De Lamborghini Urraco werd gebouwd tussen 1973 en 1979 en was ontworpen door Marcello Gandini, van Bertone. De sportieve auto werd in 1970 op de autoshow van Turijn gepresenteerd maar kwam pas in 1973 op de markt voor potentiële kopers. Reden hiervoor was de zwakke financiële positie van de bouwer en de net uitgebroken oliecrisis.

Het model was een zogenaamde 2+2 maar de achterbank mocht eigenlijk geen naam hebben en bood net genoeg ruime voor een paar cavia’s. De auto was ontworpen als een goedkoop alternatief voor de Lamborghini Miura en concurreerde met de Ferrari Dino en de Maserati Merak.

Geschiedenis en achtergrond

De Lamborghini Urraco werd in 1970 voor het eerst getoond op de Turijn Auto Show en kwam in 1973 officieel op de markt. Waar Lamborghini tot dan toe vooral bekendstond om extreme V12-supercars zoals de Miura en de Countach, was de Urraco bedoeld als een meer compacte en relatief betaalbare sportwagen die direct de concurrentie moest aangaan met modellen als de Ferrari Dino 308 GT4 en de Porsche 911.

Ontworpen door Marcello Gandini bij Bertone, kreeg de auto een scherp, modern lijnenspel dat volledig paste bij de designtaal van de jaren ’70. De naam “Urraco” verwijst naar een klein, vechtrijp stierenras, passend binnen de traditie van Lamborghini. Hoewel de auto veel lof oogstte vanwege zijn styling en middenmotor-layout, kampte hij met productievertragingen, kwaliteitsproblemen en de oliecrisis van de jaren ’70. Daardoor bleef het succes commercieel beperkt. Toch wordt de Urraco gezien als een belangrijk model omdat hij de basis legde voor latere V8-modellen van Lamborghini, zoals de Silhouette en de Jalpa.

De krachtbron van de Urraco

Deze nieuwe V8 had was een klein pittig beestje: een compacte 2,5 liter, volledig in lichtmetaal gemaakt, met één bovenliggende nokkenas per cilinderrij. Het vermogen was een indrukwekkende 220 pk en trok zonder problemen door tot toerentallen boven de 8.000 o/m. Het was een exotischer model dan de Ferrari-V8 van zijn rivaal, de Dino 308 GT4. Schakelen verliep stroef, het koppel viel wat tegen, maar het lekkere geluid van de V8 en zijn dynamisch evenwicht compenseerden dit uitstekend. De topsnelheid is een stevige 280 km/u en de sprint naar de 100 doet de Urraco in 5,6 seconden.

Modelvarianten van de Urraco

De Urraco verscheen in verschillende varianten:

• Urraco P200 – alleen geleverd in Italië om belastingvoordelen te benutten, met een kleinere V8.
• Urraco P250 – de standaardversie met 2,5-liter V8.
• Urraco P300 – de krachtigste versie, geïntroduceerd in 1975, met verbeterde motor en prestaties.

In totaal werden er 791 exemplaren gebouwd, waarvan 21 P111’s voor de Amerikaanse markt en 66 P200’s. Beide werden specifiek gemaakt om aan respectievelijk de Amerikaanse en Italiaanse wetgeving te voldoen die alles te maken heeft met emissie-restricties. De auto diende ook als basis voor de Lamborghini Silhouette en de Lamborghini Jalpa.

Design en interieur

Het design van de Urraco werd een toonbeeld van Italiaans modernisme. Met zijn strakke, wigvormige lijnen, pop-up koplampen en een lage, agressieve neus ademde de auto pure sportiviteit. De motor lag centraal achter de bestuurder, wat zorgde voor optimale gewichtsverdeling en een pure rijbeleving. De kenmerkende lamellen over de achterruit gaven niet alleen een futuristisch uiterlijk, maar dienden ook een praktisch doel om de motorruimte koel te houden.

Het interieur was minimalistisch maar functioneel en bood plaats aan vier inzittenden in een 2+2-configuratie, al waren de achterstoelen vooral geschikt voor bagage of kleine passagiers. Het dashboard was strak en voorzien van ronde instrumenten die in een sportieve lay-out rondom de bestuurder waren geplaatst. Leren bekleding en hoogwaardige materialen zorgden voor een luxe uitstraling, terwijl de zitpositie laag en sportief was, typerend voor een middenmotor-sportwagen.

Concurrenten

De belangrijkste concurrenten van de Lamborghini Urraco waren de Ferrari Dino 308 GT4, de Maserati Merak en de Porsche 911 Carrera. Hoewel de Urraco qua prestaties uitstekend kon meekomen, verloor hij op betrouwbaarheid en bouwkwaliteit, wat zijn commerciële succes beperkte.

Een bijzonder feit is dat de Urraco oorspronkelijk bedoeld was om Lamborghini toegankelijker te maken voor een breder publiek, maar door de hoge productiekosten en beperkte oplage bleef hij toch exclusief. Bovendien werd de Urraco vaak gezien als “de vergeten Lamborghini”, omdat hij overschaduwd werd door de Countach. Inmiddels is dat beeld bijgesteld en zien verzamelaars de Urraco als een belangrijk historisch model dat de weg effende voor latere Lamborghini’s met V8-motoren.

De Urraco werd in 1976 opgevolgd door de Lamborghini Silhouette, die sterk op de Urraco was gebaseerd maar als Targa werd aangeboden. Uiteindelijk leidde deze lijn tot de Lamborghini Jalpa, die in de jaren ’80 de rol van instapmodel vervulde.

MODELINFORMATIE

PRESTATIES TOPMODEL

Garages en specialisten

• Hier kan uw bedrijf staan
• Speed 8 Classics - Mallespecialist
• Stalling Bollenstreek - Voorhoutspecialist
• Stoffeerderij C. van Straaten en Zn. - Woerdenspecialist
• Tony de Bruijn bekledingen - Roosendaalspecialist
• Witmer & Odijk - Warmondspecialist

Clubs, fora en verenigingen

• Koninklijke Nederlandse Automobiel Club
• Lamborghini Club Nederland
• Oldtimer en Classic Car Club Heel
• Veenendaalse Oldtimer Club
• Vlaamse Vehikel Klub

Ook interessant

• 

  Brits stel rijdt met klassieke Bentley door de VS

• 

  Designhuis Bertone failliet

• Maserati 224 4v, opknappertje