Bentley 4½ Litre / Blower (1927–1931)

De Bentley 4½ Litre was een Britse sportwagen die werd gebouwd door Bentley tussen 1927 en 1931. Deze wagen werd geproduceerd ter vervanging van de Bentley 3 Litre, maar onder het motto ” There’s no replacement for displacement”. Dit motto werd bedacht door Walter Owen Bentley die meer ging voor motorische verandering dan voor optische verandering.

Bentley 4 1/2 litre / Blower uit 1931

Geschiedenis en achtergrond

Toen de wagen in productie ging in 1927 probeerden merken zoals Bentley, Bugatti en Lorraine-Dietrich om hun wagens af te stemmen op races zoals de 24 uur van Le Mans. Winst in deze race verhoogde de reputatie van een merk drastisch. In 1928 won de 4½ Litre deze race.

Naast deze winst boekte de wagen ook een snelheidsrecord op het circuit van Brooklands. De wagen behaalde hier een topsnelheid van 222,03 km/u. In totaal werden 720 modellen van de 4½ Litre geproduceerd, waarvan 55 met supercharger. Deze werden vaak ook “Bentley Blower” genoemd. Het model werd opgevolgd door de Bentley 6½ Litre.

De Bentley 4½ Litre moest een gat opvullen tussen de 3 litre en de 6.5 litre. De 3-liter leed aan onderprestaties terwijl de 6,5-liter onveilig was voor de wegen. De 6,5-liter was krachtig, en met slechte wegomstandigheden zorgde hij er vaak voor dat banden snel faalden. De oplossing was de Bentley 4½ liter — een voertuig met genoeg vermogen om de auto snel door te rijden.

De 4½ Litre was daarmee de auto die het gat vulde tussen twee uitersten — krachtig genoeg voor de racebaan, betrouwbaar genoeg voor de weg. En de Blower-versie die er later uit voortkwam was het meest controversiële en meest iconische Bentley ooit gebouwd — gebouwd tegen de uitdrukkelijke wens van W.O. Bentley zelf.

Bentley 4½ litre / Blower uit 1931

interieur Bentley 4½ litre / Blower uit 1931

Hoewel de Bentley 4½ Litre zo’n 1625 kg woog en 4,3 meter lang was met een wielbasis van 3,3 meter, bleef het model goed uitgebalanceerd en stuurde behendig. De handgeschakelde transmissie vereiste echter vaardigheid, zoals de vier versnellingen die niet gesynchroniseerd waren.Het extra versterkte stalen chassis van de 4½ Litre ondersteunde de zware gietijzeren motor. Deze motor was een 4398 cc blok uitgerust met twee SU carburateurs, dubbele ontsteking en een Bosch dynamo.

De motor produceerde 110 PK in het touring-model en 130 PK in het de race-model. Het toerental van de motor werd beperkt tot 4.000 tpm. Een enkele bovenliggende nokkenas dreef vier kleppen per cilinder aan, een hoek van 30 graden. Dit was een technisch geavanceerde ontwerp op een moment dat de meeste auto waren uitgerust met twee kleppen per cilinder.

Design en interieur

Deze 4½ was uitgerust met een canvas top gespannen over een lichtgewicht Weymann lichaam. De kap structuur was erg licht, maar met hoge weerstand van de wind (24 Uren van Le Mans regels tussen 1924 en 1928 dicteerde een bepaald aantal ronden waarvoor de motorkap had gesloten beschouwd). Het stuurwiel gemeten ongeveer 45 cm (18 inch) in diameter en werd omwikkeld met stevige gevlochten touw voor een betere grip.

Remmen waren conventionele, bestaande uit 17-inch (430 mm) trommelremmen vinnen voor een betere koeling en wordt geëxploiteerd door rod. Semi-elliptische bladveren werden gebruikt aan de voor- en achterzijde.

Het essentiële verschil tussen de Bentley 4½ Litre en de Blower was de toevoeging van een Roots-compressor naar de Blower motor door ingenieur Amherst Villiers. WO Bentley, hoofdwerktuigkundige van het bedrijf dat hij had opgericht, weigerde de motor aan te passen om een supercharger op te nemen en dus kwam er een compressor op de motor.

Dit gaf de Blower Bentley een herkenbaar uiterlijk en toegenomen onderstuur van de auto door het extra gewicht op de voorzijde. De krukas, zuigers en smeersysteem waren speciaal aangepast voor de Blower motor. Het model produceerde 175 PK voor het touring-model en 240 PK voor de raceversie, die daarmee meer vermogen had dan zijn opvolger, de Bentley 6½ Litre.

Modelvarianten

Bentley 4½ Litre standaard (1927–1931):

Van de niet-Blower Bentley 4,5-Litre modellen werden alle op één na gebouwd op het 130-inch ‘Standard Long’ chassis. Carrosserieën door Vanden Plas, Gurney Nutting, Park Ward en vele andere koetsenbouwers — geen twee identiek.

Bentley 4½ Litre Blower / Supercharged (1929–1931) — de legende:

Circa 50 klantenrijtuigen werden gebouwd, waardoor de Blower een financiële ramp was omdat het bedrijf moeite had zoveel te verkopen. De Blower werd aangedreven door een Amherst Villiers roots-type compressor gemonteerd voor de grille.

Birkin Blower / Le Mans-specificatie:

Eén van drie originele Le Mans-specificatie productie Supercharged auto’s gebouwd. Tim Birkin’s eigen racewagens — de meest extreme Blower-versie, uitsluitend voor de racebaan.

Blower Continuation Series (2019–2020):

In 2019 en 2020 reconstrueerde Bentley digitaal de Blower voor een gelimiteerde productie continuatieserie. Ze scanden alle 630 componenten van de Blower en creëerden 12 nieuwe modellen. Elk exemplaar geprijsd op meer dan £1,5 miljoen.

Concurrenten

De 4½ Litre concurreerde op de racebaan en in het Britse topsegment. Directe concurrenten waren:

• Bugatti Type 35 / Type 43 (Le Mans-concurrent)
• Alfa Romeo 6C / 8C (Italiaans raceconcurrent)
• Mercedes-Benz SSK (Duits topmodel)
• Stutz Blackhawk DV16 (Amerikaans — direct gereden naast de 4½ bij Le Mans 1928)

Opvolgend model

De 4½ Litre werd opgevolgd door de Bentley 6½ Litre en Speed Six als vlaggenschip — en door de Bentley 8 Litre als ultiem product. Na de overname door Rolls-Royce in 1931 werd in 1933 de nieuwe Bentley 3½ Litre geïntroduceerd — een aangepaste Rolls-Royce 20/25. Het tijdperk van de grote Cricklewood-Bentley’s was definitief voorbij.