Bristol 410

De Bristol 410 was de vierde reeks van modellen van Britse fabrikant Bristol Cars die een Chrysler V8 onder de motorkap had en tevens de laatste Bristol die de 5.2 liter motor uit de Bristol 407 zou gebruiken. Er werden slechts een kleine 300 exemplaren van de 410 gebouwd op bestelling, waarmee het een behoorlijk zeldzaam model is. Het was in vele opzichten een verbetering ten opzichte van zijn voorganger, de 409.

Bristol 410.

Met de 410 koos Bristol voor een meer aerodynamische aanpak dan tot dan toe met de vijf eerdere series was toegepast vanaf de Bristol 405. De designverbeteringen waren relatief klein, maar droegen wel allemaal bij aan een meer afgeronde vormgeving. De meest opvallende verandering was dat de koplampen volledig werden gestroomlijnd in de vleugels van de auto in plaats van naar buiten te steken zoals bij eerdere modellen.

Zoals in elke Bristol saloon sinds de 404, was er een compartiment toegankelijk via een scharnierend paneel tussen de voorkant van de deur van de bestuurder en de achterkant van de voorste wielkast waar zich de accu, zekeringkast, ruitenwisser motor en rem servo’s bevonden. Een soortgelijke paneel bevond zich ook aan de andere kant van de auto en bood ruimte aan het reservewiel en de krik.

Er waren ook 15 inch wielen leverbaar ten opzichte van het 16-inch formaat op eerdere modellen, en het remsysteem werd vernieuwd. Ook was er een optie voor airconditioning en werd de lak op acryl basis in plaats van het verouderde enamel. De Chrysler TorqueFlite automaat kreeg een op de vloer gemonteerde pook als vervanging voor de, niet populaire, drukknoppen. De topsnelheid bleef gelijk met de 409 en lag rond tegen de 200 km/u.