De Fiat 127 werd gebouwd tussen 1971 en 1983 ter vervanging van de 850. De auto kwam in eerste instantie als een tweedeurs sedan beschikbaar op basis van de Fiat 128, later werd de Fiat 127 omgezet in een driedeurs hatchback. In 1972 werd de 127 auto(otje) van het jaar. In Spanje kwam dit model als de Seat Fura op de markt die ook in een vierdeurs versie beschikbaar was.

De Fiat 127 was een van die auto’s die de wereld stilletjes veranderde zonder dat iemand het meteen doorhad. Toen hij in 1971 werd geïntroduceerd, was het Fiat’s opvolger van de 850, maar in werkelijkheid luidde hij een compleet nieuw tijdperk in. Deze kleine Italiaan was een van de eerste serieuze compacte auto’s met voorwielaandrijving, een dwarsgeplaatste motor en een praktische hatchbackvorm — een formule die bijna elk merk sindsdien heeft overgenomen. De 127 was niet alleen slim ontworpen, maar ook oergezellig: een auto die je met een glimlach reed, zelfs als je geen haast had (of dat niet kon hebben).

Geschiedenis en achtergrond

Fiat stond begin jaren zeventig voor een uitdaging: de 850 was verouderd, en concurrenten als Renault en Mini lieten zien dat compacte, praktische auto’s met voorwielaandrijving de toekomst waren. Fiat had met de Autobianchi Primula en later de A112 al wat geëxperimenteerd met die techniek, maar de Fiat 127 was het eerste massaproduct dat die ideeën écht groot maakte.

Toen de auto in 1971 op de markt kwam, was hij direct een succes. Niet alleen vanwege zijn moderne technische opzet, maar ook omdat hij er leuk uitzag en verrassend ruim was voor zijn formaat. De 127 was aanvankelijk alleen leverbaar als tweedeurs sedan, maar al snel volgden een drie- en vijfdeurs hatchback – iets wat toen nog als revolutionair gold.
De auto werd uitgeroepen tot Auto van het Jaar 1972, en terecht. Hij was betrouwbaar, zuinig en handzaam in de stad, maar kon ook probleemloos lange ritten aan. Fiat wist precies wat de Europese automobilist nodig had: eenvoud met een snufje Italiaanse flair.

Gedurende zijn lange productieperiode (1971–1983) werd de 127 meerdere keren vernieuwd, met de grootste facelift in 1977 waarbij de auto een moderner front kreeg en beter roestwerend werd – hoognodig, want roest en Fiat waren destijds nog net iets te dikke vrienden.

De 127 werd wereldwijd verkocht en onder licentie gebouwd in landen als Spanje (Seat 127), Joegoslavië (Zastava 102), Brazilië en Argentinië. In totaal rolden er meer dan 4,5 miljoen exemplaren van de band, waarmee hij tot de succesvolste Fiats aller tijden behoort.

Design en interieur

Qua design was de Fiat 127 een toonbeeld van eenvoud en doeltreffendheid. De lijnen waren strak, functioneel en vriendelijk — zonder poespas, maar met een subtiel Italiaans gevoel voor verhoudingen. De compacte neus, het relatief hoge dak en de rechte achterzijde maakten hem bijzonder praktisch. Het design was van Pio Manzù, dezelfde man die ook verantwoordelijk was voor het ontwerp van de Fiat 128.

Binnenin was het interieur minimalistisch maar verrassend slim ingedeeld. Alles zat op logische plekken, en hoewel er veel plastic werd gebruikt, voelde het niet goedkoop aan. De stoelen waren dun maar comfortabel, en de grote ramen gaven een uitstekend zicht rondom — niet onbelangrijk in druk Italiaans stadsverkeer waar spiegels soms als wegwerpartikelen worden beschouwd.

De latere series kregen iets meer luxe: stoffen bekleding, een beter dashboard en soms zelfs een radio. In de sportieve 127 Sport kon je zelfs een toerenteller krijgen — pure decadentie in die tijd.

De motor van de Fiat 127 was een 903 cc blokje dat vele malen eerder door het merk werd gebruikt in vorige modellen. Een tweede serie van de Fiat 127 werd in 1977 geïntroduceerd met een herziene voorzijde en een grotere motor. Alles aan het model was klein, ook de benzinetank met een inhoud van slechts 30 liter. Maar door een gewicht van iets meer dan 700 kilo en een verbruik van 1 op 12 was de actieradius op een volle tank prima.

Modelvarianten

De Fiat 127 verscheen in drie hoofdgeneraties:

• Serie 1 (1971–1977) – de originele versie met een eenvoudige, bijna hoekige vormgeving.
• Serie 2 (1977–1981) – kreeg een modernere neus, nieuwe bumpers en een verbeterd interieur.
• Serie 3 (1981–1983) – ronder van vorm, met kunststof bumpers en een eigentijdser dashboard.

Daarnaast waren er talloze uitvoeringen, waaronder de 127 Sport, de 127 Top, de 127 Rustica (een soort pseudo-terreinvariant voor het platteland) en diverse lokale versies zoals de Braziliaanse 147 en Spaanse Seat 127.

Het topmodel was de Fiat 127 Sport 1300, geïntroduceerd in 1978. Deze had een 1.3-liter viercilinder met 75 pk en 98 Nm koppel, goed voor een topsnelheid van 170 km/u en een 0–100 km/u sprint in 9,8 seconden. Dat klinkt tegenwoordig niet spectaculair, maar in zijn tijd was het pure sensatie in een auto die nauwelijks 800 kilo woog.

Fiat 127 sport

In 1977 wordt de 127 vernieuwd en aangepast. Het model wordt in lijn gebracht met de 126 en 128, die ook vernieuwd zijn. Voor de Italiaanse markt komt er ook een nieuwe motor bij: een 1050cc. Deze 1050cc-motor kwam in twee versies. Eentje van 50 PK voor de L en CL en van deze motor werd in 1978 ook een 70 PK sterke versie uitgebracht die met een carrosserie eromheen als de 127 Sport door het leven ging.

Deze Sportversie was er in 2 kleuren: zwart met oranje striping, en oranje met zwarte striping. Een matzwarte geblokte grille en een matzwarte front- en dakspoiler, verder glanzend zwarte daklijsten, standaard getinte ruiten, en ovale racespiegeltjes maakten aan de buitenkant duidelijk dat het om een andere versie ging dan standaard versies. Het interieur werd flink veranderd door twee zwarte semikuipstoelen met aangebouwde hoofdsteun en afgewerkt met oranje accenten, een toerenteller, een sportstuur, zwarte hemelbekleding, en in de middenconsole waren een oliedruk- en laadstroommeter opgenomen. Ook was deze versie voorzien van H4-koplampen.

In 1981 werden deze sportversies aangepast. De kenmerkende striping en de oranje versie verdwenen. In plaats daarvan kwamen er een rode en een grijs-blauwe, metaalkleurige versie voor in de plaats. De zwart met oranje afgewerkte binnenbekleding maakte plaats voor een blokjesmotief.

In november 1981 kwam de derde serie van de 127 op de markt. Dit was eigenlijk de tweede versie alleen dan met allerlei kunststof toevoegingen in de vorm van: grotere schildbumpers, brede stootstrips voor de Special, en voor de Super en de Sport kwamen er grote afdekplaten voor de onderzijde van de portieren die overliepen in spatbordverbreders rond de wielkuipen. Ook werden de koplampen en achterlichten groter van formaat. Het interieur werd weer eens opgefrist met ander zitmeubilair en een compleet nieuw opgezet dashboard. Dit model werd ook voorzien van een grotere 1,3 liter motor die 75 PK leverde.

concurrenten

De Fiat 127 moest het opnemen tegen kleintjes als de Renault 5, Volkswagen Polo, Ford Fiesta, Peugeot 104 en Austin Mini. Het verschil was dat de Fiat net iets slimmer in elkaar zat: ruim vanbinnen, compact vanbuiten en verrassend volwassen in rijgedrag. De Renault 5 had meer charme, de Polo was degelijker, maar de 127 had iets wat je niet kon meten — Italiaans karakter.

In november 1982 eindigde de productie van de succesvolle Fiat 127. In januari 1983 werd de 127 vervangen door de Fiat Uno. Op sommige Europese markten bleef de 127 echter nog leverbaar tot 1987 en in Latijns-Amerika zelfs tot 1995 met productie in Brazilië, als de Fiat 147, Colombia en Argentinië.

MODELINFORMATIE

PRESTATIES TOPMODEL

Garages en specialisten

• Hier kan uw bedrijf staan
• Speed 8 Classics - Mallespecialist
• Stalling Bollenstreek - Voorhoutspecialist
• Stoffeerderij C. van Straaten en Zn. - Woerdenspecialist
• Ten Cate - Amsterdamspecialist
• Tony de Bruijn bekledingen - Roosendaalspecialist
• Witmer & Odijk - Warmondspecialist

Clubs, fora en verenigingen

• Fiat 124 Sport Spider Club
• Fiat 500 Club
• Fiat 600 Club Nederland
• Fiat Bertone X1/9 Club Nederland
• Fiat Club België
• Fiat Club Nederland
• Fiat Panda Club Nederland
• Fiat Topolino Club
• Koninklijke Nederlandse Automobiel Club
• Oldtimer en Classic Car Club Heel
• Topolino Club Nederland
• Veenendaalse Oldtimer Club
• Vlaamse Vehikel Klub

Ook interessant

• 

  Bijzondere klassieke BMW shined als nooit tevoren

• 

  De martin Stationette, poging vier.

• 

  Jay Leno rijdt de Volvo van ‘The Saint’