uitvoeringen met 4.2, 4.7 en 4.9 liter V8’s, waarmee klanten genoeg keuze hadden tussen “snel”, “nog sneller” en “houd je vast, daar gaan we”.

In 1969 was het model alleen verkrijgbaar met een 4,2 liter V8. Vanaf 1970 kwam daar een model bij met een 4,7 liter en in 1972 kwam daar de Ghibli SS bij met een 4,9 liter V8 die 320 PK leverde. Vanaf 1974 werd alleen de 4,9 liter nog toegepast. In totaal werden er 1102 exemplaren van de Indy gebouwd.

Concurrenten

De Indy nam het op tegen:

• Ferrari 365 GT 2+2
• Lamborghini Espada
• Aston Martin DBS V8

Allemaal auto’s die probeerden diezelfde magische mix van luxe en prestaties te bieden.

Een leuk weetje is dat Maserati bij de introductie van de Indy graag benadrukte dat je achterin écht volwassenen kon vervoeren, iets wat vaak met een korrel zout moet worden genomen bij sportieve 2+2’s. En inderdaad, je kon er daadwerkelijk twee vrienden kwijt zonder dat ze klem kwamen te zitten. Nog zo’n detail: de Indy was een van de laatste modellen die nog echt door Vignale werd ontworpen, voordat het carrosseriebedrijf in 1973 opging in De Tomaso’s imperium. Daarmee is de Indy ook een soort afscheidsgroet van een van de klassieke Italiaanse designhuizen.

Na de Indy kwam de Maserati Kyalami in 1976, die weer een andere richting insloeg en minder strak oogde dan de Indy. Waar de Indy finesse en elegantie bracht, was de Kyalami wat hoekiger en meer jaren zeventig in uitstraling.

MODELINFORMATIE

PRESTATIES TOPMODEL

Garages en specialisten

• Hier kan uw bedrijf staan
• Montagna d’Oro - Oosterwoldespecialist
• Speed 8 Classics - Mallespecialist
• Stalling Bollenstreek - Voorhoutspecialist
• Stoffeerderij C. van Straaten en Zn. - Woerdenspecialist
• Tony de Bruijn bekledingen - Roosendaalspecialist
• Witmer & Odijk - Warmondspecialist

Clubs, fora en verenigingen

• Koninklijke Nederlandse Automobiel Club
• Maserati Chat Nederland
• Maserati Club Holland
• Oldtimer en Classic Car Club Heel
• Veenendaalse Oldtimer Club
• Vlaamse Vehikel Klub

Ook interessant

• 

  Italiaanse straatbarbecue in Londen

• 

  Schitterende Maserati A6GCS wordt geveild

• 

  Over Brazilië, Puma en oranje