Hillman Minx
De Hillman Minx was een serie van middelgrote familie-auto’s die onder het Hillman-merk werd geproduceerd door de Rootes Group tussen 1932 en 1970. Er zijn vele versies van de Minx verschenen in de loop der jaren, evenals diverse-badge engineered versies die onder de merken Humber, Singer en Sunbeam merken werden verkocht.
Geschiedenis en achtergrond
De Hillman Minx verscheen in 1931 en groeide uit tot een van de meest iconische middenklassers van Rootes Group. Destijds was de Britse markt volgestouwd met kleine, ouderwetse auto’s, en de Minx bracht verfrissende moderniteit: een degelijk chassis, ruime binnenruimte en een techniek die betrouwbaar genoeg was om jarenlang te rijden zonder al te veel drama. In de decennia daarna evolueerde de Minx van een eenvoudige viercilinder in een compacte sedan tot een volwaardige middenklasser met verschillende motoren, stijlvolle lijnen en een reeks uitvoeringen die uiteenliepen van basismodellen tot relatief luxe varianten.
De Minx was geliefd om zijn degelijkheid, overzichtelijke techniek en veelzijdigheid. Britse gezinnen waardeerden hem vanwege de betrouwbaarheid, maar ook autoliefhebbers konden hem waarderen door het comfortabele rijgedrag en de eenvoud waarmee hij aangepast of onderhouden kon worden. Gedurende zijn lange carrière van de vroege jaren dertig tot in de vroege jaren zeventig, werd de Minx telkens gemoderniseerd, zodat hij altijd up-to-date aanvoelde, zonder ooit pretentieus te worden.
Voor het grootste deel van de jaren zestig was dit model en zijn varianten verantwoordelijk voor de grootste verkoopaantallen van de ‘Audax’-familie. De laatste versie van dit model was de New Minx uit 1967, die deel uitmaakte van de ‘Arrow-familie en in wezen een basisversie van de Hillman Hunter was. In het algemeen was de Minx verkrijgbaar als een vierdeurs sedan en station wagon, met een 1496-cc motor. De Hillman Super Minx was een iets groter model dat werd aangeboden tijdens het Audax-tijdperk. Gedurende de gehele levensduur van de Minx was er meestal een station wagon leverbaar en tussen 1954 en 1965 was er ook een korte wielbasis station wagon met de naam Hillman Husky en een busje bekend als de Commer Cob.
Het merk Minx werd kort nieuw leven ingeblazen – samen met de ‘Rapier’-modelnaam, zoals toegepast op de Sunbeam Rapier versie van de Audax-familie als een speciale editie van de Talbot Alpine / Talbot Solara auto’s, geproduceerd door Chrysler Europe na de overname van de Rootes Group door het Amerikaanse concern.
Vooroorlogse Minx
Het eerste model werd in 1932 geïntroduceerd met een geperste stalen carrosserie op aparte chassis en een 30 PK sterke 1185 cc motor die werd aangestuurd door een vier-versnellingsbak. In 1934 kreeg het model een styling upgrade. Het 1936-model kreeg een nieuwe naam, de Minx Magnificent, en een restyle met een veel meer afgeronde body. Het chassis was stijver en de motor naar voren verplaatst om meer ruimte aan passagiers te geven. De achterwand, tot nu toe verticaal, kreeg nu een hellende hoek. Een Commer-badged stationwagen werd toegevoegd aan het assortiment.
Het laatste vooroorlogse model kwam uit in 1938. De auto was visueel vergelijkbaar met de Magnificent, met een andere grille, en de toegang tot de bagageruimte was extern, bij zijn voorganger was deze alleen bereikbaar door de achterbank neer te klappen. Er waren twee sedan modellen in het gamma, een basisversie en een De Luxe. Het De Luxe model had lederen bekleding, kleine te openen zijruitjes voor, beklede panelen en diverse andere extra’s.
Modelvarianten na de Tweede Wereldoorlog
De Minx kende een lange reeks uitvoeringen. Naast de standaard vierdeurs sedan verschenen tweedeurs varianten, cabriolets, estate-uitvoeringen en lichte commerciële versies. In sommige markten werden speciale exportmodellen geleverd met afwijkende uitrusting, extra comfort of sportieve accenten. Er waren bovendien verschillende luxe- en sportvarianten, zoals de Super Minx, die de auto net dat beetje extra uitstraling gaf zonder het praktische karakter te verliezen.
De Minx die werd verkocht tussen 1945 en 1947 had dezelfde 1185 cc side-kleppen motor, dezelfde wielbasis en vrijwel dezelfde vorm als de vooroorlogse Minx. Deze naoorlogse Minx werd bekend als de Minx Mark I. Tussen 1947 en 1948 kwam er een aangepaste versie, die bekend werd als de Mark II.
Een veel meer modern ogende versie, badged als de Mark III, werd verkocht vanaf 1948. Dit was de eerste variant met een uitstekende achterbak. Drie verschillende carrosserieën werden in eerste instantie aangeboden, zijnde een sedan, een stationwagen en een drophead coupé (cabriolet). Ook deze Mark III behield nog altijd de 1185 cc side-kleppen motor van zijn voorganger. Maar in 1949 werd de oude motor uitgeboord en de compressieverhouding verhoogd, waarmee de Mark IV Minx, een motor met 37,5 PK kreeg wat zorgde voor een topsnelheid van 108 km/u en een gangetje naar de 100 km/u in 39,7 seconden. Verdere kleine facelifts volgden.
In 1953 kwam met de Minx Mark VI een vierde carrosserie-variant op de markt, de zogenaamde Hillman Minx California. Dit was een twee-deurs hardtop coupé met een B-stijl die samen met de achterste zijruit uit zicht kon verdwijnen waardoor er een een ongebroken vensterlijn ontstond wanneer alle ramen volledig geopend waren. Voor de Mark VIII, in 1954, werd een nieuw OHV 1390 cc motor geïnstalleerd. Dit was de motor die twee jaar later in de eerste versie van de nieuwe “Audax serie” Minxes zou worden geplaatst.
Design & interieur
Het ontwerp van de Minx veranderde in de loop der jaren flink, maar altijd met hetzelfde uitgangspunt: functioneel, ruim en tijdloos elegant. In de vroege modellen waren de lijnen klassiek en rechttoe-rechtaan, terwijl de Minx van de jaren vijftig en zestig meer afgeronde vormen kreeg, met langere motorkap, kortere overhangen en een stijlvol profiel dat bijna een coupé-achtige uitstraling kon hebben in de luxere varianten.
Het interieur was typisch Brits: functioneel, overzichtelijk en comfortabel. Stoelen boden voldoende steun, het dashboard was overzichtelijk en de bedieningselementen logisch geplaatst. Luxevarianten kregen houten accenten en een beetje extra flair, maar zelfs de basismodellen voelden degelijk en goed gebouwd aan.
Concurrenten
De Minx concurreerde met andere Britse middenklassers zoals de Ford Consul/Cortina, Vauxhall Victor, Austin Cambridge en in sommige Europese markten met de Opel Kadett en Fiat 1300/1500. Waar veel concurrenten klein of praktisch waren, bood de Minx een combinatie van comfort, betrouwbaarheid en een licht elegante uitstraling.
De Minx werd uiteindelijk opgevolgd door de Hillman Hunter, die het concept van een betrouwbare middenklasser verder moderniseerde en een iets sportiever karakter gaf. Het DNA van de Minx leefde daarmee voort in een serie van succesvolle Rootes-modellen in de jaren zestig en zeventig.
MODELINFORMATIE
PRESTATIES TOPMODEL
Garages en specialisten
- Hier kan uw bedrijf staan
- Speed 8 Classics - Mallespecialist
- Stalling Bollenstreek - Voorhoutspecialist
- Stoffeerderij C. van Straaten en Zn. - Woerdenspecialist
- Tony de Bruijn bekledingen - Roosendaalspecialist
- Witmer & Odijk - Warmondspecialist
Clubs, fora en verenigingen
- Koninklijke Nederlandse Automobiel Club
- Oldtimer en Classic Car Club Heel
- Rootes Club
- Veenendaalse Oldtimer Club
- Vlaamse Vehikel Klub
