Facel Vega Facellia

In 1960 werd door Facel Vega een poging gedaan de sportwagenmarkt aan te boren met de Facellia. Deze kleinere cabriolet had een 1,6 liter 4-cilinder motor van Franse origine en was vergelijkbaar met de Mercedes-Benz 190 SL.

Sinds de oprichting in 1954 vestigde Facel Vega al snel een goede reputatie als autobouwer, door het elegante design, het vermogen van de Amerikaanse V8-motoren onder de kap en de uitstekende afwerking van zijn modellen. In 1959 vatte oprichter Jean Daninos het plan op om het gamma naar onderen uit te breiden om zo meer klanten aan te trekken.

Facel Facellia

Geschiedenis en achtergrond

De Facel Vega Facellia werd geïntroduceerd in 1959 en vertegenwoordigde een nieuwe richting voor Facel Vega: een lichtere, sportievere en betaalbaardere auto in vergelijking met de grote V8-GT’s van het merk. Ontworpen om een jongere en sportievere doelgroep aan te spreken, combineerde de Facellia Franse stijl met wendbaarheid en betrouwbaarheid. De Facellia kreeg een reputatie als elegante en snelle sportwagen die het gemak van een kleinere auto bood, maar met de verfijning en luxe die klanten van Facel Vega verwachtten. Dit model speelde een belangrijke rol in het uitbreiden van het klantenbestand van het merk en legde de basis voor latere sportieve modellen.

De kleine Facel, de Facellia, moest alle luxe krijgen van de grotere modellen maar ook concurreren met de Triumph TR3 en Alfa Romeo Giulietta. De constructeur bouwde daarom een viercilinder met dubbele bovenliggende nokkenassen. Die werd afgeleid van een bestaande zescilinder en produceerde met zijn 1,6 liter 115 pk.

Facellia’s werden geadverteerd in drie carrosserievarianten: cabriolet, 2+2 coupé en vierzits coupé – allemaal met dezelfde mechaniek en op dezelfde wielbasis. De styling was vergelijkbaar met de Facel HK500, maar met een paar veranderingen zoals de elegante flush deurklinken.

Motorproblemen voor de eerste sportwagen

Eind 1959 werd de Facel Vega Facellia voorgesteld, het jaar erop werd hij gecommercialiseerd. Het resultaat was een opvallend elegante en goed presterende auto, maar eentje met een ruwe en luide motor, die niet de finesse van een Alfa-blok had. Erger nog: de haastig ontwikkelde motor bleek bijzonder fragiel.

Met het idee van het creëren van een in massa geproduceerde volledig Franse sportwagen die kon concurreren met de Alfa Romeo’s en Mercedessen, was Facel afgestapt van de Amerikaanse motoren, dit zou later een cruciale fout blijken te zijn.

De Facellia had een 4-cilinder 1.6 L DOHC-motor gebouwd in Frankrijk door Paul Cavallier van het bedrijf Pont-à-Mousson. De motor bleek een ramp en de Facellia bracht het bedrijf in financiële problemen. Directeur Jean Daninos trad noodgedwongen terug in augustus 1961 en de nieuwe baas, Andre Belin, gaf strikte instructies aan de afdeling after-sales om kapotte Facellia motoren gratis te vervangen. Hiervoor werd uitgeweken naar een 1,8 liter motor van Volvo. Het was echter al te laat en de verliezen op dit model liepen flink in de papieren en het vertrouwen bij de consument kon niet tijdig worden hersteld.

Design en interieur

Het ontwerp van de Facellia was slanker en compacter dan dat van de grotere Facel Vega V8-modellen. De lijnen waren vloeiend en elegant, met een korte motorkap, subtiel chromen accentwerk en een ingetogen doch sportieve grille.

Het interieur bood ruimte aan twee personen, met sportieve stoelen bekleed in hoogwaardig leer en een eenvoudig maar functioneel dashboard. Het stuur en de bedieningselementen waren gericht op de bestuurder, met een cockpit die zowel sportief als comfortabel was voor langere ritten. De Facellia combineerde praktische wendbaarheid met de luxe-afwerking die kenmerkend was voor Facel Vega.

Dashboard van de Facellia

Facellia F2B

In 1961 maakte Facel de motor betrouwbaarder. Maar het kwaad was al geschied: de auto stond bekend als fragiel. Enkele maanden later voerde het Franse merk de laatste wijzigingen door, met nieuwe koplampen en een verlaagde compressieverhouding. Dat werd de F2B, die tot 1963 gebouwd werd. Dat jaar ruilde de constructeur zijn problematische motor in voor een Volvo-blok, dat de reputatie had onverwoestbaar te zijn. Deze technisch eenvoudigere motor bleek veel levendiger te zijn dan het Franse technologiedrama.

De belangrijkste concurrenten waren de Alfa Romeo Giulietta Sprint, de Porsche 356 en de Austin-Healey 100/6, waarbij de Facellia zich onderscheidde door Franse elegantie, luxe afwerking en een sportieve, levendige rijervaring.

De Facellia trok de aandacht van liefhebbers van lichte en sportieve Franse auto’s en stond bekend om zijn wendbaarheid en elegante design. Veel exemplaren werden door verzamelaars gekoesterd vanwege de combinatie van zeldzaamheid, prestaties en de unieke positie van het model binnen het Facel Vega-assortiment. Het model illustreerde hoe Facel Vega kon excelleren in een kleiner segment zonder in te boeten op prestige en stijl.

De Facellia werd uiteindelijk opgevolgd door de Facel Vega Facel II in de vroege jaren ’60, die grotere motoren, verfijnde styling en luxere afwerking bood, waarmee Facel Vega de lijn van exclusieve en krachtige GT’s voortzette.

1961 Facel Vega Facellia Convertible - My Car Story with Lou Costabile