Fiat Campagnola

De Fiat Campagnola was een zwaar off-road voertuig dat door Fiat werd gebouwd tussen 1955 en 1987. De Campagnola werd opnieuw ontworpen voor een lancering in juni 1974 en in deze vorm geproduceerd tot 1987.

Fiat Campagnola

Geschiedenis en achtergrond

De Fiat Campagnola was Fiats antwoord op de Jeep, de Land Rover en alles wat zich buiten het asfalt durfde te wagen. Toen hij in 1951 voor het eerst verscheen, was Italië nog volop bezig met de wederopbouw, en de Campagnola werd meteen de betrouwbare werkpaard van boeren, militairen en avonturiers. Zijn naam zegt het al: Campagnola betekent letterlijk “vrouw van het platteland” – stoer, praktisch en onverwoestbaar. Fiat had met dit model niet zozeer een stadsauto voor ogen, maar een terreinbeul die overal kwam waar de Vespa niet durfde te rijden.

De eerste generatie, de AR 51, werd aanvankelijk ontwikkeld voor het Italiaanse leger, dat op zoek was naar een robuuste terreinwagen voor de bergen en stoffige zandpaden. Al snel verscheen er ook een civiele versie, die populair werd bij boeren, jagers en reddingsdiensten. In 1974 kwam de tweede generatie (AR 76), volledig herzien en duidelijk geïnspireerd door de concurrentie. De Campagnola bleef tot 1987 in productie, waarna hij werd opgevolgd door de Fiat Panda 4×4 en later de Iveco Massif.

De nieuwe versie gebruikte een aangepaste van de benzinemotor van de Fiat 132. Dezelfde vergrote motor draaide twee jaar later in de Fiat 132, zij het met dubbele bovenliggende nokkenassen. De 57 liter brandstoftank was op een veilige plek ingebouwd onder de dubbele passagiersstoel naast de bestuurder. Er werd ook een militaire versie van het model ontwikkeld met de naam AR76.

Dashboard van de Fiat Campagnola

Design en interieur

Qua uiterlijk had de Campagnola alles wat je verwacht van een echte terreinwagen: hoekig, functioneel en onverwoestbaar. Geen chroom, geen franje, alleen staal, bouten en een flinke dosis Italiaanse koppigheid. De eerste generatie had een eenvoudige, vierkante carrosserie met afneembare deuren en een inklapbare voorruit – ideaal voor wie graag met de wind in z’n gezicht reed of gewoon snel de modder van de ruiten wilde poetsen. De latere Campagnola’s kregen een iets vriendelijker neus en ronde koplampen die hem net wat meer karakter gaven.

Binnenin was het Spartaanse eenvoud. De stoelen waren van stevig vinyl (zodat je de modder er zo weer af kon vegen), het dashboard was meer gereedschap dan interieur, en luxe was beperkt tot een asbak en een kilometerteller. Alles was ontworpen met het idee dat het kapot mocht gaan – zolang het maar makkelijk te repareren was met een hamer en wat draad. Toch had de Campagnola z’n charme: je voelde je direct een ontdekkingsreiziger, zelfs als je alleen naar de markt reed.

Modelvarianten

De Campagnola kwam er in meerdere varianten. De militaire versie, de AR 51 (en later AR 59 en AR 76), was de ruigste van allemaal en werd geleverd met vierwielaandrijving, een canvas dak en stoelen die eruitzagen alsof ze van een veldbed waren gehaald. De civiele uitvoeringen waren iets vriendelijker aangekleed en kwamen met opties als een metalen hardtop of langere wielbasis voor extra passagiers. Er waren korte en lange wielbasisversies, besteluitvoeringen, pick-ups en ambulances – de Campagnola was overal inzetbaar, van legerbasis tot bergdorp.

Het topmodel was de Fiat Campagnola 2.0 benzine uit de tweede generatie. Deze had een viercilinder van 1995 cc met 80 pk en een koppel van ongeveer 150 Nm. De topsnelheid bedroeg zo’n 120 km/u, en de sprint van 0 naar 100 km/u duurde een kalme 24 seconden – maar eerlijk is eerlijk: niemand kocht een Campagnola om te sprinten. De echte test was hoeveel hij kon trekken, niet hoe snel hij het stoplicht haalde.

Concurrenten

De Campagnola moest het opnemen tegen stevige tegenstanders zoals de Land Rover Series I & II, de Jeep CJ, en later ook de Toyota Land Cruiser. Ze waren allemaal stoer, maar de Fiat had één voordeel: hij paste door nauwe bergpaadjes waar de anderen vast kwamen te zitten. Bovendien was hij eenvoudiger te onderhouden met een tang en wat Italiaanse vindingrijkheid.

Na 1987 werd de Campagnola opgevolgd door de Iveco Massif, die technisch veel gemeen had met de Land Rover Defender. Toch had die nooit het charmante, ruige karakter van de originele Campagnola. Waar de Campagnola voelde als een trouwe werkhond, was de Massif meer een bedrijfswagen met een vierkant pak aan.