Maserati 2.0i / 2.24v Tipo AM330/C / AM552 / AM562 (1981–1994)

Officieel werd de Maserati Biturbo op 14 december 1981 voor het eerst getoond. De Biturbo was de auto die Maserati een nieuwe impuls gaf door het opnieuw invoeren van de 2,0 liter klasse. De verkoop werd gestart in april 1982 in Italië.

Het model had een compacte vierdeurs coupé body ontworpen door freelance ontwerper Pierangelo Andreani. Het model was 4,15 meter lang en had een wielbasis van 2,5 meter. Het interieur was luxueus met ruimte voor vier personen in een atmosfeer gedomineerd door leer en hout.

Maserati biturbo I

Geschiedenis en achtergrond

De Maserati Biturbo kwam in 1981 op de markt en wordt vaak gezien als de auto die Maserati zowel redde als bijna de nek omdraaide. Het idee achter de Biturbo was briljant: een relatief compacte, betaalbare sportcoupé die het merk toegankelijk moest maken voor een breder publiek. Onder leiding van Alejandro De Tomaso koos Maserati voor een gedurfde strategie: in plaats van dure, exclusieve modellen te bouwen voor een handjevol rijke klanten, wilde men met de Biturbo concurreren met BMW en Mercedes. De naam zegt het eigenlijk al: onder de kap lag een V6-motor met twee turbo’s, een primeur in serieproductieauto’s.

De introductie was een klapper: eindelijk kon je een Maserati rijden zonder dat je er een villa voor hoefde te verkopen. Alleen… de auto bleek al snel berucht vanwege zijn twijfelachtige betrouwbaarheid. Van lekkende turbo’s en eigenwijze elektronica tot roestgevoelige carrosserieën, de Biturbo kreeg al snel een reputatie die menig eigenaar tot wanhoop dreef. Toch moet gezegd: de auto’s reden fantastisch als ze het deden, met veel vermogen en dat heerlijke gevoel dat alleen een Italiaanse sportwagen je geeft.

Interieur van de eerste versie

Design en interieur

Qua uiterlijk was de Biturbo een kind van de jaren ’80: hoekige lijnen, een compact koetswerk en een duidelijk zakelijk profiel. De carrosserie werd ontworpen door Pierangelo Andreani, en had meer weg van een Italiaanse interpretatie van de BMW 3-serie dan van de flamboyante Maserati’s uit de jaren ’70. Het design was ingetogen, bijna bescheiden, maar de grote grille met drietand en de gespierde houding verrieden dat dit geen doorsnee coupé was. Binnenin was de sfeer totaal anders: Maserati overlaadde de Biturbo met luxe. Denk aan leer, hout en een horlogestijl-klokje op het dashboard dat inmiddels een cultstatus heeft. Waar Duitse concurrenten kozen voor degelijkheid en eenvoud, ging Maserati voor glamour en flair.

Modelvarianten

De Biturbo was de basis voor een hele reeks modellen: van de oorspronkelijke coupé tot sedans, cabrio’s en speciale uitvoeringen. Er kwamen varianten als de Biturbo S (met intercoolers), de Biturbo Si, de Biturbo 222, en de Biturbo Spyder. In feite werd de Biturbo de kapstok waaraan Maserati in de jaren ’80 en begin jaren ’90 al hun modellen ophing.

Biturbo origineel (1981–1983) — de pionier:

De eerste Biturbo-versie werd geïntroduceerd in december 1981 als tweedeurs coupé. Het was uitgerust met een 2,0-liter twin-turbo V6-motor die circa 185 pk produceerde.

Biturbo S (1982–1985) — de sportievere versie:

In 1983 had de krachtigere Biturbo S twin-intercoolers, te herkennen aan twee NACA-luchtinlaten op de motorkap. Circa 220 pk.

Biturbo i / Si (1986–1988) — brandstofinjectie:

In 1986 en 1987 werden beide versies bijgewerkt met brandstofinjectie als de Biturbo i en Biturbo Si.

222 / 222E (1988–1993) — na de herontwerp:

Onder de motorkap van de Maserati 222 E zat een 2.790 cc twin-turbocharged V6-motor die 225 pk ontwikkelde bij 5.500 rpm, waarmee de auto een topsnelheid van 220 km/u haalde. De productie van de Maserati 222 E liep van 1988 tot 1993, waarbij 722 exemplaren van dit model werden geproduceerd. 

222 SE / SR (1991–1993) — finale evolutie:

In 1991 ontving de 222 SE een update met nieuwe koplampen, een grille, zeven-spaaks lichtmetalen velgen en een nieuwe aerodynamische spoiler aan de basis van de voorruit. Deze bijgewerkte versie werd aangeduid als de 222 SR. Onder de engineeringsverrichtingen van de 222 SR was de nieuw ontwikkelde "intelligente" ophanging, beschikbaar als optie. 

2.24v (1990–1994) — topmodel coupé:

Alle Maserati-modellen vanaf de introductie van de Biturbo in 1981 tot 1997 waren gebaseerd op de originele Biturbo-architectuur, waaronder de coupés als de 2.24v. De 2.24v had 24 kleppen (4 per cilinder) en was het krachtigste Biturbo-coupé-model.

De V6 van de Maserati Biturbo I

De krachtbron was een V6-motor met twee turbo's, uniek voor een straatauto. De 1995 cc versie leverde 180 PK en was bedoeld voor de zwaar belaste thuismarkt, terwijl een 2491 cc blok met 190 PK was gereserveerd voor de export versies. De tweede serie werd geïntroduceerd in juli 1985. Van de I en II serie werden in totaal 9.206 exemplaren gebouwd.

De Maserati Biturbo was de eerste ooit productieauto met een twin-turbocharged motor. Een technologische primeur die de automobielwereld fundamenteel veranderde — vrijwel elke moderne turbomotor is een afstammeling van het concept dat Maserati in 1981 introduceerde.

Alle Maserati-modellen van 1981 tot 1997 waren gebaseerd op de originele Biturbo-architectuur. Zestien jaar op hetzelfde basisplatform — langer dan de meeste concurrenten ooit op één platform doorgingen.

Maserati Biturbo E

De Biturbo E werd gemaakt voor de exportmarkten (vandaar de "E"), met een 2,5-liter motor. De 2,0-liter motor was voor de thuismarkt vanwege de zware belasting op auto's met grote motoren. Behalve de motor was de Biturbo E vergelijkbaar met de gewone versie en er werden 4.577 van gebouwd.

Concurrenten

De Maserati Biturbo moest de strijd aangaan met auto’s als de BMW 3-serie (E30), de Mercedes-Benz 190 (W201) en in zekere zin ook de Jaguar XJ-S in de hogere regionen. In theorie had de Maserati meer flair, maar in de praktijk wonnen de Duitsers vaak op betrouwbaarheid.

De Biturbo was officieel de eerste productieauto ter wereld met een dubbel turbosysteem. Daarmee liep Maserati technisch gezien voor op merken die later met twin-turbo’s pronkten. De beroemde klok op het dashboard was echter vaak nog het betrouwbaarste onderdeel van de hele auto.

De Maserati Biturbo werd in de loop van de jaren doorontwikkeld en kreeg talloze opvolgers binnen dezelfde familie, zoals de 222, de 430, de Shamal en uiteindelijk de Ghibli II. Je zou kunnen zeggen dat de Biturbo meer een platform was dan een enkel model.