Chevrolet Biscayne

De Chevrolet Biscayne was een serie auto’s die tussen 1958 en 1975 in vijf generaties werd gebouwd door de Amerikaanse fabrikant Chevrolet. De Biscayne is vernoemd naar Biscayne Bay, nabij Miami, Florida, in navolging van een trend van Chevrolet destijds om auto’s te vernoemen naar kuststeden of stranden zoals de Bel Air en de latere Chevrolet Malibu.

 

Chevrolet Biscayne uit 1958

Chevrolet Biscayne uit 1958

 

Terwijl de meeste Biscaynes eind jaren zestig met een zescilindermotor werden verkocht, werd de V8-motor tegen het begin van de jaren zeventig de meest populaire motor. De Biscayne werd meestal gebouwd als een twee- of vierdeurs sedan, hoewel er ook een stationwagen beschikbaar was tussen 1962 en 1968. Zowel voor als na deze periode was er een laaggeprijsde, full-size Biscayne stationwagen-equivalent beschikbaar als de Chevrolet Brookwood. De tweedeurs sedan werd na 1969 niet meer geproduceerd en hierdoor was van 1970 tot 1972 het enige beschikbare Biscayne-model een vierdeurs sedan.

 

Eerste generatie van de Biscayne

In 1958 werd de Delray onder de Biscayne geprijsd, maar werd het jaar daarop stopgezet. Deze nieuwe auto was het goedkoopste model in de full-size autoreeks van Chevrolet. Het ontbreken van de meeste exterieur- en luxe interieurafwerkingen bleef gedurende de hele levensduur van de serie bestaan, aangezien de iets duurdere Chevrolet Bel Air meer interieur- en exterieurkenmerken bood voor een prijs die aanzienlijk lager was dan de topklasse Chevrolet Impala.

 

Chevrolet Biscayne uit 1960

Chevrolet Biscayne uit 1960

 

Tweede generatie: de Fleetmaster

In 1960 werd een goedkopere, schaars getrimde versie van de Biscayne, de Fleetmaster, geproduceerd. De Fleetmaster was voornamelijk gericht op de vlootmarkt en bevatte een lagere kwaliteit bekleding dan het standaard model en had ook geen opties zoals een sigarettenaansteker, armsteunen in de deur en zonneklep aan passagierszijde. Daarnaast werden veel meer onderdelen gespoten in plaats van verchroomd. Er waren zowel twee- als vierdeurs sedans beschikbaar. Wat de krachtbronnen betreft waren de sterke motoren en transmissies ook gewoon leverbaar voor bijvoorbeeld de politie. De Fleetmaster werd na 1961 al niet meer gebouwd.

 

Derde generatie tot 1964

De Biscayne onderging een volledige modelwijziging voor het modeljaar 1961. De uitgeklede Fleetmaster en de Utility Sedan met drie passagiers waren nog beschikbaar voor 1961, maar werden in zeer kleine aantallen verkocht. De serienummers waren 1100 en 1200 voor de zes- en achtcilinder modellen, waarbij de 1300 en 1400 werden gebruikt voor de zes- en achtcilinder Fleetmaster. Voor 1963 verving de derde generatie inline-zes met korte slag de eerdere “Stovebolt” 235, wat een lager gewicht en een lichte vermogenswinst betekende.

 

Chevrolet Biscayne station wagon uit 1962

Chevrolet Biscayne station wagon uit 1962

 

In 1962 verscheen een vierdeurs stationwagen, ter vervanging van het eerdere Brookwood-model. Zoals gewoonlijk was het volledige aanbod van GM’s full-size motoren en transmissie-opties beschikbaar voor de laaggeprijsde Biscayne.

 

Vierde generatie Biscayne 1965 tot 1970

De geheel nieuwe Biscayne uit 1965 was nog groter en bood een nog breder scala aan motoren, waaronder een nieuwe, grotere zescilinder lijnmotor. Het jaar erna werd de topmotor de nieuwe Big-Block 427 V8, verkrijgbaar in een krachtige, hoogtoerige versie van maar liefst 425 PK. Voor het modeljaar 1967 werd de kleinere 230 geschrapt. Na 1968 werd de stationwagen van Biscayne niet langer geproduceerd als een Biscayne en voortaan als Brookwood op de lijst gezet. Stuurbekrachtiging en rembekrachtiging werden standaard gemaakt voor het modeljaar 1970.

 

Chevrolet Biscayne politieauto uit 1968

Chevrolet Biscayne politieauto uit 1968

 

Vijfde generatie Chevrolet Biscayne

Vanaf 1971 werden alle modellen met een V8 motor voorzien van een Turbo Hyda-Matic-transmissie. De productie van de het model voor de Amerikaanse markt stopte in 1972; er werd dat jaar geen reclame voor gemaakt in de brochure van Chevrolet, maar het model was nog wel beschikbaar voor kopers van wagenparken. De naam Biscayne werd echter nog steeds in Canada gebruikt tot en met het modeljaar 1975, met de V8-motor en een Turbo Hydra-Matic automatische transmissie die standaard waren voor 1974.

 

Het stationwagon-model werd verkocht als de Brookwood, maar voor 1973 maakte de Biscayne-stationwagen alleen een terugkeer voor de Canadese markt. Net als andere Chevrolet modellen ontving dit model uit 1975 een nieuw dashboard, radio en de klimaatregeling. Twee nieuwe opties waren een met temperatuur- en brandstofmeter en ruitenwissers met interval.




Garages en specialisten

Clubs, fora en verenigingen


Ook interessant