Cadillac Calais / Series 62 (1965–1976)

De Cadillac Calais was een full-size luxe auto die door Cadillac werd gebouwd tussen 1965 en 1976. Het model heette bij de introductie de Series 62 en werd in 1965 omgedoopt tot de Calais, genoemd naar de Franse stad.

Cadillac Calais uit 1965

Geschiedenis en achtergrond

De Cadillac Calais is een automobiel geproduceerd door Cadillac van 1965 tot 1976. De divisie heroemde zijn instap-Series 62 naar “Calais” in 1965, vernoemd naar de Franse havenstad, afgeleid van de Griekse mythologische figuur Calais.

De Calais was de nieuwe instap-Cadillac voor 1965 en verving de Series 62 die terugging tot 1941 en het einde van LaSalle. Het nieuwe model brak met de vinnen en het chroom die Cadillac had gebruikt sinds de jaren vijftig. Wikipedia
Eigenlijk waren de Calais en de De Ville opmerkelijk gelijkwaardig: dezelfde 129,5-inch wielbasis, dezelfde 429 kubieke inch V8, dezelfde exterieur-styling en basistrim. Stuurbekrachtiging, rembekrachtiging, automatische transmissie en andere voorzieningen waren standaard op beide.

De De Ville, die slechts een paar honderd dollar meer kostte maar een veel bekendere en meer onderscheiden modelnaam genoot, overtrof de Calais met zoveel als 25 op 1 — de Calais was altijd de minder bekende broer van de DeVille, technisch identiek maar commercieel kansloos.

De Calais leek erg op de De Ville met als belangrijkste verschil de uitrustingsniveaus en de standaard uitrusting. Terwijl de De Ville standaard werd geleverd met voorzieningen als elektrische ramen en elektrisch verstelbare stoelen, waren dit opties op de Calais, net als bijvoorbeeld een AM radio en airconditioning. Lederen bekleding en een vinyl dak waren ook leverbaar op de De Ville, maar nooit op de Calais. De krachtbron was een 340 PK sterke 7 liter V8.

Interieur van de Calais uit 1965

Design en interieur

Het nieuwe model brak met de vinnen en het chroom van de jaren vijftig. De Calais nam een vierkante vorm aan en koplampen werden verticaal gestapeld. Beschikbare carrosseriestijlen omvatten twee- of vierdeurs hardtops samen met vierdeurs sedans. Zijglas was gebogen en een nieuw perimeterchassis verplaatste de motor zes inch naar voren voor meer interieurruimte.

In 1965 waren de vinnen van de Calais licht neerwaarts gekant en werden scherpe, duidelijke carrosserielijnen aangebracht. Het achterbumper was recht en de achterlampclusters waren verticaal. De koplampparen waren verticaal, waardoor een breed grille mogelijk was. Zijruiten waren gebogen en randloos.

In 1965 werden de staartvinnen van het model enigszins naar beneden gekanteld en kreeg de body scherpe kenmerkende lijnen. De Calais had een rechte achterbumper met verticale achterlicht-units. De dubbele koplampen stonden ook verticaal boven elkaar met ertussen een brede grille. De zijruiten waren gebogen en frameloos. De Calais werd aangeboden als een 2- of 4-deurs hardtop.

In 1966 werd de grille wat aangepast, die nu verdeeld was door een dikke, lichtmetalen horizontale centrum staaf met rechthoekige stadslichten aan de uiteinden. De Calais had net als alle andere Cadillacs minder chroom dan zijn vroegere versies. Een primeur dit jaar was onder andere de optionele stoelverwarming in de kussens en rugleuningen.

Comfort en gemak waren belangrijke focuspunten voor Cadillac. De Calais werd uitgebreid gerestyled in 1967. De carrosserie kreeg een krachtige frontale verschijning met naar voren hellende voorkant, lange lijnen over de body en geherdefinieerde achterspatborden die meer dan alleen maar een hint van staartvinnen in zich hadden. Dit jaar werden elektrisch bedienbare ramen standaard op de Calais maar elektrisch bediende stoelen bleven nog optioneel, ook in de latere modellen.

Cadillac Calais uit 1966 met onder andere de licht aangepaste grille

In 1968 kreeg de voorzijde wederom een kleine aanpassing aan de grille en ook de achterzijde kreeg een kleine makeover. De motorkap kreeg verzonken ruitenwissers en het model werd in 20 verschillende lakkleurencombinaties leverbaar waarvan er 14 nieuw waren. Het interieur werd leverbaar in een selectie van 147 stoffering combinaties, 76 in stof, 67 in leer en vier in vinyl. Het model kreeg dit jaar een 7,7 liter V8. 1968 was het laatste jaar voor de ‘gestapelde’ dubbele koplampen, die daarna werden vervangen door horizontaal gelegen dubbele koplampen in 1969.

Modelvarianten

Eerste generatie (1965–1970) — de introductie:

Verkopen waren aanvankelijk redelijk respectabel met ongeveer 34.000 auto’s in 1965 en bijna 29.000 in 1966, maar begonnen daarna een gestaag te dalen en kromp tegen 1970 tot minder dan 10.000 eenheden.

Tweede generatie (1971–1976) — de grote Calais:

Het 1971-herontwerp produceerde enkele van de mooiste Cadillacs van de periode, met een 133-inch wielbasis, horizontale koplampen en lagere spatborden om de lange motorkap en vloeiend gebogen zijkanten te benadrukken. De 1973 Calais was merkbaar uitgerust met energie-absorberende bumpers, die 300 pond gewicht en 6 inch lengte aan de auto’s toevoegden.

Styling veranderingen voor 1975 brachten dubbele vierkante koplampen met de knipperlichten op de hoeken van de carrosserie. Het model kreeg een 8,2 liter motor. In 1976 kreeg het model voor het laatst een make-over.

Calais Coupé (alle jaren) — de populairste variant:

Geen cabriolet-model werd aangeboden in de Calais-lijn. Tweedeurs hardtop coupé was de meest geliefde carrosserie.

De Calais gaat de Eldorado achterna

In 1969 werd Calais gerestyled naar de Eldorado met onder andere sterk gelijkende voorspatborden. Er werd een hele nieuwe grille met dubbele horizontale koplampen geplaatst. De daklijn was vierkanter en de achterklep en de bumper hadden scherpere lijnen. Het jaar erna kreeg het model wederom een facelift met een grille met dertien verticale lamellen tegen een fijn gearceerde rechthoekige opening. De lichte metalen koplampen werden omringd door de kleur van de body om de auto een meer verfijnde look te geven. De Calais kreeg smalle verticale V-vormige achterlichten. De naam ‘Calais’ werd als geschreven embleem op de achterflanken geplaatst.

Cadillac Calais uit 1965

De nieuwe 1971 GM full-size waren reusachtig in zowel de lengte als in de breedte. De dubbele ronde koplampen werden verder uit elkaar geplaatst. De V-vormige grille had een honingraatpatroon en werd beschermd door massieve verticale spijlen. De achterwielopeningen kregen wederom spatbord rokken. De achterlichten waren van hetzelfde type als voorheen maar werden niet langer gescheiden door een chromen strip.

De Calais wielbasis werd verlengd tot 3,3 meter. Het volgende jaar werd de voorzijde wederom aangepast met een zwaarder accent op de horizontale grille-lamellen. De parkeerlichten werden verplaatst en de V-vormige emblemen kwamen terug op zowel de motorkap als het kofferdeksel. Het geschreven Calais scriptembleem kwam nu op het voorspatbord. In 1973 kregen alle GM-modellen energie-absorberende bumpers en werd de styling verfijnd zoals bij de De Ville. Wederom werden zowel de voorzijde als de achterzijde aangepast in zowel dat jaar als het jaar erop. In 1974 werd er ook een nieuw instrumentenpaneel gemonteerd.

Concurrenten

Prijzen van de Cadillac Calais begonnen bij bijna $5.000 — bijna $1.000 meer dan de Electra 225 en Oldsmobile 98. Directe concurrenten waren: Wikipedia

• Cadillac DeVille (technisch identiek maar duurder en veel populairder)
• Buick Electra 225
• Oldsmobile 98
• Lincoln Continental

Opvolgend model

De opvolger van de Calais was de Cadillac Seville. In mei 1975 introduceerde Cadillac een nieuwe kleine auto, de Seville, maar die onderbood de Calais helemaal niet — de Seville was zelfs de duurste Cadillac in het gamma. Na de Calais verdween de instap-positie in het Cadillac-gamma tot de introductie van de Cimarron in 1982.