DeSoto Custom (1946-1952)

De DeSoto Custom werd gebouwd tussen 1946 en 1952 en was in die periode het topmodel van het Amerikaanse merk. De Custom-lijn bestond in verschillende varianten. De versie met verlengde wielbasis heette de DeSoto Suburban. De Custom was ook verwant met de DeSoto Deluxe waarmee het de 109 PK sterke 3,9 liter zescilinder lijnmotor van Chrysler deelde.

Desoto Custom uit 1946

Geschiedenis en achtergrond

De DeSoto Custom was de upmarket-lijn naast de instap-Deluxe, beide gebaseerd op de Series S-10 die van 1942 tot het modeljaar 1952 werd geproduceerd. De Custom bood luxueuzere interieurs en uiterlijk vergeleken met de Deluxe, inclusief een zevenpersoons sedan en de lange-wielbasis Suburban-modellen.

De 1946 DeSoto-modellen waren geprijsd tussen Dodge en Chrysler in — de Deluxe vanaf $1.315 tot $1.450, de Custom van $1.480 tot $2.200. Stylingverschillen tussen de drie merken waren vooral zichtbaar aan de voorgrilles. DeSoto produceerde 62.368 voertuigen in 1946, goed voor de dertiende plaats in de Amerikaanse autoproductielijst.

De Custom werd onderscheiden van de meer upmarket Deluxe-lijn door minder trim, minder standaardvoorzieningen en eenvoudigere interieurs in minder kleurcombinaties — een omschrijving die in de praktijk juist omgekeerd lag: de Custom was de luxueuzere van de twee.

interieur Desoto Custom uit 1946

Design en interieur

Beide modellen waren uitgerust met een 236,7 cubic inch L-head motor met 6,6:1 compressie, vaste klepstoters, een Ball and Ball-carburateur en vier hoofdlagers, en leverden 109 pk bij 3.600 rpm. De Deluxe-modellen gebruikten een driebaks handgeschakelde transmissie, terwijl de Customs een Gyrol Fluid Drive met Tip-Toe Shift vierbaks transmissie ontvingen.

Zowel de Deluxe als de Custom rustte op een wielbasis van 121,5 inch. De Custom-modellen hadden ook een platform van 139,5 inch voor hun suburban, sedan en limousine — allemaal met zitplaatsen voor acht passagiers.
Deluxes geproduceerd tijdens de modeljaren 1946, 1947, 1948 en de eerste helft van 1949 gebruikten DeSoto’s vooroorlogse carrosserieën, licht bijgewerkt na het einde van de oorlog — zonder de wegklapbare koplampen van de vooroorlogse modellen. De “tweede serie” 1949-auto’s, geïntroduceerd in het voorjaar, waren nieuw met modernere, naoorlogs ontworpen carrosserieën.

ruim interieur met suicide doors

Net als de Deluxe had ook de Custom de eerste jaren nog een vooroorlogse carrosserie. Midden 1949 werden de carrosserieën opnieuw ontworpen en op de markt gebracht als de Tweede Serie. In 1950 werd het gamma van de Custom met een aantal nieuwe varianten uitgebreid: DeSoto’s eerste stationwagen en DeSoto’s eerste hardtop-coupé. In 1952 introduceerde DeSoto haar V8-motor in de DeSoto Firedome die uiteindelijk de Custom verving.

Custom uit 1950

Modelvarianten

Custom Club Coupe (1946–1952) — standaard wielbasis:

Tweedeurs coupé op de 121,5-inch wielbasis (later 125,5-inch voor 1949-1952).

Custom Convertible Coupé (1946–1949) — open variant:

Tweedeurs convertible op standaard wielbasis — een van de meer gewilde Custom-varianten uit de late jaren veertig.

Custom Sedan (1946–1952) — twee- en vierpersoons:

Beschikbaar op standaard wielbasis als twee- en vierdeurs uitvoering met zitplaats voor vier tot zes passagiers.

Custom Suburban / Limousine (1946–1952) — lange wielbasis:

139,5-inch platform met zitplaats voor acht passagiers via klapstoeltjes. De Suburban voegde zich bij de Custom-lijn in november 1946. De Limousine-uitvoering werd zelden op speculatie gebouwd maar voornamelijk op klantbestelling.

Custom Suburban

Custom Brougham (1947) — speciale uitvoering:

Toegevoegde carrosserievariant voor 1947, op standaard wielbasis.

Concurrenten

De Custom concurreerde in het Amerikaanse middensegment van de late jaren veertig en vroege jaren vijftig, net boven de instapmodellen van vergelijkbare merken. Directe concurrenten waren:

• Dodge Custom (gedeeld platform binnen Chrysler-concern)
• Plymouth Special Deluxe
• Nash Statesman
• Studebaker Commander

Opvolgend model

De Custom werd vanaf 1953 vervangen door de nieuwe Powermaster-lijn, die zowel de instap-Deluxe als de middenklasse Custom volledig verving. De Powermaster behield de zescilindermotor en de lange-wielbasis Suburban-configuratie, maar bracht gebogen eendelige voorruiten en geïntegreerde achterspatborden — een visuele modernisering die de Custom nooit had gekregen.