Cadillac Eldorado (1953–2002)

De Cadillac Eldorado cabriolet was een van de drie speciale cabrio’s die in 1953 werd gebouwd door General Motors, naast de Oldsmobile 98 Fiesta en de Buick Roadmaster Skylark. De Eldorado had een speciale body, waarvan er in totaal slechts 532 zijn gebouwd. Het was de productie versie van de 1952 Eldorado “Golden Anniversary” concept car. De auto had een volledig assortiment van luxe accessoires, waaronder spaakwielen en introduceerde de wraparound voorruit en een cut-down gordellijn naar standaard productie.

Cadillac Eldorado uit 1953

Geschiedenis en achtergrond

De naam werd voorgesteld voor een speciale showcar gebouwd in 1952 om Cadillac’s Golden Anniversary te markeren — het resultaat van een intern bedrijfsconcours gewonnen door Mary-Ann Marini, een secretaresse van de merchandisingafdeling. El Dorado — de legendarische stad van goud — was een perfecte naam voor Cadillac’s absolute topmodel.

De Cadillac Eldorado was de langstlopende Amerikaanse personal luxury car — de enige die na het modeljaar 1999 nog werd verkocht. Zijn belangrijkste concurrenten waren de Lincoln Mark-serie en de goedkopere Buick Riviera. Concept Carz
De Eldorado was uniek onder Amerikaanse personal luxury cars in hoe hij zijn naam kreeg. De Cadillac Eldorado is in tegenstelling tot andere Amerikaanse personal luxury cars in zijn klasse, met name hoe hij zijn naam kreeg.

Van een handgebouwde convertible voor slechts 532 rijken in 1953 tot een voorwielaangedreven luxe coupé voor de massa in de jaren tachtig — de Eldorado overleefde twaalf generaties, vijftig jaar en vrijwel elke automobieltrend die Amerika voortbracht.

Interieur Eldorado uit 1953

Design en interieur

De 1953 Eldorado was een speciale carrosserie, lage-productie cabriolet. Het was de productieversie van de 1952 El Dorado “Golden Anniversary” conceptauto.

De 1957 Eldorado werd geheel restyled. Aan de top stond de Brougham — een beperkte-productie, handgebouwde versie met pilaarloze achterwaarts geopende achterdeuren, roestvrijstalen dak, luchtvering, stoelen met geheugen, automatische kofferbakopener, cruise control en elektrische sloten. Met een prijskaartje van $13.074 was het de duurste auto in het land.

De 1967 Eldorado had een volledig nieuw ontwerp op een nieuw assemblageplatform specifiek voor hem bij Cadillac’s Detroit-fabriek, met voorwielaandrijving als technologische primeur.

Het model was verkrijgbaar in vier unieke kleuren: Aztec Rood, Azure Blue, Alpine White en Artisan Oker. De cabrioletkappen waren beschikbaar in zwart of wit Orlon. Standaard functies waren voorruit sproeiers, een moderne radio, elektrische ramen en verwarming. De Eldorado was slechts 0,5 % van de totale verkopen van Cadillac in 1953.

Modelvarianten

Eerste generatie (1953) — de showcar:

Handgebouwde convertible, 5,4-liter V8, 210 pk, slechts 532 exemplaren. Prijs $7.750 — equivalent aan $75.000 vandaag. Maakte slechts 0,5% van Cadillac’s verkopen uit.

Tweede generatie (1954–1956) — serieproductie:

Gedeelde carrosserie met standaard Cadillacs om de prijs te verlagen. Verkopen verviervoudigden naar 2.150 exemplaren in 1954. Eldorado Seville hardtop en Biarritz convertible als sub-varianten vanaf 1956.

Derde generatie (1957–1960) — Brougham:

Volledig restyled, handgebouwde Brougham voor $13.074 — duurste auto in Amerika. De 1959–1960 Brougham gebouwd door Pininfarina in Italië op naar Turijn verscheepte chassis.

Vierde generatie (1961–1964) — Eldorado Biarritz:

Rustiger gestyled, sub-serie van de De Ville. Scherper geplooide carrosserie, spatbordrokken verdwenen. 6,4-liter V8, 325 pk. Minder exclusief, meer in lijn met de rest van de Cadillac-gamma.

Vijfde generatie (1965–1966) — Fleetwood Eldorado:

Hernoemd naar Cadillac Fleetwood Eldorado. Nog hoekiger styling, vinnen definitief verdwenen. 7,0-liter V8, 340 pk. Laatste Eldorado met achterwielaandrijving.

Zesde generatie (1967–1970) — de FWD-revolutie:

Volledig nieuw ontwerp, eerste Eldorado met voorwielaandrijving. Gebouwd op nieuwe assemblagelijn specifiek voor dit model. 17.930 verkocht in 1967. De 1970-modellen kregen de grootste motor ooit — 8,2-liter V8, 400 pk.

Zevende generatie (1971–1978) — de grote Eldorado:

Grootste Eldorado ooit gebouwd, wielbasis 3.213 mm. De 1976 convertible gelanceerd als “de laatste Amerikaanse cabriolet ooit.” 8,2-liter V8 later vervangen door 8,2-liter met lagere compressie vanwege emissienormen. Eldorado Biarritz als luxe topvariant.

Achtste generatie (1979–1985) — de donkere jaren:

Verkleind en verlicht ten opzichte van voorganger. Oldsmobile 5,7-liter V8 in 1979, rampzalige V8-6-4 in 1981, beruchte HT4100 van 4,1-liter met 125 pk in 1982. Digitale instrumenten als primeur in 1981. Betrouwbaarheidsproblemen schaadden Cadillac’s reputatie ernstig.

Negende generatie (1986–1991) — het herstel:

Verder verkleind naar 108-inch wielbasis. 4,1-liter HT4100 vervangen door de betere 4,5-liter V8 met 155 pk. Touring Coupe als sportieve topvariant met aangepaste ophanging. Verkopen begonnen te stabiliseren na de HT4100-debacles.

Tiende generatie (1992–2002) — de finale:

Volledig nieuw ontwerp, grotere carrosserie, frameless ramen. Northstar V8 van 4,6-liter met 270–300 pk beschikbaar. ABS standaard, adaptieve dempers, luxueuzer interieur. 50th Anniversary Edition in 2002 — 1.596 exemplaren in rood of wit, uitlaat afgestemd op het geluid van 1953.

Concurrenten

Zijn belangrijkste concurrenten waren de Lincoln Mark-serie en de goedkopere Buick Riviera. Directe concurrenten waren:

• Lincoln Continental Mark III / IV / V
• Buick Riviera
• Oldsmobile Toronado (GM-platform-genoot)
• Chrysler New Yorker / 300

Opvolgend model

GM kondigde aan dat het 50e modeljaar van de Eldorado, 2002, zijn laatste zou zijn. De naam Eldorado keerde nooit terug. De Cadillac CTS Coupé nam gedeeltelijk zijn rol over — maar geen enkele moderne Cadillac heeft de iconische status van de Eldorado weten te bereiken.