FIAT 2300

De Fiat 2300 werd gebouwd tussen 1961 en 1964. Hoewel de 2300 sedan niet zo beroemd was als de S Coupé versie, was de sedan wel net zo succesvol op de Italiaanse markt. Met een ontwerp van de beroemde Italiaanse ontwerper Pininfarina, was dit de eerste Fiat die werd uitgerust met een volautomatische versnellingsbak. Dit werd geïntroduceerd als een vervanging voor de Saxomat koppeling.

Fiat 2300 sedan

Geschiedenis en achtergrond

De Fiat 2300 werd in 1961 geïntroduceerd als opvolger van de Fiat 2100. Waar die voorganger vooral degelijk was, besloot Fiat dat het tijd werd voor een vleugje glamour. Italië was in de jaren zestig in volle wederopbouw en de middenklasse wilde iets meer dan alleen functioneel vervoer. Fiat, dat bekend stond om zijn compacte gezinsauto’s, wilde bewijzen dat het ook luxe kon bouwen — en zo werd de 2300 geboren.

De 2300 kreeg meteen iets bijzonders mee: een zescilinder-in-lijn motor, een unicum voor Fiat in die tijd. Daarmee was dit de krachtigste Fiat van z’n generatie, en ook meteen de soepelst lopende. De auto kwam in twee hoofdversies: de gewone 2300 Berlina, en de 2300S Coupé, ontworpen door niemand minder dan Ghia — een naam die je niet zomaar op een badge plakt.

De productie liep tot 1969, waarna Fiat het stokje doorgaf aan de 130. In die periode werd de 2300 gezien als de Italiaanse tegenhanger van Duitse en Britse sedans: comfortabel, snel en stijlvol, maar met net dat tikje flair dat alleen Fiat kon leveren.

Interieur van de Fiat 2300S coupé Abarth

Design en interieur

Qua design was de Fiat 2300 een toonbeeld van ingetogen klasse. Geen overdaad aan chroom of overdreven lijnen, maar juist een strak, modern silhouet met een elegante neus en subtiele rondingen. De lange motorkap en korte achterzijde gaven de auto een licht sportief profiel, terwijl de grote ruiten en slanke daklijn hem een luchtige, bijna Amerikaanse uitstraling gaven.

De 2300 Coupé, ontworpen door Ghia, was een ander verhaal: laag, breed en sensueel. Met dubbele koplampen, een sierlijke taillelijn en een interieur waar hout en chroom de toon voerden. Deze coupé was geen boyracer, maar een stijlvolle grand tourer — een auto waarin je net zo goed een wijnroute door Toscane kon rijden als een zakelijke rit naar Zürich.

Binnenin bood de 2300 iets wat voor Fiat’s doen toen revolutionair was: echte luxe. Zachte stoffen, een verzorgd dashboard met ronde meters en in de coupé zelfs houten panelen. De stoelen zaten als fauteuils, en het rijgevoel was verfijnd, vooral dankzij die soepele zes-in-lijn. Het was duidelijk: dit was een auto voor de directeur, niet voor de monteur.

Mechanisch gezien was de auto was ook zeer concurrerend met bekrachtigde schijfremmen op alle 4 de wielen en de 2,3 liter motor die dubbele carburateurs had.

Modelvarianten

• Fiat 2300 Berlina (1961–1969) – de standaard luxe sedan.
• Fiat 2300 Familiare (1962–1968) – stationwagonversie, zeldzaam en vooral geliefd bij diplomaten en grote gezinnen met stijl.
• Fiat 2300 Coupé (1962–1968) – elegante Ghia-coupé met sportievere motor.
• Fiat 2300S Coupé – de snellere versie met dubbele carburateurs en een extra vleugje flair.

Het topmodel was de Fiat 2300S Coupé, met een 2.3-liter zes-in-lijn motor die 136 pk en 186 Nm koppel leverde. Daarmee haalde hij een topsnelheid van 190 km/u en ging van 0 naar 100 km/u in 10,5 seconden. Voor die tijd was dat behoorlijk indrukwekkend, zeker in een auto die meer op stijl dan op spierballen was gericht.

Fiat 2300 stationwagon

De laatste versie in de 2300-serie was de vijfdeurs stationwagen. Met dezelfde mechanica en identiek platform als de coupé en de sedan, probeerde Fiat met de 2300 stationwagon een laatste niche te vullen. De stationwagon kreeg ook de 2.3 zescilinder motor, maar dan zonder de dubbele carburateurs die de coupé wel had.

Fiat 2300 coupé

De coupé was een elegant model gemaakt voor een nichemarkt te beginnen in 1961. De 2300 S Coupé werd vaak aangeduid als de “poor man’s Ferrari” vanwege zijn luxueuze stijl en de vele mogelijkheden. De auto werd voor het eerst in het openbaar gepresenteerd door Ghia als een prototype sportcoupe op de Autosalon van Turijn in 1960. Een productie versie, gebaseerd op de kort daarvoor gelanceerde Fiat 2300 sedan kwam op de markt in 1962. Na de coupé body ontwikkeld te hebben, had Ghia te weinig productie capaciteit voor de beoogde volumes en werd de productie uitbesteed aan OSI.

Fiat 2300S coupé Abarth

Achterzijde van de Fiat 2300S coupé Abarth

Concurrenten

De Fiat 2300 nam het op tegen de Lancia Flavia, de Alfa Romeo 2600, de Opel Kapitän, de Mercedes-Benz W110/W111 en de Peugeot 404 Injection. Fiat positioneerde hem slim: net iets betaalbaarder dan de premiummerken, maar met genoeg allure om niet als “budgetoptie” te worden gezien.

Fiat liet de coupé’s bouwen door Ghia, maar een deel van de productie werd later uitbesteed aan OSI om de vraag bij te benen. De 2300 was de laatste Fiat met een traditionele zes-in-lijn, daarna stapte het merk over op V-motoren en voorwielaandrijving.

De Fiat 130, geïntroduceerd in 1969, volgde de 2300 op en zette de lijn van luxe voort met V6- en later zelfs V8-motoren. Die was nóg exclusiever, maar verloor iets van de eenvoud die de 2300 juist zo charmant maakte.