FERRARI 348 TB / TS / GTB / GTS / SPIDER (1989 - 1995)

De Ferrari 348 werd gebouwd tussen 1989 en 1995. Ook deze Ferrari heeft een middengeplaatste motor en twee zitplaatsen. Het was de opvolger van de 328 en werd in 1995 zelf vervangen door de F355. Volgens kenners was dit model een lastigere auto om mee te rijden.

De 348 kreeg zowel lof als kritiek. Enerzijds werd het model geprezen om zijn agressieve styling, motorvermogen en nauwkeurige besturing. Anderzijds werd hij in vroege tests soms als ‘lastig op de limiet’ omschreven – vooral door de overstuurneiging. Met de komst van latere versies, zoals de 348 GTB, GTS en Spider, werden veel verbeteringen doorgevoerd aan ophanging en elektronica.

Ferrari 348 GTS (targa)

Geschiedenis en achtergrond

In de herfst van 1989 bereikte het tijdperk van de dwarsgeplaatste V8-aangedreven Ferrari, dat begon met de presentatie van de Dino 308 GT4 op de Paris Salon in oktober 1973, het einde van de weg toen de 328-serie de productie stopte. De vervanging was het volledig nieuwe 348-model, gepresenteerd op het 1989 Frankfurt Salon, uitgerust met een longitudinaal middengemonteerde V8-motor, aanvankelijk beschikbaar in tb (“b” voor berlinetta) of ts (“s” voor spider, maar eigenlijk een targa top) vorm.

Dit was het eerste volledig nieuwe model aangekondigd door het bedrijf na de dood van Enzo Ferrari in augustus 1988. De 348 was daarmee de eerste Ferrari volledig ontworpen zonder de hand van zijn stichter — een historisch gewicht dat het model meteen meedroeg.

De 348 had een van de meest geanticipeerde modellen in Ferrari’s recente geschiedenis. Terwijl de buizenframe-chassis Dino, 308 en 328 evoluties van elkaar waren, was de 348 met zijn geperst staal monocoque de eerste volledig nieuwe junior Ferrari sinds 1968.

De Ferrari 348 is een van de meest diverse V8 Ferrari-platforms die ooit zijn geproduceerd. Vijf productievarianten, diverse racewagens en speciale edities over een productieperiode van zes jaar illustreren hoe Ferrari de 348 gedurende zijn leven voortdurend verfijnde.

Design en interieur

De stijl van de 348 verschilde van vorige modellen met gestreepte zijluchtinlaten en rechthoekige achterlichten die doen denken aan de Testarossa, stijlthema’s die herinneren aan de F40 — de snelste productieauto ter wereld op dat moment — en andere Ferrari-modellen uit het verleden. Het model was ook het definitieve ontwerp van hoofdstylist Leonardo Fioravanti, bekend voor ontwerpen als de F40, Daytona, 512 Berlinetta Boxer, 288 GTO, P5, P6 en anderen.

Pininfarina installeerde inklapbare koplampen aan de voorkant terwijl de mist- en parkeerlichten in de voorbumper waren geïntegreerd. Het onderste deel van de bumper en de dorpels waren zwart — een stil eerbetoon aan het overlijden van Enzo Ferrari.

De 348 was de eerste serieproductie Ferrari zonder een apart buisvormig staalframe chassis. In plaats daarvan gebruikte hij een geperst stalen chassis, met een apart buisvormig stalen motorsubframe eraan bevestigd, met de carrosseriepanelen robotgelast en bevestigd aan de hoofdstructuur.

Modelvarianten

• 348 tb (1989–1993) — coupé (Trasversale Berlinetta), 3.405 cc, 300 pk, first clean-sheet junior Ferrari since 1968. 2.894 gebouwde exemplaren.
• 348 ts (1989–1993) — targa (Trasversale Spider), verwijderbaar dak dat achter de stoelen kon worden opgeborgen, mechanisch identiek aan de tb. 4.228 gebouwde exemplaren.
• 348 GTB (1993–1994) — herziene berlinetta, hoger vermogen (320 pk), bredere achtersporing, carrosseriekleurige dorpels en motorafdekking in plaats van zwart, betere ophanging. 222 gebouwde exemplaren.
• 348 GTS (1993–1994) — herziene targa-versie van de GTB. 218 gebouwde exemplaren, waarvan 15 rechtsgestuurd.
• 348 Spider (1993–1995) — Ferrari’s eerste series productie cabriolet-model sinds de Daytona Spider. Handmatig opvouwbaar softtop. 1.090 gebouwde exemplaren.
• 348 Serie Speciale (1992–1993) — 100 beperkte exemplaren exclusief voor de VS-markt. Herziene motor 316 pk bij 7.200 rpm, vrij-stroom uitlaat, kortere eindoverbrengingsverhouding, Pirelli P Zero banden. Ferrari gaf een 0–97 km/u versnellingstijd van 5,3 seconden op.
• 348 GT Competizione (1993) — homologatieversie voor het GT Kampioenschap, remsysteem afgeleid van de F40 Evoluzione.
• 348 Challenge — racewagen voor de Ferrari Challenge-serie, niet straatlegaal, circa 300 gebouwde exemplaren
• 348 LM — beperkte productieversie voor langeafstandsracen
• Zagato Elaborazione (1990–1992) — door Zagato gemodificeerde 348 TB’s, cosmetische wijzigingen, glasvezel motorafdekking, electronisch gestuurde achtervleugel, double-bubble dak — motor en mechanica identiek aan de donor

348 TB/TS

De lijnen van de 348 zijn een mix van zijn voorganger, de 328, en de Testarossa. Leken willen de 348 nog wel eens verwarren met de Testarossa door de radiatoren die ook bij de 348 al aan de zijkant werden geplaatst. De 348 wordt hierom ook wel de kleine broer van de Testarossa genoemd. De grootste veranderingen vonden plaats onder de motorkap: een 3,4 liter V8 gekoppeld aan een dwarsgeplaatste manuele 5-versnellingsbak. Deze motor leverde 300 PK waarmee een top bereikt werd van 275 km/u.

Het was voor het eerst dat een Ferrari een in de lengte gemonteerde motor kreeg met een dwars geplaatste versnellingsbak want in de modellen ervoor was het blok dwars geplaatst en de versnellingsbak juist in de lengte. Alle 348 modellen waren uitgerust met een dubbel computer motormanagement en dubbele ABS-remmen, tractiecontrole en launch control.

Het ontwerp kwam van Pininfarina en toonde duidelijke invloeden van de Ferrari Testarossa, met brede flanken en de kenmerkende horizontale luchtinlaten (de “strakes”). Het was de eerste Ferrari V8 die de motor dwars achterin plaatste, in plaats van in de lengterichting. Dit zorgde voor een compactere lay-out en betere gewichtsverdeling.
De 3.4-liter V8 was een doorontwikkeling van de motor in de 328, maar leverde een aanzienlijke vermogenssprong naar 300 pk. Met een topsnelheid van 275 km/u was de 348 een echte supersportwagen van zijn tijd.

Ferrari 348 Spider

Ferrari 348 Spider

Al deze technische zaken zijn terug te vinden in de naam 348 TB/TS. 348 Staat voor de 3,4 l V8. T wijst op de dwarsgeplaatste versnellingsbak (Italiaans: Transversale). De tweede letter staat voor de koetswerkstijl. B voor Berlinetta (coupé) en S voor Spider (targa). In totaal werden meer dan achtduizend 348’s gebouwd; 2895 TB’s, 4230 TS en vanaf 1993 ook nog 1090 volledig open cabriolets. Voor het eerst in twintig jaar bouwde Ferrari weer een volledig open cabrio. Verder kreeg de 348 in 1993 enkele subtiele wijzigingen waaronder meer vermogen. De motor leverde nu 320 pk met dezelfde cilinderinhoud. Deze gefacelifte modellen zijn herkenbaar aan hun aangepaste namen: 348 GTB/GTS.

Hoewel de 348 goed verkocht en van een goede kwaliteit was, heeft hij tegenwoordig een minder aanzien. Dit niet zozeer vanwege de tekortkomingen maar door de sterke verbeteringen die in de F355 te vinden zijn. Bovendien is de 348 prijziger in onderhoud, net als zijn grote broer de Testarossa.

De motor was een dubbele bovenliggende nokkenas per rij, vier kleppen per cilinder, 3,4 liter V8-eenheid met een totale cilinderinhoud van 3.405 cc en een boring en slag van 85 mm × 75 mm. De drijfstangen waren van titanium.

Dit markeerde de eerste straattoepassing van Ferrari van het dwars versnellingsbak-ontwerp, oorspronkelijk ontwikkeld voor de Ferrari 312T F1-auto. De “t” in de modelbadges tb en ts verwijst naar de transversale positie van de versnellingsbak, die Ferrari wilde benadrukken voor het modelgamma, dit technische erfgoed vierend.

De 348 was uitgerust met dual-computer motormanagement met twin Bosch Motronic ECU’s, dubbel-redundante anti-blokkeersystemen, en zelfdiagnoserende airconditioning- en verwarmingssystemen. In 1989 was dit state-of-the-art technologie voor een sportauto — de hoeveelheid elektronica in de 348 was ongekend voor Ferrari op dat moment.

Interieur van de Ferrari 348

Concurrenten

Toen Ferrari de 348 lanceerde in 1989, was de high-end automarkt gloeiend heet. Terwijl Lamborghini in grote financiële problemen zat, was de enige significante concurrent de Duitse fabrikant Porsche. Maar Ferrari slaagde erin voorop te blijven met de 348. Directe concurrenten waren:

• Porsche 911 Carrera (964)
• Lamborghini Diablo (duurder segment)
• Honda NSX (technologisch geavanceerder)
• Lotus Esprit Turbo SE

Opvolgend model

De Ferrari 348 was niet de meest geliefde Ferrari tijdens zijn introductie, maar wordt vandaag gezien als een belangrijke overgang in Ferrari’s V8-lijn. Hij sloot de analoge generatie af en legde de basis voor de modernere Ferrari 355, die de kritiekpunten van de 348 wist weg te nemen. Tegenwoordig wordt de 348 gewaardeerd om zijn pure rijgevoel, scherpe design en de link met de iconische Testarossa-stijl.