CITROëN ACADIANE

De Acadiane werd door Citroën gebouwd tussen 1978 en 1987 en is afgeleid van de 2CV-besteleend en de Dyane. Het model had een tweecilinder motor en een iets langere wielbasis dan de standaard 2cv en de hatchback versie, de Dyane. Er werden in totaal 253.393 Acadianes geproduceerd.

Citroën Acadiane

Geschiedenis en achtergrond

De Citroën Acadiane kwam in 1977 op de markt als opvolger van de Dyane bestelvariant en als praktische aanvulling op de iconische 2CV bestel. De naam “Acadiane” was een slimme samenvoeging van “AK” (de aanduiding voor de 2CV bestel) en “Dyane”, de personenauto waarvan hij technisch afstamde. Het was een tijd waarin Citroën zijn modellenportfolio aan het stroomlijnen was en de Acadiane moest de rol van betrouwbare werkpaard vervullen voor kleine ondernemers, boeren en ambachtslieden.

Met zijn eenvoudige techniek, lage onderhoudskosten en verrassend grote laadruimte was de Acadiane meteen populair. Je kon er net zo goed brood mee bezorgen in Parijs als geiten vervoeren in de Provence. De productie liep tot 1987, waarna de moderne Citroën C15 het stokje overnam. In totaal werden er ruim 250.000 stuks van de Acadiane gebouwd, waarmee hij zijn nut dubbel en dwars bewees.

interieur Citroën Acadiane

Design en interieur

Qua design was de Acadiane typisch Citroën: praktisch en eigenzinnig. De voorkant was grotendeels overgenomen van de Dyane, compleet met de herkenbare koplampen en ronde neus, terwijl de achterkant was omgetoverd tot een ruime laadruimte met een grote, vierkante achterklep. Het geheel oogde misschien niet heel elegant, maar wél karakteristiek en ongelooflijk functioneel.

Binnenin was de Acadiane minimalistisch tot op het bot. Geen luxe bekleding of poespas, maar eenvoudig vinyl op de stoelen, een sober dashboard met alleen de hoognodige meters en een stuur dat aanvoelde alsof het rechtstreeks uit een landbouwvoertuig kwam. Toch had dat juist charme: alles was eenvoudig te repareren en de auto was gebouwd om te overleven, niet om indruk te maken bij de plaatselijke Rotary.

De Acadiane toonde veel overeenkomsten met de AK-400 wat de hoge versie was van de besteleend.Dit model had echter een ronde daklijst aan de voor- en achterkant van de laadruimte en de geïntegreerde achterlamp met de remlichten en richtingaanwijzers. Deze laatste bestonden bij de AK-400 uit twee afzonderlijke ronde lichten. Het reservewiel was onder de motorkap bovenop de motor opgeborgen en bij sommige varianten lag het op de motorkap. De kast aan de linkerkant die bij de AK-400 was bestemd voor het reservewiel was, inclusief de vergrendeling, wel aanwezig maar werd niet gebruikt. In het eerste bouwjaar had de kast aan de linkerkant geen vloer.

Aparte variant van de Acadiane uit 1980

Concurrenten

De Acadiane kreeg in zijn tijd vooral concurrentie van kleine bestelwagens zoals de Renault 4F4 en Renault 4F6, de Fiat 850T en later ook de Renault Express. Maar geen van die auto’s had die unieke Citroën-charme en de iconische “eend”-techniek.

De Acadiane werd vaak belachelijk gemaakt om zijn traagheid, maar tegelijkertijd ook geprezen omdat hij gewoon altijd bleef rijden. Misschien niet snel, maar wel zeker. Of, zoals men in Frankrijk zei: “Il est lent, mais il arrive toujours” – hij is langzaam, maar hij komt er altijd.

In 1987 werd de Acadiane vervangen door de Citroën C15, die veel moderner was, meer laadruimte bood en beter aansloot bij de veranderende eisen van de markt. Daarmee kwam een einde aan een decennium van minimalistisch doch charmant Frans werkvervoer.