Maserati 420 / 422 / 425 / 430 Tipo AM332 (1983–1994)

Twee jaar na de introductie van de Biturbo kwam Maserati met de Maserati Biturbo 420. Een vier-deurs familie-versie. Deze auto had een langere wielbasis en hoewel de het model verder leek op de eerdere Biturbo was alleen de neus identiek. Daarnaast was de 420 zo'n 100 kg zwaarder dan zijn tweedeurs voorganger.

Maserati 420

Geschiedenis en achtergrond

In de jaren tachtig zat Maserati in een bijzondere fase. De Biturbo had de merknaam weer op de kaart gezet, maar vooral in Italië zelf was er behoefte aan een variant die aansloot bij de fiscale spelregels. In Italië waren auto’s met meer dan twee liter motorinhoud namelijk zwaar belast, en dus bedacht Maserati een slimme oplossing: de Maserati 420. Het getal verwijst naar de combinatie van de 4-deurs carrosserie en de 2.0-liter V6 Biturbo-motor.

Zo konden Italiaanse klanten genieten van de luxe en sportiviteit van een Maserati sedan, zonder dat hun bankrekening meteen in de fik vloog bij de belastingdienst. De 420 verscheen in 1985 en werd uitsluitend verkocht op de thuismarkt. Hoewel hij geen wereldveroveraar was, was de 420 een belangrijke schakel in de overlevingsstrategie van Maserati in de turbulente jaren van De Tomaso’s leiding.

Design en interieur

Van buiten lijkt de 420 sterk op zijn grotere broer, de Maserati 425, maar dan net wat compacter onder de motorkap. Het vertrouwde Giugiaro-ontwerp met strakke lijnen en een hoekige sedanlook oogt zakelijk en degelijk, maar de Maserati-badge en de subtiele details verraden dat dit geen doorsnee zakenauto was.

Binnenin ging Maserati volledig los met leer en hout. Het interieur had alles wat een Italiaanse zakenman in de jaren tachtig nodig had: een klassieke analoge klokkenwinkel, comfortabele zetels en de geur van handgemaakt leer. Vergeet echter niet dat de technologie soms net zo Italiaans eigenwijs was als de espresso-apparaten in Milaan, dus de elektrische snufjes werkten wanneer ze daar zelf zin in hadden.

De geometrische lijnen van de Biturbo begonnen enigszins gedateerd te lijken naarmate het decennium vorderde, dus gaf De Tomaso Marcello Gandini opdracht de auto te faceliften. De eerste make-over werd progressief geïntroduceerd tussen 1987 en 1989 en omvatte een hogere, meer afgeronde voorgrill, diepere bumpers en zijskirts. Een completere Gandini facelift werd geïntroduceerd in 1991, met meer aerodynamische hulpmiddelen waaronder een aerofoil aan de basis van de voorruit die de ruitenwissers gedeeltelijk verborg, diepere zijskirts en een kofferspoiler. Het interieur was met de hand bekleed in rood leder, aangebracht op het centrale deel van de stoelen, middenconsole, dashboard en armleuningen. Handwerk en Italiaanse luxematerialen waren in elk model standaard — het sterkste argument van de Biturbo-sedan tegenover zijn BMW en Mercedes-concurrenten.

Interieur Maserati 420

Modelvarianten

De 420 was beschikbaar in verschillende smaken. Naast de standaard 420 kwam er ook een 420 S, die wat meer pit had dankzij een krachtigere versie van dezelfde 2.0 V6 Biturbo. Later werd de lijn verfijnd en kwamen er subtiele updates in uitrusting en techniek, maar het concept bleef hetzelfde: een compacte, fiscaal slimme Maserati sedan voor de Italiaanse markt.

425 (1983–1989) — de eerste vierdeurs Biturbo:

Er werden in totaal 2.372 exemplaren van de 425 gemaakt, inclusief latere brandstofinjectie en katalysator-uitgeruste 425i-modellen. Topsnelheid 230 km/u, 0-100 km/u in 6,6 seconden.

420 / 420i / 420S (1985–1988) — Italiaanse belastingvariant:

Italiaanse markt sedans met de belastinggereguleerde 2,0-liter V6 werden 420 genoemd, de carburateur 180 pk 2,0-liter V6; 420i, de brandstofinjectie 2,0-liter 190 pk V6 (1986+), of de 210 pk 420S. Van 1986 adopteerde de 420 een Weber brandstofinjectiesysteem, waarmee het de 420i werd. In slechts twee jaar productie van 1985 tot 1986 werden 1.686 exemplaren van de Maserati 420 geproduceerd.

422 (1988–1994) — de herontworpen 420:

De 422 werd in 1988 geïntroduceerd als vervanger voor alle eerdere versies van de 420 vierdeurs-familie, inclusief de 420 Si waarvan zijn mechanica was afgeleid. De auto werd herontwopen met een nieuwe voorgrill, spiegels en vijf-bout lichtmetalen velgen.

4.24v (1990–1994) — de 24-klepper sedan:

In 1990 spiegelde de 4.24v de tweedeurs 2.24v, met de nieuwste vier-kleppen-per-cilinder, vier bovenliggende nokkenas V6-motor. Stylingverbeteringen met verduisterd chroomtrim, specifieke bumpers en dorpels en een discrete spoiler op de kofferbak gaven het een sportieve maar verfijnde allure.

430 (1987–1994) — het export-topmodel:

De 430 werd gelanceerd in 1987 om naast de 425 te worden verkocht, en verving het uiteindelijk in 1989. Het was uitgerust met de nieuwe 2,8-liter brandstofinjectie motor van de 228 en was voornamelijk bedoeld voor exportmarkten. Het vermogen bereikte 250 pk voor versies zonder katalysator, en de topsnelheid naderde 240 km/u.

430 4v (1991–1994) — eindversie:

De nieuwe vier-kleppen-per-cilinder koppen werden op de 430 geadopteerd vanaf 1991, waardoor het vermogen toenam tot 279 pk. De auto droeg de 430 4v naamplaat, om het te onderscheiden van het drie-klepper model dat werd voortgezet. Slechts 995 exemplaren werden gebouwd tussen 1987 en 1994.

Maserati 420i/420s

Oorspronkelijk werd de 420 alleen gebouwd met de 2.5 liter motor (zoals de 425), maar Maserati voegde al in 1985 snel een twee-liter 420-model toe voor de Italiaanse markt. Het jaar erna werd, als gevolg van de populariteit van de 420, een nog krachtigere versie gebouwd: de 420S. De 420S had betere handling en een andere intercooler.

Late versie van de Maserati 420, te herkennen aan de spaakvelgen

Concurrenten

De Maserati 420 nam het vooral op tegen de sportieve sedans van BMW en Mercedes. Denk aan de BMW 3-serie en 5-serie met zescilinder motoren en de Mercedes 190E. Qua prijs en imago zat de 420 in een eigen niche: exclusiever en exotischer, maar ook wat temperamentvoller in betrouwbaarheid.

Veel Italiaanse klanten kozen de 420 om de belastingdienst te slim af te zijn. In feite betaalde je dankzij die 2.0 V6 maar een fractie van de kosten die je kwijt zou zijn met een 2.5 of 2.8 liter versie. Daarnaast kreeg de auto in zijn tijd weleens de bijnaam la berlina col trucco – oftewel “de sedan met een trucje” – omdat hij eigenlijk een volwaardige Maserati was, vermomd in een fiscaal vriendelijke verpakking.

Opvolgend model

De technische ruggengraat van de vierdeurs Biturbo's — motor, aandrijflijn, ophanging — werd gebruikt voor de Quattroporte IV. De 430 4v was daarmee de directe technische voorloper van de Quattroporte IV die in 1994 verscheen. De vierdeurs Biturbo-sedan-lijn eindigde definitief met de 430 4v in 1994.