FIAT 131

De Fiat 131, ook ‘Mirafiori’ genoemd, was een compacte middelgrote familie auto die werd gebouwd tussen en 1974 en 1984 1974-1984. De 131 was de vervanger van de succesvolle Fiat 124, en verkrijgbaar als twee- en vierdeurs sedan en vijfdeurs stationwagen.

De 131 kreeg de naam Mirafiori naar de Turijnse wijk waar de auto’s werden geproduceerd en werd voor het eerst getoond op de autoshow van Turijn. Het model werd geleverd met een 1,3 liter of een 1,6 liter motor. In 1978 en 1981 werden er wijzigingen aan het model doorgevoerd en alle modellen werden geproduceerd tot de productie stopte in 1984. In totaal werden 1.513.800 exemplaren van de Fiat 131 geproduceerd in Italië.

Fiat 131

Geschiedenis en achtergrond

De Fiat 131 werd gelanceerd op de autosalon van Turijn in 1974. De oliecrisis had de wereld net even flink wakker geschud, en dus mikte Fiat op een auto die zuinig, betrouwbaar en betaalbaar was, maar ook modern en comfortabel. De 131 was gebouwd in de grote Fiat-fabriek in Mirafiori, Turijn – vandaar de bijnaam Mirafiori die later zelfs officieel deel werd van de modelnaam.

De 131 was bedoeld als de logische opvolger van de succesvolle 124, maar kreeg een totaal ander design en een meer volwassen uitstraling. Hij kwam op de markt in drie carrosserievormen: een vierdeurs sedan, een stationwagon (Familiare) en een sportieve tweedeurs. Fiat had hiermee een breed publiek op het oog: van gezinnen tot vertegenwoordigers en zelfs sportieve rijders.

Maar het echte vuurwerk gebeurde op de rallypaden. Fiat ontwikkelde samen met Abarth de 131 Abarth Rally, een homologatieversie met een 2,0-liter twin-cam motor en een bodykit waar je u tegen zegt. Deze auto bezorgde Fiat drie wereldtitels in het WRC (1977, 1978 en 1980) – en een plekje in de autogeschiedenisboeken. Niet slecht voor een sedan die begon als brave gezinswagen.

Design en interieur

Het design van de Fiat 131 was typisch jaren zeventig: strak, hoekig en overzichtelijk. Fiat had duidelijk geleerd van het succes van de 124 en koos voor eenvoud met een vleugje elegantie. De auto oogde modern zonder te overdreven te zijn, met rechte lijnen en nette proporties. Vooral de tweede serie met zijn rechthoekige koplampen en zwarte bumpers had iets zakelijks – alsof hij elk moment kon zeggen: “Ciao, ik ben hier om zaken te doen.”

Binnenin was het interieur functioneel maar verrassend comfortabel. Fiat had aandacht besteed aan ergonomie: grote knoppen, goed afleesbare meters en een fijn zittende stoel, ook als je uren over de Italiaanse Autostrada moest rijden. In de luxere uitvoeringen kreeg je stoffen bekleding, houtinleg (of iets wat daar sterk op leek) en zelfs een radio – pure decadentie in die tijd. De Abarth-versie gooide het natuurlijk over een andere boeg: sportstoelen, extra meters, dikke sportstuur en een sfeer die meer deed denken aan een rallyauto dan aan een boodschappenkarretje.

Interieur van de Fiat 131

Modelvarianten

De Regata kwam in meerdere smaken:

• Regata 70 / 75 / 85 / 100 (benzineversies, waarbij het getal het vermogen aangaf)
• Regata D / DS / TD (dieselvarianten)
• Regata Weekend (stationwagonversie met meer ruimte en praktische inzetbaarheid)
• Regata 100S (sportievere uitvoering met 1.6-liter motor)

De eerste serie (1974–1978) had vrij eenvoudige lijnen met veel chroom en ronde koplampen. In 1978 volgde een facelift met rechthoekige koplampen, kunststof bumpers en een strakkere neus, waarmee de auto meteen een stuk moderner oogde. In 1981 kwam de derde en laatste generatie, met nog meer aandacht voor comfort, nieuwe motoren en een verbeterde bouwkwaliteit.

Serie I

Aanvankelijk kwam de 131 met 1297 cc of een 1585 cc motor van de motorfamilie die voor het eerst geïntroduceerd ewerd in de Fiat 124. Er waren twee versies te weten de basis ‘131’ en de betere ‘131 S’ ook wel ‘Special’ genoemd De S was te herkennen aan zijn dubbele ronde koplampen, chromen raamlijsten en andere instrumentenpaneel. Er werd ook een rally variant van de 131 gebouwd.

Serie II

In 1978 krijgt de 131 een kleine facelift in de vorm van een nieuwe lijn aan motoren wat deze modellen de naam SuperMirafiori gaf. De grootste verandering aan het exterieur waren de grotere rechthoekige koplampen, daarnaast waren er nieuwe bumpers, nieuwe grotere achterlichten en een nieuw interieur met een dikker éénspaaks stuurwiel. De Series 2 is in de Verenigde Staten op de markt als de Fiat Brava.

Achterzijde van de Fiat 131

Serie III

De 131 werd in maart 1981 opnieuw onder handen genomen. De motor werd een 2.0 TC (twin cam) voor de SuperMirafiori en er waren ook een nieuwe 1,4 liter motor en een herziene 1,6 liter. Ook nieuw waren de koppeling en versnellingsbak, een getweakte vering werd geïntroduceerd en de benzinetank kreeg een capaciteit van 53 liter.

In juni 1981 kwam er een nieuwe sport versie op de markt: de Volumetrico Abarth. Deze auto, ook bekend als de 2000 TC Compressore, werd gebouwd in een kleine serie van ongeveer 200 exemplaren nen zou een topsnelheid kunnen halen van 190 km/u.

In 1983 werd de productie van de sedan versie beëindigd, maar de stationwagon werd nog gebouwd onder de naam 131 Maratea tot 1985 met twee motoren keuzes (115 PK 2,0 liter Twin Cam en 72 PK 2,5 liter diesel).

Het topmodel was zonder twijfel de Fiat 131 Abarth Rally. Deze straatlegale versie van de rallyauto beschikte over een 2,0-liter viercilinder DOHC met 140 pk en 180 Nm koppel. Dat was genoeg om in 8,2 seconden van 0 naar 100 km/u te sprinten en een topsnelheid te bereiken van 190 km/u. Voor de rallyversie ging dat nog veel harder: die tikte moeiteloos de 220 km/u aan, al was dat met modder op de ramen en een navigator die schreeuwde “sinistra!” zeker niet voor de zwakke zenuwen.

Concurrenten

De Fiat 131 moest de strijd aangaan met auto’s als de Ford Escort, Opel Ascona, Renault 18, Peugeot 504 en Volkswagen Passat. In de rallywereld waren de Escort RS en de Lancia Stratos de voornaamste tegenstanders – maar de 131 bewees dat een brave sedan met de juiste techniek en Abarth-magie zelfs die iconen kon verslaan.

De bijnaam Mirafiori verwijst naar de Fiat-fabriek in Turijn waar hij werd gebouwd. Die fabriek draaide op volle toeren: in piekjaren rolden er dagelijks meer dan duizend 131’s van de band.

De Fiat Regata, geïntroduceerd in 1983, nam het stokje over van de 131. De Regata was technischer moderner en meer gericht op efficiëntie, maar miste de karaktervolle flair van zijn voorganger. De 131 markeerde dus het einde van een tijdperk waarin Fiat nog sportieve sedans bouwde met een rauw randje.