AUSTIN ALLEGRO

De Austin Allegro werd gebouwd door Austin, destijds onderdeel van British Leyland, tussen 1973 tot 1983. Dezelfde auto werd in Italië tussen 1974 en 1975 door Innocenti op de markt gebracht als de Innocenti Regent.

Austin Allegro uit 1975

In totaal werden ruim 640.000 Allegro’s gebouwd. Tegenwoordig kom je het model niet veel meer tegen in Europa. In Nieuw-Zeeland daarentegen wordt de Allegro nog dikwijls als dagelijks vervoermiddel gebruikt.

De Allegro was de opvolger van de populaire Austin 1100 en 1300. Waar echter het ontwerp van de 1100/1300 van dat model een groot succes had gemaakt, was men het er snel over eens dat het ontwerp van de Allegro niet echt een succes zou worden. Het belangrijkste probleem was dat in Europa de hatchback carrosserie variant in opkomst was met de Volkswagen Golf en Opel Kadett. Dit nieuwe model van Austin had een sedan-achtige achterklep. De marketingafdeling van British Leyland had besloten dat alleen de Austin Maxi als hatchback leverbaar zou worden, wat de Maxi een uniek verkoopargument zou geven.

Het vierkante stuurwiel van een Austin Allegro uit 1973

Deze Austin had voorwielaandrijving en stond op de vernieuwde Hydragas gasbolvering. Deze gasvering maakte het mogelijk de vering van voor- en achterzijde van de auto met elkaar te verbinden, wat betere rijeigenschappen opleverde. British Leyland had dit systeem toegepast als een vereenvoudigde versie van Citroëns hydropneumatische vering. Wat ook apart was bij de vroege modellen van de Allegro was het vierkante stuurwiel. Leuk bedacht, maar weinig succesvol. Latere Allegro modellen zijn dan ook uitgerust met een conventioneel rond stuur. Na twee modelwijzigingen, in 1975 en 1980, werd het model in 1983 opgevolgd door de Austin Maestro.