Cadillac Cimmaron (1982–1988)

De Cadillac Cimarron was een compacte luxe auto die in 1981 werd geintroduceerd.Van het model werden tot 1988 132.499 exemplaren gebouwd. De Cimarron was het instapmodel van de Chevrolet Cavalier maar dan dus met een Cadillac-badge op de motorkap. Het model had niet de typische Cadillac-grille en ontbeerde ook andere herkenbare Cadillac-stijlelementen. Zowel de Cimarron als de Chevrolet Cavalier werden gebouwd in dezelfde fabrieken in South Gate, Californië en Janesville, Wisconsin.

Cadillac Cimarron

Het eerste uitstapje van Cadillac naar de kleinere auto’s was de Seville in 1975. Met dit model wilde het merk het hoofd bieden aan de verkoopdreiging van de luxe Mercedes-Benz auto’s uit Europa. De Seville was een relatief succes, maar het politieke en economische klimaat van de jaren tachtig dwong autoproducenten om efficiëntere auto’s te produceren. Europese auto’s zoals de de BMW 3-serie, Saab 900, Volvo 240 en Audi 4000 wonnen snel terrein op de Amerikaanse markt.

In 1976 ontwikkelde General Motors het J-type platform; een platform dat gedeeld werd over alle personenauto divisies. Deze modellen hadden allemaal dezelfde wielbasis van 2,57 meter, MacPherson voorwielophanging, torsie-achteras ophanging, en dezelfde motoren. Toen de Cimarron werd geïntroduceerd, liep het model eigenlijk al hopeloos achter op de Europese concurrentie.

Interieur Cadillac Cimarron uit 1982

Design en interieur

Om van het kleine beest een Cadillac te maken werden een lange lijst luxe-, uiterlijkheids- en gemakskenmerken ingestapeld — lederen bekleding, aluminium wielen en een high-end stereo-systeem.

De persmensen waren aanvankelijk welwillend over de strakke, responsieve wegligging en de luxueuze interieurafwerking. Maar vrijwel alle testers wezen op de meest voor de hand liggende tekortkoming van de Cimarron: de ratelende, ondervermogen aandrijflijn.

De nieuwe compacte Cadillac had de voor het merk onconventionele 4-cilinder lijnmotor. Dit was de eerste 4-cilinder motor van Cadillac sinds 1914! De Cimarron had een hoog niveau van standaard uitrusting voor de tijd, waaronder items zoals airco, lederen interieur, lichtmetalen velgen, accent strepen, instapverlichting, interval-ruitenwissers, achterruitverwarming en AM / FM-stereo radio. Cadillac leverde ook vele sportieve opties als standaard, zoals een toerenteller en speciaal afgestemde vering en stabilisatorstangen.

In 1985 ontving de Cimarron een milde facelift met herzien exterieur, betere uitrusting en de introductie van een V6-motor.

De Cimarron werd lauw ontvangen door Cadillac-kopers en in het eerste jaar werden er slechts 25.968 exemplaren verkocht, dit was ongeveer een derde van wat Cadillac had verwacht. De compacte afmetingen van het model konden de Cadillac-liefhebbers niet bekoren en de matige prestaties zorgden niet voor twijfel bij kopers van Europese invoermodellen. De standaard vier-cilinder motor werd ook ronduit bekritiseerd op zijn gebrek aan zowel kracht als souplesse. Een V6 motor werd in 1985 optioneel en standaard in 1987.

1988 Cimarron

Hoewel de Cimarron tegen het einde van de productie run zeker was verbeterd met een V6-motor en met meer Cadillac-achtige styling bleven de kopers bleven weg. In het laatste jaar werden er slechts 6.454 exemplaren verkocht. De Cimarron droeg bij aan een verder verlies van marktaandeel op de Amerikaanse markt van 3,8% in 1979 naar 2,2% in 1997. De laatste Cimarron rolde van de lopende band op 3 juni 1988.

Concurrenten

Cadillac markeerde de Cimarron als concurrent voor de kleine sportsedans van Audi, BMW, Volvo, Saab en Mercedes — maar gezien zijn duidelijke economycar-roots was het een moeilijke verkoop. Directe concurrenten waren:

• BMW 3-serie E30 (direct doel — maar veel beter)
• Audi 4000
• Volvo 240
• Saab 900
• Alfa Romeo Giulietta

Opvolgend model

De Cimarron had geen directe opvolger. Na 1988 verliet Cadillac het compacte segment volledig tot de introductie van de Catera in 1997 — een Opel Omega met Cadillac-badge, die dezelfde problemen had als de Cimarron maar dan een decennium later. Een les die GM blijkbaar twee keer moest leren.